കാവ്യ ഒന്നു ഹാൻഡ് ബാഗ് നേരെ ആക്കികൊണ്ട് അവൾക്കു മറുപടി നൽകി..
“ഓ..അതായിരുന്നോ ബഹളം കേട്ടെ അല്ല പറഞ്ഞ പോലെ ചേച്ചി രാവിലെ എങ്ങോട്ടാ അടിപൊളി ആയിട്ടു ഒരുങ്ങിയിട്ടുണ്ടല്ലോ കല്യാണമോ മറ്റോ ഉണ്ടോ ഇനി എന്നോട് ദേഷ്യപെടല്ലേട്ടോ ചോദിച്ചതിന്.”
ഭവ്യ ഒന്നു അറിയാനുള്ള ആകാംഷ കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..
“ആ ബെസ്റ്റ് ഇനി നിനക്കും അറിയണോ.. എന്ന പറഞ്ഞേക്കാം ഞാൻ എന്റെ കള്ളകാമുകനെ കാണാൻ പോവാ മൂപ്പര് കാണാൻ വരാന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഒന്നു കണ്ടിട്ട് വരാന്നു വെച്ചു എന്തെ നീയും വരുന്നുണ്ടോ കൂടെ.” കാവ്യ അവൾക്കു അരിശത്തോടെ മറുപടി കൊടുത്തു…
“ഞാൻ.. ഇല്ല.. ഒന്നിനെ നോക്കിയതിനു ഇനി കിട്ടാനൊന്നും ബാക്കി ഇല്ല എന്റെ ചേച്ചിയെ കണ്ടതല്ലേ പൂരം ഇന്നലെ..എന്നെ കൊന്നില്ലെന്നേ ഉള്ളു ഏട്ടന്മാര്..സ്നേഹിക്കുന്നത് ഇത്ര വല്യ തെറ്റാണോ ചേച്ചി എന്തായാലും ആരെയെങ്കിലും കെട്ടണം അത് നമ്മള് ഇഷ്ടപെടുന്നവര് ആവുമ്പോൾ അല്ലെ നമ്മളു ജീവിക്കുവാന്നു നമ്മുക്ക് തോന്നുന്നേ.. ചേച്ചി തന്നെ പറ ഇപ്പൊ ചേച്ചി സ്നേഹിചാണ് കെട്ടിയെതെങ്കിൽ ഇങ്ങനെ ഇവിടെ വന്നു നില്കാൻ കെട്ടിയോൻ വിടുമായിരുന്നോ ചേച്ചിയെ ആ തള്ള ദ്രോഹികുമ്പോ നോക്കി നിൽകുവായിരുന്നോ.. ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ ചേച്ചി നമ്മളെ അത്രത്തോളം മനസിലാക്കി സ്നേഹിക്കുന്ന ആളെ അല്ലെ നമ്മള് കെട്ടേണ്ടത്.”
ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ അറിയാതെ കാവ്യയുടെ മുഖം ഒന്നു വാടി ഒന്നു നിശ്വാസം എടുത്തു ഭവ്യക്ക് മറുപടി കൊടുത്തു..
“മ്മ്.. ശരിയാടി നീ പറഞ്ഞെ.. അയാൾക്കു എന്നോട് സ്നേഹം ഉണ്ടായിരുന്നേൽ ഇങ്ങനെ എന്നെ ഇവിടെ കിടക്കാൻ വിടുവോ പണ്ടേ എന്നെ കൂട്ടിയിട്ടു കൊണ്ടു പോകുവായിരുന്നില്ലേ . അയാൾക്കു ആ തള്ളയാ വലുത് ആ പന്ന തള്ള പറയുന്നതാ വേദ വാക്യം എന്റെ വാക്കിന് ഒരു വില പോലുമില്ല അവിടെ നീ പറഞ്ഞ പോലെ ഏതവനെ എങ്കിലും സ്നേഹിച്ചോ മറ്റോ കെട്ടിയായിരുന്നേ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു എനിക്ക്.. ഇനി പറഞ്ഞിട്ടെന്താ എന്റെ വിധി അല്ലാതെന്താ ഇപ്പൊ പറയ്യാ..
“സാരല്ല്യ ചേച്ചി എല്ലാം ശരിയാകും.. ആ തള്ളയ്ക്കും മാറ്റം വരും മനുഷ്യൻ അല്ലെ മാറിക്കൊള്ളും.. ചേച്ചിയുടെ ചേട്ടനും മാറും ചേച്ചിയെ സ്നേഹിക്കാൻ തുടങ്ങും.”
