രാത്രിയായി നാലഞ്ച് നിലവിളക്കില്‍ എണ്ണയൊഴിച്ചു തിരിയിട്ടു. നിലത്ത് പുല്ലുപായ വിരിച്ചു. വേലുക്കുട്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. വിളക്കുകള്‍ ഓരോന്നായി കൊളുത്തി. ആ മുറി ആ നിലവിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ പ്രകാശിതമായി. സമയം 11 മണിയോടടുക്കെ പുഷ്പയും മീരയും ആര്യയും അങ്ങോട്ടുവന്നു. പുഷ്പ സാരിയാണ് ധരിച്ചത്. മീരയും ആര്യയും മാക്‌സിയും. മുറിയിലെ വാതില്‍ക്കല്‍ എത്തി അങ്ങോട്ട് നോക്കുന്ന മൂവരെയും കണ്ട് വേലു: വന്നിരിക്കൂ..
തനിക്കഭിമുഖമായി ഇരുന്ന പുഷ്പയുടെ ഇടതുഭാഗത്ത് മീരയും വലതുഭാഗത്ത് ആര്യയുമാണ് ഇരിക്കുന്നത്.
വേലു: നമ്മളിപ്പോള്‍ ചെയ്യാന്‍ പോവുന്ന കര്‍മ്മം തീരണമെങ്കില്‍ അന്‍പത്തിയൊന്ന് ദിവസം വേണ്ടിവരും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ കര്‍മ്മത്തിലെ കാര്യങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ ഇപ്പോളത്തെ അവകാശികളായ ഭര്‍ത്താക്കന്മാര്‍ പോലും അറിയരുത്.
പുഷ്പ: ഇല്ല അറിയില്ല.
വേലു: എന്നാല്‍ ഞാന്‍ പറയുന്നതുപോലെ കൈകൂപ്പി പറയൂ.. ഏറ്റുപറയൂ.
ഇതുകേട്ട് തലയാട്ടുന്ന മൂവരോടുമായി വേലു: ഞാന്‍ മോഹേശ്വരന് സ്വന്തം…. അങ്ങയുടെ ഭാര്യയാവാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു…. എന്റെ ശരീരവും മനസും അങ്ങേയ്ക്ക് സമര്‍പ്പിക്കുന്നു… ഈയുള്ളവള്‍ അങ്ങയുടേതാണ്… അങ്ങയുടെ സുഖത്തിനും സന്തോഷത്തിനും ഞാന്‍ വഴങ്ങുന്നതാണ്.. അങ്ങേയ്ക്ക് വേണ്ടി ഗുരുവായ സ്വാമിയുടെ എല്ലാ തീരുമാനങ്ങളും അനുസരിക്കുന്നതാണ്. അല്ലാത്തപക്ഷം എനിക്കും എന്റെ കുടുംബത്തിനുമാണ് അതിന്റെ ഭവിഷത്തുക്കള്‍. സത്യം.. സത്യം.. സത്യം…
കണ്ണടച്ചു വേലുകുട്ടി എന്തോ മന്ത്രം ചൊല്ലി. അദ്ദേഹം ഇരുന്നതിന്റെ പുറകുവശത്ത് നിന്ന് ചന്ദനത്തില്‍ തീര്‍ത്ത ഒരു നീണ്ട ആകൃതിയിലുള്ള മരകഷ്ണം മൂവരുടെയും അഭിമുഖമായി വെച്ചു. അതുകണ്ട് ഞെട്ടലോടും മീരയും പുഷ്പയും ആര്യയും നോക്കി. അതെ അത് എന്താണെന്ന് അല്ലേ. പുരുഷന്റെ ലിംഗം. ചന്ദനത്തിന്റെ തടി ഇതിനാണ് സ്വാമി ചോദിച്ചതെന്ന് പുഷ്പക്ക് അപ്പോളാണ് മനസിലായത്. നീളവും വണ്ണവുമുള്ള ചന്ദനത്തില്‍ തീര്‍ത്ത ആ രൂപത്തിന് ആറ് ആറര ഇഞ്ചോളം നീളമുണ്ട്. താഴെ മൂത്ര സഞ്ചിയുടെ വൃഷണങ്ങള്‍ പോലെയുള്ളവയാണ് അവയെ നിലത്ത് നില്‍ക്കാന്‍ സഹായിക്കുന്നത്. ഉദ്ധരിച്ച ഒരു പുരുഷ ലിംഗത്തെ പോലെ അത് ഇവര്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ എഴുന്നേറ്റ് നില്‍ക്കുന്നു. ചിരിക്കാനോ, പരിഹസിക്കാനോ പാടില്ലാത്തതിനാല്‍ അവര്‍ ഭയഭക്തിയോടെ നിന്നു.
കണ്ണുതുറന്നുകൊണ്ട് വേലു: എങ്ങും നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന മോഹേശ്വരന്റെ പ്രതീകമാണ് ഇത്. ഇത് എന്താണെന്ന് അറിയോ..?
പുഷ്പ: അറിയാം..
വേലു: എന്താ പറയൂ..
നാണത്തോടെ പുഷ്പ: ആണുങ്ങളുടെ..
വേലു: ഇവിടെ പൂജ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. നിങ്ങള്‍ അമ്മായിയമ്മയോ, മരുമക്കളോ ആവാം. അത് സമൂഹത്തില്‍. പക്ഷെ, മോഹേശ്വരന്റെ മുമ്പില്‍ നിങ്ങള്‍ സ്ത്രീകളാണ്. പതിനാറ് വയസായാലും അറുപത് വയസായാലും സ്ത്രീകള്‍ എന്നേ ഉള്ളൂ. ബന്ധങ്ങളെല്ലാം മറക്കുക. പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തത് ഓര്‍മ്മയില്ലേ…?
പുഷ്പ: കുണ്ണ
മീരയെ നോക്കി വേലു: പറയൂ
മീര: കുണ്ണ
ആര്യയെ നോക്കി വേലു: പറയൂ
ആര്യ: കുണ്ണ
വേലു: ഉം.. ഇപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ മോഹേശ്വരന് ഭാര്യയാവാന്‍ പോവുകയാണ്. അതിനാല്‍ നിങ്ങളുടെ അടിവസ്ത്രം മോഹേശ്വരന്റെ പ്രതീകമായ ഇതിലേക്ക് ഉപേക്ഷിക്കണം.
The Author
