“അടുത്തത് യെല്ലോ..”
സരസ്വതി ടീച്ചറിന്റെ ശബ്‌ദം മുഴങ്ങിയതും ദീപക് കണ്ണുകൾ അടച്ച് കീർത്തന ഈ ഗ്രൂപ്പിൽ ഉണ്ടാകാൻ എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.
ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ അവൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു ചുറ്റും നോക്കി. ഒരു നിമിഷം അവന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ വേഗത ഒന്ന് വർധിച്ചു. ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ കീർത്തന എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കുന്നു. അവിടെ നിന്ന് തുള്ളിചാടണമെന്ന് അവന്റെ മനസ് കൊതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അത് ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി സമചിത്തയോടെ ദീപു അവിടെ നിന്നു.
“നിങ്ങൾ മാറി നിന്നൊള്ളു.”
ടീച്ചറുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അവർ ഒരിടത്തേക്ക് ഒത്തുകൂടി മാറി നിന്നു.
ജീവിതത്തിൽ താൻ ഇത്രയേറെ സന്തോഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് അവൻ ആ നിമിഷങ്ങളിൽ സ്വയം ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു. എന്ത് കൊണ്ടാണ് എനിക്ക് അവളോട് ഇത്രയേറെ ആകർഷണത തോന്നുന്നത്. അതിനുള്ള ഉത്തരവും അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു.
ഗ്രൂപ്പ് തിരിച്ച് കഴിഞ്ഞ ശേഷം ടീച്ചർ പറഞ്ഞു.
“ഇനി ഗ്രൂപ്പിൽ ഉള്ളവർ തമ്മിൽ പരിചയപ്പെട്ടൊള്ളു.. ഇനിയുള്ള 3 ദിവസം നിങ്ങൾ ഒരു കുടുംബം ആയിരിക്കും.”
ഗ്രൂപ്പിൽ ഉള്ളവർ പരസ്പരം പരിചയപ്പെട്ട തുടങ്ങി.
ആദ്യം തന്നെ ദീപു സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി.
“ഞാൻ ദീപക്.. കൂട്ടുകാർ ദീപു എന്ന് വിളിക്കും..”
കീർത്തനയെ നോക്കിയാണ് അവൻ അത് പറഞ്ഞത്.
ഗ്രൂപ്പിൽ ഉള്ള ബാക്കി ഉള്ളവർ അവരവരുടെ പേരുകൾ പറഞ്ഞു പരിചയപ്പെടുത്തി.
അവസാനം ആയിരുന്നു കീർത്തനയുടെ ഊഴം.
എപ്പോഴും മുഖത്ത് ഉണ്ടാകാറുള്ള പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.
“എന്റെ പേര് കീർത്തന..”
അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ ആയിരുന്നു ദീപുവിന്റെ ശ്രദ്ധ എപ്പോഴും.
ചിരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതാകുന്നതായും അവളുടെ നീല കണ്ണുകളും തൊട്ടാൽ ചുവക്കും എന്നുള്ള അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത കവിളുകളുമൊക്കെ കൂടുതൽ പ്രകാശിക്കുന്നതായുമൊക്കെ അവനു തോന്നി.
അന്നത്തെ ദിവസം മൊത്തം അവന്റെ ശ്രമം എങ്ങനെയെങ്കിലും അവളുടെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുക എന്നത് മാത്രം ആയിരുന്നു. അതിനു വേണ്ടി അവിടെ നടന്ന
