ആ ദിനം അങ്ങനെ കടന്നുപോയി…………
അവനിൽ എല്ലാവരും ഒന്ന് മാറി ചിന്തിച്ചെങ്കിലും അവൻ ഒരിക്കലും മാറാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല…………
അവൻ ആരോടും കൂട്ടുകൂടാൻ പോയില്ല………..ക്ലാസ്സിൽ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല………..എന്തിന് മൊട്ടക്കുന്നിലുള്ള സായാഹ്നങ്ങളും മാറിയില്ല…………..
ആയിടക്കാണ് ഒരു ദിവസത്തെ കനത്ത മഴയിൽ കോളേജ് കോമ്പൗണ്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു മരം വീണ് ബയോളജി ലാബ് തകരുന്നത്………ലാബ് മൊത്തം തകർന്നുപോയി…….ലക്ഷങ്ങളുടെ നഷ്ടം സംഭവിച്ചു………..ബയോളജി ലാബ് പുതുക്കി പണിയുക അല്ലാതെ വേറെ മാർഗം ഇല്ലായിരുന്നു…………..
കോളേജ് ന് അതിനുവേണ്ടി ഫണ്ട് സർക്കാരിൽ നിന്ന് അനുവദിച്ചു കിട്ടിയില്ല……….അതിന് പ്രധാന കാരണം സർക്കാരും കോളേജും ഭരിക്കുന്ന പാർട്ടികൾ രണ്ടായിരുന്നു…………
പലതവണ അപേക്ഷ സമർപ്പിച്ചിട്ടും ഫണ്ട് കിട്ടിയില്ല അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ സ്റ്റുഡന്റ്‌സ് തന്നെ ഫണ്ട് സ്വന്തം കയ്യിൽ നിന്നെടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു………..
പക്ഷെ അതുകൊണ്ട് ഒന്നും വേണ്ട മുഴുവൻ പൈസ കിട്ടില്ലായിരുന്നു………..അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നാട്ടിലെ ചില പ്രമാണികളെ സമീപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു………….
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ആദ്യം തന്നെ അറയ്ക്കൽ അബൂബക്കർ ഹാജിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു…………
അറയ്ക്കൽ അബൂബക്കർ ഹാജി…………പ്രമാണി എന്നൊന്നും പറഞ്ഞുകൂടാ………..അതുക്കും മേലെ………….ആ നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ പണക്കാരൻ ആരെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഒരു സംശയവും കൂടാതെ പറയാവുന്ന പേര് അബൂബക്കർ ഹാജി…………..ഉപ്പാന്റെ പഴയ സ്നേഹിതൻ ആണീ അബൂബക്കർ ഹാജി………….എന്നെ ഹാജിക്കും ഹാജിയുടെ ഭാര്യയ്ക്കും അറിയാമായിരുന്നു…………തന്റെ സ്നേഹിതന്റെ മകൾ എന്ന വാത്സല്യം എന്നും അദ്ദേഹവും ആ ഉമ്മയും എനിക്ക് നൽകിയിരുന്നു……..
ഹാജി പോരാത്തതിന് ഞങ്ങളുടെ പാർട്ടിയോട് മമതയുള്ള ആളും……..അതുകൊണ്ട് തന്നെ തുടക്കം അവിടെ നിന്നാക്കാം എന്ന് കരുതി………….
ഞാനും അനൂപേട്ടനും പിന്നെ കുറച്ചു സുഹൃത്തുക്കളുമായി ഹാജിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു…………
കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചു…………
കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആ വാതിൽ തുറന്നു………….
ഹാജി അല്ലായിരുന്നു………ഹാജിയുടെ ഭാര്യ റസിയ ആയിരുന്നു…………
“എന്താ മക്കളെ……….”……….അത് ചോദിച്ചതിന് ശേഷം ആണ് ഉമ്മച്ചി(റസിയ) എന്നെ കണ്ടത്…………
“ആരാ……ഇത്……..പാത്തു…………”………..എന്ന് വിളിച്ചു ഉമ്മച്ചി എന്നെ വന്നു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു…………
ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു……….
“ഉമ്മക്കും ഉപ്പാക്കും സുഖമാണോ മോളേ………”……….ഉമ്മച്ചി ചോദിച്ചു…………
“സുഖമാണ് ഉമ്മാ………..”………..ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു………….
“മോളെന്താ പതിവില്ലാതെ ഈ വഴിക്ക്………….ഇതൊക്കെയാരാ………….”……….ഉമ്മച്ചി എന്റെയൊപ്പം വന്നവരെ നോക്കി ചോദിച്ചു………….
എന്റെയും ഉമ്മച്ചിയുടെയും സ്നേഹപ്രകടനം കണ്ടു അന്തംവിട്ട് നിൽക്കായിരുന്നു എന്റെ കൂടെ വന്നവർ………..
