വാറുണ്ണി സീതാലക്ഷ്മിയുടെ മുടി കുത്തിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് കുണ്ണയിലേക്ക് താഴ്ത്തി.
അയാളുടെ ഉഗ്രരൂപം പ്രാപിക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന പെരും കുണ്ണയുടെ മകുടം അവളുടെ അണ്ണാക്കിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അവൾ വികാരത്താൽ വിറച്ചു.
സ്വന്തം അച്ഛന്റെ കുണ്ണയെ ഊമ്പുക മാത്രമല്ല നന്നായി പണ്ണിക്കാറുമുണ്ട് എന്ന സത്യം വിളിച്ച് പറയാൻ അവളുടെ ഭ്രാന്തമായ മനസ്സ് അതിനേക്കാൾ ഭ്രാന്തമായി പ്രേരിപ്പിച്ചു. എന്തോ ഒരു വല്ലാത്ത സുഖം അതിൽനിന്നും അവൾക്ക് കിട്ടുമെന്ന് എന്തോ ഒരു പ്രതീക്ഷയോ, അതോ ഒത്ത രണ്ട് ആണുങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ആരുമറിയാത്ത സത്യം വിളിച്ചു പറയുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഏതോ ഒരു സുഖമോ?????.
അവളുടെ ചിന്തകൾ പരക്കം പാഞ്ഞു. വാറുണ്ണി അവളുടെ തല മുടിയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അയാളുടെ കുണ്ണയെ ബലമായി ഊംബിപ്പിച്ചു.
” ….. പറയെടി പുന്നാര മോളേ … “.
ചെറുതായി വേദനയിൽ അറിയാതെ സഹനശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട സീതാലക്ഷ്മി ഉണ്ടെന്നു തലയാട്ടി.
” . …… ഉണ്ട് ചേട്ടന്മാരെ ….. അച്ഛന്റെ കുണ്ണ ഊബ്ബിക്കൊടുക്കാറുണ്ട് …… “.
അത് അവൾ പറയുമ്പോൾ പഴയകാല കാമ ചിന്തകളുടെ കുത്തിയൊഴുക്ക് അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് കയറി വന്നു. അതോടൊപ്പം വല്ലാത്തൊരു വികാരമായിരുന്നു അവളിൽ നുഴഞ്ഞുകയറിയത്.
പിന്നീട് ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ വാറുണ്ണിയുടെ കുണ്ണയെ, അയാളോടുള്ള ഭയത്തോടെ എന്നപോലെ അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് ഊമ്പാൻ തുടങ്ങി.
ലഹരിയുടെയും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന കാമത്തിന്റെയും മൂർച്ചയിൽ അവൾ പറഞ്ഞത് വാറുണ്ണിയും അയാളുടെ കൊച്ചുമോനും കേട്ടതേയില്ലായിരുന്നു. കഞ്ചാവിന്റെ ലഹരിയിൽ അവരുടെ സ്വബോധം പാടെ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. അത് മനസ്സിലാക്കിയ സീതാലക്ഷ്മി ഓർമ്മയുടെ മധു നുകരുന്ന അച്ഛനുമായുള്ള പഴയ കാലം ഓർത്തു കൊണ്ടവൾ ആഞ്ഞുബ്ബാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ വട്ടവും കുണ്ണയുടെ മകുടം വായയുടെ അറ്റത്ത് മുട്ടുബോൾ അവളുടെ പൂറിനകത്ത് കാമത്തിന്റെ തീ മഴ പെയ്യുകയായിരുന്നു.
ഇതിനിടയിൽ ആടി കൊണ്ട് നിന്നിരുന്ന ആന്റണി സീതാലക്ഷ്മിയുടെ ചന്തിക്കിട്ട് ഒരു ചവിട്ടു കൊടുത്തു. സീതാലക്ഷ്മി ഒരു വശത്തേക്ക് മറയാൻ പോയെങ്കിലും അവൾ പുല്ലിൽ അള്ളിപ്പിടിച്ച് ഒരു വശത്തേക്ക് മാറി. വല്ലാത്ത ഒരു പുച്ഛത്തോടെ അവൾ ആന്റണിയെ നോക്കി
” എന്താടീ ….. നോക്കിപ്പേടിപ്പിക്കുന്നെ …… “.
ദേഷ്യത്തോടെ അവൻ കാലുയർത്തുന്ന നേരത്തിന് മുന്നെ സീതാലക്ഷ്മി വാറുണ്ണിയുടെ കുണ്ണയിൽ നല്ലൊരു കടി വെച്ചുകൊടുത്തു.
” അയ്യോ …..”.
നിലവിളിയോടെ ലഹരിയുടെ കയങ്ങളിൽ നിന്നും ഞെട്ടിയുണർന്ന വാറുണ്ണി കണ്ടത് കാൽ ഉയർത്തി നിൽക്കുന്ന കൊച്ചുമകനായ ആന്റണിയെയാണ്.
” … …. പെഴച്ച് പെറ്റവനെ …… സുഖിക്കാനും സമ്മതിക്കില്ലേ മൈരേ …… “.
