“അഭീ… ഹലോ അഭീ… എന്താ…? എന്താ പറ്റിയെ….അഭീ ഹലോ ” നിലത്തു കൈ കുത്തി പതിയെ എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കുമ്പോഴാണ് ചെറിയമ്മയുടെ ആദിയുള്ള ശബ്‌ദം ഫോണിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വന്നത്. ആ സ്നേഹമുള്ള വിളി കേട്ടപ്പോ നെഞ്ചു കലങ്ങി പോയി..
“ഞാൻ ഒന്ന് സ്ലിപ് ആയി പോയി..” കൈ നിലത്തു കുത്തിയപ്പോഴുള്ള വേദന കടിച്ചു പിടിച്ചു ഞാൻ എരു വലിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“അയ്യോ… എന്നിട്ട് എന്തേലും പറ്റിയോ” വരുന്ന വാക്കുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ അതിനു ഉത്തരം പറയാൻ കഴിയാതെ നിന്നു…
“അഭീ… നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ..”വീണ്ടും ഫോണിന്റെ സ്പീക്കറിലൂടെ..അവളുടെ വേദനയുള്ള സ്വരം വന്നു കാതിൽ പതിച്ചതും… തറവാട് വീടിന്റെ മുകലിൽ ആകാശത്തു .. മിന്നൽ തെളിഞ്ഞു നാരുകാളായി പിണഞ്ഞു പോവുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു… ചെറിയ ഒരു ഇടിയുടെ മുഴക്കവും.
“ചെറിയമ്മേ എനിക്കൊന്ന് കാണണം ” ഞാൻ എന്റെ ആവശ്യം ഒന്നുകൂടെ ഉറപ്പിച്ചു…
” ഞാൻ നിന്നെ കാണുന്നില്ലല്ലോ… പുറകിലെ ജനൽ തുറന്നിട്ടതാണ്… എന്തിനാ അഭി നീ ഇപ്പൊ വന്നത്.. ” മുന്നിൽ കാണുന്ന വീട് എന്റെ അടുത്ത നിന്ന് എട്ടു മീറ്ററെങ്കിലും അകലെയാണ്… ഇരുട്ടത് എങ്ങനെ കാണാനാ… ഞാൻ ഫ്ലാഷ് ഓൺ ചെയ്തു കൈകൊണ്ട് ഇളക്കി കാട്ടി വീണ്ടും ചെവിയിൽ തന്നെ വെച്ചു…
“കണ്ടോ??”
“ഹ്മ്മ്…. അഭീ പ്ലീസ് നീ വേഗം പോയിക്കോ.. നല്ല മഴയുണ്ട്.. ആ ഇരുട്ടത്ത് അങ്ങനെ നിൽക്കണ്ട. എന്റെ ഫോണിപ്പോ ഓഫാവും അഭീ ” വരുന്ന വാക്കുകളിലെ കരുതലും സ്നേഹവും കേൾക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് ആ മുഖം ഒന്ന് കണ്ടാൽ മതിയായിരുന്നു..
“ചെറിയമ്മേ എനിക്കാ മുഖമൊന്ന് കാണാൻ പറ്റോ? ഒരാഴ്ചയായി.. ഞാൻ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല.. പറ്റുന്നില്ല, മറക്കാൻ ഞാൻ നോക്കി . എന്റെ ഉള്ളിൽ കേറി പോയി നീ.. എന്നെ ഇഷ്ടല്ലേലും വേണ്ടില്ല.. അവസാനമായി ഒന്ന് കാണാനാ.. അല്ലേൽ ഞാൻ ചത്തു പോവും ചെറിയമ്മേ ”
മഴയുടെ കൂടെ കണ്ണുനീരും ഒലിച്ചിറങ്ങിയപ്പോ.. ഫോണിന്റെ മറുതലക്കലിൽ നിന്നു ഒന്നും തന്നെ കേട്ടില്ല..അവൾക്ക് മുഖം തരാൻ മടിയുണ്ടാവും എന്ന് തോന്നി..എന്നെ വെറുത്തു പോയി കാണും
“സാരല്ല.. ചെറിയമ്മയങ്ങനെ എന്നോടടുത്ത് പെരുമാറിയത് കണ്ടപ്പോ… വിചാരിച്ചു പോയി എന്നെയിഷ്ടാവൂന്ന്. രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് മാത്രം നീയെങ്ങനെന്റെ ഉള്ളീ കേറിന്നെനിക്കറിയില്ല. ഈയാഴ്ച മുഴുവനും നോക്കി, ഒന്ന്
