വീണ്ടും കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ നിശബ്ദത. ആര്യൻ അവൻ്റെ “തീക്കളി” തുടർന്നു.
“എന്നാലും ഒരാൾക്ക് അത്രയും പേരുമായൊക്കെ…?” ആര്യൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെ ശാലിനിയുടെ അടുത്ത ചോദ്യവും വന്നു.
“അത്രയും പേരുമായൊക്കെ എന്ത്?…കളിയാണോ ചേച്ചി ഉദ്ദേശിച്ചത്…?”
“അയ്യേ…വൃത്തികെട്ടവൻ…ഒരു നാണവുമില്ല…” ശാലിനി നല്ല പിളള ചമയാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു.
“എന്തിനാ നാണിക്കുന്നത്…ഇവിടിപ്പോ ചേച്ചി മാത്രം അല്ലേ ഉള്ളൂ…”
“എന്നോട് പറയാൻ നിനക്ക് ഒരു ഉളുപ്പുമില്ലാ…?”
“ചേച്ചിയോട് എനിക്ക് എന്ത് വേണമെങ്കിലും പറയാമല്ലോ…”
“ആഹാ…എന്നാരു പറഞ്ഞു…?”
“ആരും പറയണ്ടല്ലോ…എനിക്കറിയാം…എനിക്ക് അത്രയും കംഫർട്ട് ഉള്ള ആളാണ് ചേച്ചി…ചേച്ചിക്ക് തിരിച്ചും അതേപോലെ ആണെന്ന് എനിക്കറിയാം…” അത് പറയുമ്പോഴും ഒരു അസ്വാഭാവികതയും തോന്നാത്ത രീതിയിൽ ആര്യൻ അവൻ്റെ വിരലുകൾ തീനാളത്തിൽ കൂടി ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ശാലിനി ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ച ശേഷം വീണ്ടും തുടർന്നു.
“എങ്കിൽ പറ…?”
“എന്ത്…?”
“ഞാൻ ചോദിച്ചത്…”
“ഓ അതോ…?”
“മ്മ്…” ശാലിനി ഉമിനീർ ഇറക്കിക്കൊണ്ട് മൂളി.
“ചേച്ചീ…മനുഷ്യൻ എന്ന് പറയുന്നത് പോളിഗമി ഇനത്തിൽ പെട്ടവരാണ്…അതായത് ഒന്നിലധികം പേരുമായി ലൈംഗികബന്ധം വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്…അപ്പോ അങ്ങനെ താൽപര്യം ഉള്ളവർക്ക് അങ്ങനെ കുറേപ്പേരുമായി ഒരേസമയവും അല്ലാതെയും ഒക്കെ കാണും…ഐ റിപ്പീറ്റ് “അങ്ങനെ താൽപര്യം ഉള്ളവർക്ക്”…”
“എന്നാലും അതൊക്കെ മോശം അല്ലേ…?”
“മറ്റുള്ളവർക്ക് മോശം ആയിരിക്കും…ചെയ്യുന്നവർക്ക് അങ്ങനെ ആയിരിക്കില്ല…”
“മ്മ്…” ശാലിനി ആര്യൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ചിന്തിച്ചിരുന്നു.
വീണ്ടും കുറച്ച് നേരത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം ശാലിനിയുടെ അടുത്ത ചോദ്യവും ആര്യൻ്റെ കാതുകളിലെത്തി.
“നിനക്ക് പ്രണയം വല്ലോം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ…?”
“അതെന്താ ഇപ്പോ അങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ…?”
“വെറുതേ…പറ ഉണ്ടോ…?”
“സത്യം പറയണോ കള്ളം പറയണോ…?”
“കള്ളം…”
“ഉണ്ടായിട്ടില്ലാ…”
“എത്രയെണ്ണം…? ഇനി സത്യം പറഞ്ഞാൽ മതി…”
“ഒരു രണ്ടെണ്ണം…പക്ഷേ അതൊന്നും അത്ര സീരിയസ് ആയിട്ടുള്ളതല്ലായിരുന്നു… ”
“എപ്പോഴായിരുന്നു?”
“ആദ്യത്തെ സ്കൂളിൽ…ഒരു ഒമ്പതാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ…”
