“അത് ഏത് ഹോസ്പിറ്റൽ?”
“അന്ന് ഞാൻ കൈ മടങ്ങി വീണ ദിവസം, അച്ഛൻ എന്നെ അവിടേക്കാണ് കൊണ്ടുപോയത്.”
“അവിടെ ലേഡി ഡോക്ടർ ഉണ്ടാകുമോ?”
“കാണുമായിരിക്കാം, അറിയില്ല!”
“അമ്മേ! അച്ഛൻ എന്നോട് പ്രേത്യേകം എടുത്തു പറഞ്ഞതാ, അമ്മയെ ഒരു ലേഡി ഡോക്ടറെ മാത്രമേ കാണിക്കാവുള്ളു എന്ന്.”
“അവിടെ നല്ല ചികിത്സയാണ് മോനെ, അമ്മയുടെ കൈവേദന രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് അന്ന് മാറിയായിരുന്നു.”
“എന്നാലും അമ്മേ ഒരു ലേഡി ഡോക്ടർ ഇല്ലാതെ..”
“നമുക്ക് ഒന്ന് അവിടെ വരെ പോയി നോക്കാം, ലേഡി ഡോക്ടർ ഇല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് ഉടനെ തിരികെ വരാം. എന്താ?”
“മ്മ്, ശരി.”
അങ്ങനെ കാർ ഇടത്തേക്ക് തിരിച്ച് അമ്മ പറഞ്ഞ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ഞാൻ യാത്ര തുടങ്ങി.
അര മണിക്കൂറത്തെ നീണ്ട യാത്രക്ക് ഓടുവിൽ ആ സ്വാമിയുടെ ആയുർവേദ ആശുപത്രിയിലേക്ക് അമ്മയും ഞാനും വന്നെത്തി. ഒരു ചുവന്ന പെയിന്റ് അടിച്ച ആശ്രമംപോലെ തോന്നിച്ചു അധികമാരുംതന്നെ വരാത്ത പോലെ ശൂന്യത.
കോമ്പൗണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, അധികമാരും അറിയപ്പെടാത്ത ഒരു സ്ഥാപനമാണെന്ന് എനിക്ക് ആദ്യ കാഴ്ചയിൽത്തന്നെ മനസിലാക്കാൻ പറ്റി.
ആൾതിരക്കില്ലാത്തതുകൊണ്ടും, ആ ദിവസത്തെ ആദ്യ സന്ദർശകർ ഞങ്ങൾ ആയിരുന്നതുകൊണ്ടും, അത്ര അധികം വൈകിപ്പിക്കാതെതന്നെ സ്വാമിയുടെ ഒരു ശിഷ്യൻ ഞങ്ങളെ ഉള്ളിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.
സ്വാമിയുടെ ചികിത്സാ മുറിയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ പ്രവേശിച്ചതും, മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന സ്വാമിയുടെ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരുടെ കണ്ണുകളും എന്റെ അമ്മയിലേക്കായി.
ആദ്യമായി ഒരു ദൈവത്തെ കാണുന്ന പോലെയാണ് അവർ എന്റെ അമ്മയെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നത്.
“കടന്നു വന്നോളൂ. ഇരിക്കു.”
ഞാനും അമ്മയും സ്വാമിയുടെ നേരെ നടന്നു. സ്വാമി ഒരു പീഠത്തിൽ ആയിരുന്നു ഇരുന്നത്.
പേര് മൃണാൾ സ്വാമി, 45 വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന, കറുത്ത് തടിച്ച ഒരു മനുഷ്യൻ. ഏതാണ്ട് ആറടിയും കൂടുതൽ ഉയരമുണ്ട്. മസിലുകൾ ഉള്ള ശരീരം, മേൽചട്ട ഇല്ലായ്യ്കയാൽ, നെഞ്ചിൽ നിറയെ കറുത്ത രോമം നിറഞ്ഞു നില്കുന്നു. കയ്യിലും കളിലുമുണ്ട് രോമം. കുടവയറൊന്നുമില്ല, പൂന്നൂലും എല്ലാം നല്ല വ്യക്തമായിരുന്നു. കട്ട താടിയും നീണ്ട മുടിയും മീശയും ഉണ്ട്, അധികം നരച്ചിട്ടില്ല.
