മൂസയും ലോറൻസും കാറിൽ തിരികെ ചെന്നപ്പോൾ വിശ്വൻ ആന്റപ്പനോട് കാര്യം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവർ രണ്ടും ഐറ്റം കാണാനായി ഓഫിസ് മുറിയിലേക്ക് വന്നു.
“സാർ ശെരിക്കും ആരാണ് …???”
“ഇതൊക്കെ സ്വയ രക്ഷക്കാണ് അല്ലാതെ …വേറൊന്നിനുമല്ലേടോ …”
“ഞങ്ങളും കൂടിക്കോട്ടെ …ഈ കളിക്ക്, ഇതൊക്കെ പഠിക്കാനൊരു മോഹം…”
“എന്തോന്നെടെ …” രാജീവൻ അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുമ്പോ രാജീവൻ വിശ്വനെയും ആന്റപ്പനെയും പോകാനായി പറഞ്ഞു.
“സുരഭീ …”
“ഏട്ടൻ വരാതെ ഞാനൊരുങ്ങില്ല ….”
“എന്താ മോളെ നീയിപ്പറയുന്നെ …ഞാൻ വന്നാൽ അതാർക്കുമവിടെ ഇഷ്ടപ്പെടില്ല….”
“എനിക്കൊന്നും കേൾക്കണ്ട …”
“ഞാൻ വൈകിട്ട് വരാം …പോരെ ..”
“ഉമ്മാ …..”
“ശെരി ശെരി ….” രാജീവൻ വീട്ടിലെത്തുമ്പോ സുധിയും ബിന്ദുവും റെഡിയായിരുന്നു. മാളവിക ഒരുങ്ങുന്ന തിരക്കിലും …
“ദേ …എത്തിയല്ലോ രാജൂട്ടൻ…”
“റെഡിയാകുന്നില്ലേ ….?”
“10 മിനിറ്റ് …..”
രാജീവൻ ഷവറിൽ നനയുമ്പോ ആലോചനയിലാണ്ടു. എല്ലാ കളികളും അവസാനിപ്പിക്കാൻ ഇനി അതെ വഴിയുള്ളു….. ഇതിങ്ങനെ തീരാൻ ആയിരിക്കും വിധി. കുളി കഴിഞ്ഞു ബെഡ്‌റൂമിൽ കയറി ഷർട്ടും പാന്റുമിട്ട് ഫോൺ നോക്കുമ്പോ നിരുപമയുടെ മിസ്സ്ഡ് കാൽ ഫോൺ വന്നിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. തിരിച്ചു വിളിച്ചിട്ടാണെങ്കിൽ എടുക്കുന്നുമില്ല.
അങ്ങനെ റെഡിയായപ്പോൾ മാളു രാജീവന്റെ കൂടെ വരാമെന്നു പറഞ്ഞു. ബിന്ദുവും സുധിയുമത് സമ്മതിച്ചു.
“മാമാ… എന്താണൊരു ടെൻഷൻ പോലെ..”
“ഒന്നുല്ല മാളു…”
“പറ മാമ..”
“നമുക്കിറങ്ങാം മാമ”
“ശെരി!”
രാജീവൻ മാളവികയെയും പിറകിലുരുത്തി ഇരുളിലൂടെ ബൈക്ക് ഓടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ മിറർ ഇൽ കൂടെ പിറകിൽ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തെല്ലു അസ്വസ്‌ഥത രാജീവന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു, എങ്കിലും വരുന്നിടത്തു വെച്ച് കാണാം എന്ന മനോഭാവം ആയിരുന്നു അയാൾക്കുള്ളിൽ.
മാളവിക അവിടെയെത്തും വരെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. രാജീവൻ അതിനു മറുപടിയും പറഞ്ഞു. 8 ദിക്കിലും അപകടം പതിയിരിക്കുമ്പോൾ അവർ തറവാട്ടിലേക്ക് ഭദ്രമായി എത്തി.
കുടുംബത്തിൽ എല്ലാരുടെയും മുന്നിൽ രാജീവൻ ബൈക്കിൽ വന്നിറങ്ങിയതും ദേഷ്യത്തോടെ അമ്മാവന്മാർ ചുറ്റും നോക്കി. രാജീവനെ ആരാണ് കല്യാണത്തിന് വിളിച്ചത് എന്ന ഭാവമായിരുന്നു അവർകെമ്പാടും.
മാളവിക രാജീവന്റെ കൈപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ മുന്നിലൂടെ നടന്നത് രാജീവനെ പോലും ഞെട്ടിച്ചു. ബിന്ദുവും സുധിയും സ്റ്റേജിൽ ആയിരുന്നു, അവർ പെണ്ണിന്റെയൊപ്പം ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന നിമിഷം, മാളവികയും സ്റ്റേജിലേക്ക് രാജീവനെയും കൂട്ടി കയറി.
