“ഓ അവളെന്തോർത്താലും എനിക്കൊന്നും ഇല്ല”
“അത് പോട്ടെ, ആര്യചേച്ചിയോട് നീ എന്താണ് ചോദിക്കാൻ പോകുന്നത്?”
“നീ കാടൊന്നും വെട്ടാറില്ല എന്ന്‌ ശ്യാം പറഞ്ഞു എന്ന്‌”
“കോപ്പ് നീ എല്ലാം കുളമാക്കും”
“വേണ്ടെങ്കി സത്യം നീ പറഞ്ഞോ”
“സത്യം അറിഞ്ഞിട്ടെന്തിനാ?”
“അപ്പോൾ ഇത്രയും നേരവും പറഞ്ഞതല്ല സത്യം?”
ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
“നിനക്കെന്താ ഇപ്പോ അറിയേണ്ടെ?”
“നിങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഡിങ്കോൾഫിക്കേഷൻ”
“ങാ ഉണ്ട്”
“അതുവരട്ടെ, അതാണ് അവൾക്ക് എന്നെ കാണുമ്പൊൾ ഒരു പരുങ്ങൽ”
“പിന്നെ പോ അമ്പിളി, ചേച്ചിക്കങ്ങിനൊന്നുമില്ല”
“എടാ എത്ര കാലമായി തുടങ്ങിയിട്ട്?, എങ്ങിനാ? അകത്ത് കളയുമോ? എല്ലാം പറ”
ഞാൻ കഥകൾ മുഴുവൻ പറഞ്ഞു. ഇടയ്ക്കെല്ലാം അമ്പിളിയുടെ കണ്ണുകളിൽ കുശുമ്പ് കാണാമായിരുന്നു.
“ഇനി?”
“ഇനിയെന്താ ഒന്നുമില്ല. നീയല്ലേ തീരുമാനിക്കേണ്ടത് എന്തു വേണമെന്ന്‌?”
“ഞാനൊരു കാര്യം പറയാം, നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരും അറിയാത്തത് പോലെ അഭിനയിക്കുക. എപ്പോഴെങ്കിലും പതിയെ സത്യം തുറന്ന്‌ പറയുക”
“എനിക്കവളോട് അങ്ങിനൊക്കെ പറയാനും, സമ്മതിക്കാനും ചമ്മലാണ്”
“എന്നിട്ടാണോ രോമത്തിന്റെ കാര്യമൊക്കെ ചോദിക്കും എന്ന്‌ പറഞ്ഞത്?”
“അത് ചുമ്മാ നിന്നെ വട്ടു കേറ്റാൻ പറഞ്ഞതാ”
ഇടയ്ക്കെല്ലാം ജാസ് കിടന്ന്‌ കുരയ്ക്കുന്നുണ്ട്. എന്തോ പരിഭവമാണ് എന്ന്‌ ആ കുരയിൽ നിന്നും അറിയാം. അപ്പോഴാണ് ഓർത്തത് ചെറുക്കന് വെള്ളം കുടിക്കാൻ കൊടുത്തില്ല. ഞാൻ പെട്ടെന്ന്‌ വർക്കേരിയായിലെ സിങ്കിൽ നിന്നും വെള്ളം കപ്പിലെടുത്ത് അവന്റെ കൂട്ടിലെ പാത്രത്തിൽ ഒഴിച്ചു കൊടുത്തു.
തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ആര്യ പിന്നിലെ മുറ്റത്തിരുന്ന്‌ മൂത്രം ഒഴിക്കുന്നു.!
“ഇങ്ങോട്ട് നോക്കരുത്”
“ഓ പിന്നെ!! എന്താണ്ട് കാണാത്തതു പോലെ?!!”
“പോടാ എനിക്ക് നാണമാ”
“എനിക്ക് ഇഷ്ടമാ ഇതൊക്കെ കാണാൻ”
“അങ്ങിനിപ്പോൾ സുഖിക്കേണ്ട, നീ ആ കപ്പിൽ സ്വൽപ്പം വെള്ളം എടുത്ത് താ”
“പോടീ, ഞാൻ ഒരു സൂത്രം കാണിച്ചു തരാം”
“എന്തോന്ന്‌, എനിക്കൊന്ന്‌ കഴുകാനാണെന്നേ, വെള്ളം എടുത്ത് താടാ”
“ഇല്ല”
“എന്നാൽ എനിക്കെടുക്കാൻ അറിയാം”
അവൾ പാവാട നേരേയാക്കി വർക്കേരിയായിലേയ്ക്ക് കയറി വന്നു.
“ആ കപ്പിങ്ങ് താ”
ഞാൻ അവളെ സ്ലാബിലേയ്ക്ക് പിടിച്ച് തള്ളി ചേർത്തു നിർത്തി.
