“ഓഹ്.. അപ്പോൾ എന്റെ ഈ കണ്ണുകൾ കാരണമാണല്ലേ എന്നെ നീ ഓർത്തത്.”
നിന്റെ കണ്ണുകൾ മാത്രമല്ല മുഖം മൊത്തത്തിൽ പണ്ടേ എന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞതാണെന്ന് അവളോട് പറയാണെമന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അത് ഉള്ളിലൊതുക്കികൊണ്ട് അതെ എന്ന അർഥത്തിൽ അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ശരിക്കും അന്ന് ഞാൻ ആ ലോറിയുടെ മുന്നിൽ എന്റെ മരണത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ടതായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് നീ വന്നെന്നെ രക്ഷിച്ചപ്പോൾ രക്ഷപെട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാകാത്ത തരിപ്പിലും.. അച്ഛൻ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടു പോകുന്നതിനു മുൻപായി നിന്നെ കാണാൻ വന്നപ്പോൾ നിനക്ക് ബോധം ഇല്ലായിരുന്നു. കുറെ നാളത്തേക്ക് എന്നെ മരണത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിച്ച കൊച്ചു ഹീറോയുടെ മുഖം മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു പിന്നെ പതുക്കെ പതുക്കെ മാഞ്ഞു പോയി.”
“നീയെന്തിനാ നേരത്തെ കരഞ്ഞത്?”
അവളുടെ മുഖമൊന്ന് മ്ലാനമായി.
“മരണത്തിൽ നിന്നും നിന്റെ ജീവൻ വക വയ്ക്കാതെ എന്നെ രക്ഷച്ചിട്ടുള്ളതല്ലായിരുന്നോ നീ.. എന്നിട്ടും നിന്നെ എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് സങ്കടമായി.”
ഒന്ന് നിർത്തിയ ശേഷം അവൾ പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ അങ്ങനയാണ്.. സങ്കടം വന്നാൽ അപ്പോൾ കരയും.. കരച്ചിൽ പിടിച്ച് നിർത്താൻ എന്നെ കൊണ്ടാകില്ല.”
കീർത്തന പതുക്കെ പതുക്കെ അവന്റെ മുന്നിൽ മനസ് തുറക്കുകയായിരുന്നു. അവനും മനസ് തുറന്നു സംശയിച്ചു തുടങ്ങി. ഒരു വർഷമായി ഒരുമിച്ചായിരുന്നെങ്കിലും ഇതുവരെയും സംസാരിച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ വളരെയേറെ വിശേഷങ്ങൾ അവർക്ക് പങ്കുവയ്ക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. മണിക്കൂറുകൾ കടന്ന് പോയത് അവർ അറിഞ്ഞതേ ഇല്ല.
വയറിൽ നിന്നും വിശപ്പിന്റെ വിളി എത്തിയപ്പോൾ അവൾ ചോദിച്ചു.
“അതേ.. നിനക്കു വിശക്കുന്നില്ലേ?.. സമയം കുറെ അങ്ങ് പോയി.”
ചിരിയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.
“വിശപ്പ് ഇല്ലാതില്ല.”
ബാഗിൽ നിന്നും പഴ്സ് എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.
“നിനക്കെന്താ കഴിക്കാൻ വേണുന്നെ.. ഞാൻ പോയി വാങ്ങി കൊണ്ട് വരാം..”
ആലോചന ഒന്നും കൂടാതെ അവൻ പറഞ്ഞു.
“കഞ്ഞി മതി.. അതാകുമ്പോൾ കോരി കുടിക്കാല്ലോ.”
“കഴിക്കാനുള്ള പാട് കാരണം നീ കഞ്ഞി വാങ്ങേണ്ട.. ഞാൻ വാരി തന്നൊള്ളാം.. ഇഷ്ടമുള്ളത് പറഞ്ഞോ.”
വീണ്ടും വീണ്ടും അവളുടെ പ്രവർത്തികൾ അവനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
ഒന്നും മിണ്ടാതെ ദീപക് തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.
“എന്താ മറ്റൊരാൾ ആഹാരം വാരി തരുന്നത് ഇഷ്ടമല്ലേ?”
അവൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“ദോശയും ചമ്മതിയും വാങ്ങിക്കോ.”
“എങ്കിൽ എനിക്കും അത് മതി.”
കീർത്തന റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയപ്പോൾ ദീപക് കുറച്ചു മണിക്കൂറുകൾക്ക് ഉള്ളിൽ അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായ മാറ്റാതെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. ശരിക്കും വളരെ നാളുകളായി അടുത്ത് പരിചയമുള്ളവരെ പോലെയാണ് അവളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ സംസാരവും പെരുമാറ്റവും. താൻ ആരാണെന്ന് അവളോട് നേരത്തെ തന്നെ
