ആര്യൻ വീണ്ടും കിടന്ന് ചിരിച്ചു.
“ചിരി നിർത്തടാ പട്ടി…എൻ്റെ ഷഡ്ഡി എവിടെ കൊണ്ടുപോയി കളഞ്ഞു…?” അവളവനെ കട്ടിലിൽ നിന്നും വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് പിടിച്ച് പൊക്കി ഇരുത്തി.
“എടാ ചെക്കാ നിന്നോടാ ഞാൻ ചോദിച്ചത്…?” ശാലിനി വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“മാധവൻ കട്ടതൊന്നും ഈ ചേക്ക് വിട്ട് പുറത്ത് പോയിട്ടില്ല…” ആര്യൻ പറഞ്ഞ ശേഷം വീണ്ടും ഇരുന്ന് ചിരിച്ചു.
“മാധവൻ്റെ കോപ്പ്…” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കലിപൂണ്ട ശാലിനി അവനെ കട്ടിലിലേക്ക് തള്ളിക്കിടത്തി. ആ വീഴ്ചയിലും ശാലിനിയെ വട്ട് പിടിപ്പിക്കുന്നതും അവൾ പറയുന്നതും പ്രവർത്തിക്കുന്നതുമായ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചും ആര്യൻ നിർത്താതെ കിടന്നു ചിരിച്ചു.
കുറച്ച് നേരത്തെ ചിരിക്ക് ശേഷം ആര്യൻ ശാലിനിയുടെ അനക്കമൊന്നും കേൾക്കാഞ്ഞത് കൊണ്ട് തല പൊക്കി അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. അവൾ തന്നെ ദഹിപ്പിച്ച് നോക്കി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് ആര്യൻ കണ്ടത്. അവൻ ചിരി നിർത്തി മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.
“എന്തിയേ പറ…?” ശാലിനി കയ്യുംകെട്ടി മേശയിൽ ചാരി നിന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“എന്നെ തേച്ചൊട്ടിക്കാൻ കാണിച്ച മിടുക്ക് തപ്പാനും കൂടി അങ്ങ് കാണിക്ക്…” ആര്യൻ കൈ രണ്ടും പിന്നിലേക്ക് കുത്തി ചാരി ഇരുന്നുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.
“ദേ നീ ചുമ്മാ കളിക്കല്ലെ ചെക്കാ…നിനക്കെന്തിനാ എൻ്റെ ഷഡ്ഡി…?” ശാലിനി ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു.
“ദേ പതിയെ പറ ലിയ ചേച്ചി കേൾക്കും…”
“കേൾക്കട്ടെ…നിൻ്റെ കയ്യിലിരിപ്പ് അറിയട്ടെ…ഷഡ്ഡിക്കള്ളൻ…!” അവൾ പല്ല് കടിച്ചു.
“ഹാ എങ്കിൽ കേൾക്കട്ടെ…വാ നമ്മക്ക് ഹാളിലോട്ട് പോയി നിന്ന് സംസാരിക്കാം…എനിക്കും കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ പറയാനുണ്ട് ചേച്ചിയോട്…” ആര്യൻ കട്ടിലിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.
“നിനക്കെന്തിനാ എൻ്റെ ഷഡ്ഡി എന്നാ ചോദിച്ചത്…” ഇത്തവണ ശാലിനി അൽപ്പം പതുക്കെയാണ് പറഞ്ഞത്.
“എനിക്കല്ലല്ലോ…ലിയ ചേച്ചിക്ക് ഇനി അതും വേണോന്നല്ലേ ചേച്ചി എന്നോട് അവിടെ വച്ച് ചോദിച്ചത്…ചിലപ്പോ വേണ്ടി വന്നാലോ…കുളി കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങട്ടെ നമുക്ക് ചോദിക്കാം…” ആര്യൻ അവളെ വീണ്ടും ചൊറിയാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു.
