“ഇവിടെ ആര്ക്കും ഒരു കോപ്പും പറ്റിയിട്ടില്ല. പിന്നെ എന്റെ ഒരു സന്താനം. അവള്ക്ക് ഇരുപത്തൊന്ന് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞലോ. എന്റെ മനസമാധാനം കെടുത്താന് ആയിട്ട് ഓരോ തീരുമാനം എടുക്കുകയാണല്ലോ. ഇപ്പം അവളുടെ പഠിത്തം കഴിഞ്ഞു കാമ്പസ് പ്ലേസ്മെന്റില് ജോലിയും ആയി. അവള് ഇനി വീട്ടിലോട്ട് വരണമെങ്കില് ഒരു ആഴ്ച നിങ്ങളുടെ കൂടെ കഴിയാന് സമ്മധിക്കണം പോലും.”
അപ്പോള് അതാണ് കാര്യം. മകള്ക്ക് അമ്മയുടെ വാശി അതിന്റെ ഇരട്ടിയില് കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അവള് ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചാല് അത് നടത്താന് അവള്ക്കറിയാം. അവള് വീട്ടിലോട്ട് പോകണ്ട എന്ന് തീരുമാനിച്ചാല് ആര് വിചാരിച്ചാലും അവളെ മാറ്റാന് പറ്റില്ല എന്ന് എന്നെക്കാളും നന്നായി എന്റെ മുന്ഭാര്യക്കറിയാം.
“അതിന് ഇപ്പോള് എന്താ. അവള് എന്റെയും കൂടി മകള് അല്ലേ. അവള്ക്ക് അവളുടെ അച്ഛനെ കാണണം, കൂടെ നില്ക്കണം എന്നവള്ക്ക് തോന്നിയാല് കുറ്റം പറയാന് പറ്റുമോ.”
“അച്ഛന്…!” ഒരു ആട്ടിന് ശേഷമെന്റെ മുന്ഭാര്യ തുടര്ന്നു. “അവള് ചെറിയ കുട്ടിയാണ്. നിങ്ങളെ പോലെ ഉള്ള കാമപ്രാന്തന്റെ മനസ്സിലിരുപ്പ് അവള്ക്കറിയില്ല.” ബാക്കി പറയാനാകാതെ എന് മുന്ഭാര്യ കിതച്ചു.
“ജയചന്ദ്രാ.. നീ ആരാന്നും നിന്റെ കയിലിരുപ്പ് എന്താണ് എന്നും ഞങ്ങള്ക്ക് നല്ലവണ്ണം അറിയാം. അതില് എന്തെങ്കിലും നീ ശ്രീമോളോട് എടുത്താല് നിന്നെ ഞാന് വെറുതെ വിടില്ല. അവള് എന്റെ അനന്തിരവള് ആണ്. അവളെ നീ തെറ്റായ ഒരു കണ്ണിലൂടെ നോക്കി എന്നറിഞ്ഞാല് നിന്നെ ഞാന് ജയില് അടക്കും.” ഈ ഭീഷണി എന്റെ മുന്അളിയന് മാലതിയുടെ ചേട്ടന് മാധവന് വക്കീലിന്റെ ആണ്.
“ഒന്ന് പോ എന്റെ അളിയാ. അളിയന് വെറും ഒരു ഈച്ചനെ ആട്ടി വക്കീല് അല്ലേ. അല്ലാതെ നേരിട്ട് ജയിലില് അടക്കാന് അധികാരം കിട്ടിയ സുപ്രീംകോടതി ജഡ്ജി ഒന്നും അല്ലലോ.”
“നീ ആ പുഴുത്ത നാവ് കൊണ്ട് എന്നെ അളിയാ എന്ന് വിളിക്കരുത്. ഞങ്ങളുടെ അച്ഛന് പറ്റിയ ഒരബദ്ധം…”
“അഡ്വക്കേറ്റ് മാധവന് നായര്, കാര്യത്തിലേക്ക് വരൂ. ചുമ്മാ ഇങ്ങനെ ബിപി കൂട്ടാതെ.”
