പിന്നെ ഞാവളോട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു 🤫…
അവളെന്തെന്നറിയാതെ ഭാവം കാണിച്ചു..
ഞാൻ : എല്ലാം ഒന്ന് കൂടി പരിശോധിക്കണം..
സാനിയ : എന്തിന്?
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. ഞാൻ മരം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ നിലം കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു…
ഒരു നിമിഷം, ഞാനത് ശ്രദ്ധിച്ചു..
ഒരു ചെറിയ ചതുരകൃതിയിലുള്ള ഒരു മരപ്പലക…
അതെ.. ഇത് തന്നെ…
ഞാൻ ഉദേശിച്ചത്…ഇത് തന്നെ…
ആ പലക പകുതി കാർപെറ്റിൽ മൂടിയ നിലയിലായിരുന്നു..
ഞാൻ ആ കാർപെറ്റ് മാറ്റി…
പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ….
അത് ഒരു മരവാതിലായിരുന്നു..
അതിന് ലോക്കില്ലായിരുന്നു…
ഞങ്ങൾ അത് തുറന്നു താഴെക്കിറങ്ങി…
താഴെ നല്ല ഇരുട്ടായിരുന്നു..
ഒരു അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ അവിടെ അധികം ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു സ്വിച്ച് കണ്ടു.. അത് ഞാൻ ഓണാക്കി…
ഒരു കത്തുകയും കെടുകയും ചെയ്തു കൊണ്ട് അത് പ്രവർത്തിച്ചു തുടങ്ങി…
ആ റൂം മുഴുവൻ എലികളും മറ്റു ക്ഷുദ്ര ജീവികളും അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഓടി..
അവിടെ കസേരയിൽ കെട്ടിയിട്ട നിലയിൽ…
നിത്യ…
എന്റെ ചങ്കോന്നു വിങ്ങി…
ഞാൻ സാനിയയെ നോക്കി…
അവളുടെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങിയിരിക്കുകയായിരുന്നു…
അവളുടെ ദേഹത്ത് കൂടെ പല്ലിയും പഴുതാരകളും ഉണ്ടായിരുന്നു…
നഖങ്ങൾ പൊട്ടിയിരിക്കുന്നു..
ശരീരംമാകെ മുറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു…
ഇത് അജിത് കണ്ടാലുള്ള അവസ്ഥ..
എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ധാര ധാരായായി കണ്ണീർ ഒഴുകി…
എന്റെ നിത്യ…
ഞാൻ വേഗം അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി…
ഞാൻ അവളെ തൊട്ടു…
പെട്ടന്ന് അവൾ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്നു..
ന്നെ…ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ…ഞാൻ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പൊക്കോളാം…
ക്ഷീണിച്ച ശബ്ദത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു…
ഞാൻ പറഞ്ഞു..
ഇത് ചെയ്തവനെ വെറുതെ വിടില്ല..
സാനിയുടെ സഹായത്തോടെ ഞാൻ അവളെ അവിടെനിന്നു മോചിപ്പിച്ചു…
എന്നിട്ട് അവളെ ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ചു…
ഇതെല്ലാം ചെയ്യുമ്പോഴും…
എന്റെ മനസ്സിൽ ആധിയായിരുന്നു…
വരാൻ പോകുന്ന അപകടത്തെ കുറിച്ച്…
________________
അടുത്ത ദിവസം…
ഹോസ്പിറ്റലിൽ…
ഞാൻ, അജിത്, സാനിയ icu വിനു മുന്പിലെ വാതിലിൽ കാത്തിരിന്നു..
ഞാൻ : ടാ അജിത്തേ, പോയി റെസ്റ്റെടുക്ക്.. ആ ഡോക്ടറെങ്ങാനും കണ്ടാ പ്രശ്നമാകും…
അജിത് : എനിക്കൊരു കുഴപ്പവുമില്ല… എനിക്കവളെ കാണണം..
