കുഞ്ഞഃ പിന്നെ ഒരു സന്തോഷവാര്‍ത്തയുണ്ട്, ഇനി മുതല്‍ മോന്‍റെ പൊറുതി ഇവിടെയാ കേട്ടോ
ഞാന്‍ഃ അല്ലേലും ഞാന്‍ ഇതില്‍ പൊറുതി തുടങ്ങിയിട്ട് കുറെയായി. കുഞ്ഞയുടെ മുലമേല്‍ പിടിച്ചോണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
കുഞ്ഞഃ പോ ചെക്കാ അതല്ല. ഇനി മുതല്‍ നീ ഈ വീട്ടിലാ താമസിക്കുന്നത് എന്ന്. മുലയില്‍ നിന്ന് കൈ തട്ടിമാറ്റി കുഞ്ഞ പറഞ്ഞു.
ഞാന്‍ഃ അറിഞ്ഞു മാഡം, എല്ലാം നാം അറിഞ്ഞു. എന്നാലും എന്തു പറ്റി ഇത്ര പെട്ടെന്ന്
കുഞ്ഞഃ അതെന്താടാ മോനെ അങ്ങനെയൊരു സംസാരം, നിനക്കിവിടെ നില്‍ക്കാന്‍ പറ്റില്ലെ?
ചെറിയ ഭീഷണിയുടെ സ്വരത്തില്‍ കുഞ്ഞ ചോദിച്ചു.
ഞാന്‍ഃ അയ്യോ നമ്മുക്ക് എന്ത് പ്രശ്നം, സന്തോഷമേയുള്ളു. എന്നാലും ഇങ്ങനെ നില്‍ക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞത് എന്തിനാണ് എന്ന് മനസ്സിലായില്ല.
കുഞ്ഞഃ അതോ, അത് ഞാനാ കാരണം.
ഞാന്‍ഃ എഹ്, അതെങ്ങനെ?
കുഞ്ഞഃ ഞാന്‍ കൊച്ചച്ഛനോട് പറഞ്ഞു, എനിക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കാന്‍ പേടിയാ, ജോലിക്കാരിയുണ്ടായിട്ടും കാര്യമില്ല എന്നൊക്കെ പരാതി പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ പുള്ളി തന്നെയാ പറഞ്ഞത് നിന്നോട് ഇവിടെ നില്‍ക്കാന്‍ പറയാന്‍. ഞാനും പിന്നെ മനസ്സിലാമനസ്സോടെ സമ്മതിച്ചു.
ഞാന്‍ഃ അയ്യടാ, മനസ്സിലാ മനസ്സോടെ സമ്മതിച്ചു. എന്തൊരു ആക്റ്റിംഗ്, ഓസ്കാര്‍ കിട്ടുമല്ലോ കഴപ്പി നിനക്ക്. ഞാന്‍ കളിയാക്കി പറഞ്ഞപ്പോള്‍ കുഞ്ഞ കൊഞ്ഞനം കുത്തി കാണിച്ചു.
കുഞ്ഞഃ അയ്യെടാ എന്നാല്‍ പിന്നെ ഞാന്‍ കൊച്ചച്ഛനോട് പറഞ്ഞ് മാറ്റാം എന്താ അതുമതിയോ.
ഞാന്‍ഃ അയ്യോ ചതിക്കല്ലെ പൊന്നെ, നിന്‍റെ കൂടെ എവിടെവേണേലും കിടക്കാം- തുണിയില്ലാതെ.
കുഞ്ഞഃ അയ്യ ചെക്കന്‍റെ ഒരു സ്നേഹം കണ്ടില്ലെ. അടി തരും കേട്ടല്ലോ.
കൈയ്യോങ്ങി കുഞ്ഞ സ്നേഹത്തോടെ ശാസിച്ചു. ഞാനാ കൈ പിടിച്ച് അതില്‍ ചെറിയ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.
ഞാന്‍ഃ അപ്പോള്‍ ഇനി മുതല്‍ കൊച്ചച്ഛന്‍റെ അനുവാദത്തോടെ എനിക്ക് പുള്ളിയുടെ ഈ വണ്ടിയോടിക്കാം അല്ലെ.
വയറിന്‍മേല്‍ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
കുഞ്ഞഃ അല്ലേലും കൊച്ചച്ഛന് ഈ വണ്ടിയോണ്ട് വലിയ താത്പര്യമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു മോനെ, ചെറിയ ചെറിയ ഡ്രൈവിന് മാത്രം കൊണ്ടുപോവും. വണ്ടിക്കും പിന്നെ അതുകാരണം പവര്‍ കുറഞ്ഞു. പുള്ളിയാണേല്‍ പുറത്ത് പോയി കഴിഞ്ഞ് വെറെ വണ്ടിയോടിക്കാനും തുടങ്ങി. പിന്നെയല്ലെ നിന്നെപോലുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍ വണ്ടിയോടിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്. അതോണ്ട് ഇപ്പോള്‍ ലോംഗ് ഡ്രൈവും പോവും വണ്ടിയുടെ പരാതിയും തീര്‍ന്നു. ഇപ്പോള്‍ നല്ല കണ്ടീഷനാ. അതോണ്ട് ഈ വണ്ടി ഇനി മുതല്‍ നിന്‍റെയാ, കേട്ടല്ലോ.
