ആദ്യ ഞായറാഴ്ച്ച….
പത്തു പതിനെട്ട് വയസ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു തമിൾ പെണ്ണ് ഹോസ്റ്റലിൽ വന്നു..
അവൾ വന്ന് അവളുടെ ദുരിതങ്ങളും… പാരാദുരങ്ങളും പറയാൻ തുടങ്ങി…
“ഞങ്ങൾ തിന്നെവേലിക്കാർ… ആണ്. അപ്പാ വന്ത്.. ബാർബർ.. ഏരെന്ത് (മരിച്ചു )പോച്… അമ്മ വന്ത്.. വാത രോഗി.. ഒരു തമ്പി ഇരുക്ക്… സെൽവൻ… 10 ക്ലാസ് സ്റ്റുഡന്റ്… “
അവളുടെ ആഗമന ഉദ്ദേശം മറ്റൊന്നുമല്ല.. “ഉങ്കെ ആകുളിലെ മുടി നാൻ ഷേവ് പണ്ണലാം… “(നിങ്ങളുടെ കക്ഷത്തിലെ മുടി ഞാൻ ഷേവ് ചെയ്യട്ടെ… )
അന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ഇതൊരു പുതിയ അനുഭവം ആയിരുന്നു…… ഒരു കൊച്ചു പെണ്ണ് വന്ന് ചെറുപ്പകാരികൾ ഞങ്ങളുടെ കക്ഷത്തിലെ മുടി എടുത്തോട്ടെ…
ദയനീയമായിരുന്നു അവളുടെ നോട്ടവും ഭാവവും…
രാധയുടെ മുല രസിച്ചു കുടിക്കുന്ന സുധ പറഞ്ഞു, “എന്നിട്ട്.. “
“എന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ ഹോസ്റ്റൽ കമ്മിറ്റി കൂടി… ആ പെൺകുട്ടിയെ പരമാവധി ഹെല്പ് ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു… “
ആദ്യമൊക്കെ ചിലരുടെ ഓക്കേ മകളുടെ പ്രായം പോലും ഇല്ലാത്ത പെങ്കൊച്ചിനെകൊണ്ട്… ഇത് ചെയ്യിക്കാൻ പലരും മടിച്ചിരുന്നു….
പെൺകുട്ടിയെ സഹായിക്കാൻ വേണ്ടി സ്വയം കക്ഷം ഷേവ് ചെയ്തവർ മിക്കവരും… ഈ “ക്ലബ്ബിൽ ” അംഗങ്ങൾ ആയി….
വാവിനും സംക്രാന്തിക്കും കക്ഷം വടിച്ചവർ… ഇപ്പാൾ കുമുദത്തിനെ കാത്തിരിക്കാൻ തുടങ്ങി…
ഇപ്പോൾ ക്ലബ്ബിൽ 60ൽ അധികം അംഗങ്ങൾ ഉണ്ട്…
സുധയുടെ മുക്കാൽ സെന്റിൽ വിളഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മുടി വിരലിൽ ചുറ്റി എടുത്തു രാധ പറഞ്ഞു,… “ഇതും കളയാം…. “
” അയ്യേ. …നാണക്കേട്…. “
‘ പിന്നേ…. രണ്ടാം ശനിയാഴ്ച്ചയ്ക് പോകും മുമ്പ്… പ്രത്യേകം കുമുദത്തെ വിളിച്ചു വരുത്തി… താഴെ വൃത്തി ആക്കി ഭർത്താവിന്റെ അടുത്തു പോകുന്ന വമ്പത്തിമാർ ഉണ്ട് ഇപ്പോൾ….
