തോന്നിയത് പാഡ്ഡ്ഡ് ബ്രാ ഇട്ടിരുന്നത് കൊണ്ടാകും.”
അവൻ അത് കേട്ട് ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു.
അവൾ ഇത്ര ഓപ്പൺ ആയി തന്നോട് സംസാരിക്കുന്നതിൽ അവനു അത്ഭുതം തോന്നാതിരുന്നില്ല. പക്ഷെ തങ്ങൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആണും പെണ്ണും എന്നുള്ള വ്യതാസത്തിന്റെ അതിർവരമ്പുകൾ ഇല്ലാതാകുന്നതിൽ അവൻ സന്തോഷിച്ചു. പേടി കൂടാതെ എന്തും സംസാരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്രത്തിലേക്കാണല്ലോ അവൾ വഴി തുറക്കുന്നത്.
അവൾ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
“ഡാ, ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ എന്നെ കളിയാക്കരുത്.”
“ഇല്ല.. നീ പറഞ്ഞോ.”
“എനിക്ക് ഒരു കാര്യത്തിൽ ചിലപ്പോഴൊക്കെ വിഷമം തോന്നാറുണ്ട്.”
അവന്റെ മുഖത്ത് ആകാംഷ നിറഞ്ഞു.
“എന്തിൽ..”
“എന്റെ ബ്രേസ്‌റ്റിന്‌ കുറച്ചും കൂടി വലിപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് എനിക്ക് ചിലപ്പോഴൊക്കെ തോന്നാറുണ്ട്.”
അവളുടെ ആ ഒരു തുറന്നു പറച്ചിൽ കേട്ട് അവൻ പെട്ടെന്ന് നടത്തം നിർത്തി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
“കാര്യായിട്ടാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.”
“എന്താ ഇപ്പോൾ കുറച്ചും കൂടി വലിപ്പം വേണം എന്ന് നിനക്ക് തോന്നാൻ?”
അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് നടത്തം തുടർന്നുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
“നമ്മുടെ ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന എന്റെ പ്രായം ഉള്ള ഭൂരിഭാഗം പെൺപിള്ളേർക്കും എന്തെന്നും വലിപ്പം ഇല്ലേ.. പിന്നെ ആണ്പിള്ളേർ കാണാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതും അത്യാവിശം വലിപ്പമൊക്കെ ഉള്ള പെണ്ണിനെ അല്ലെ?”
ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.
“നീ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയാണ്. പക്ഷെ അതിൽ വേറെ ഒരു കാര്യമുണ്ട്.”
“എന്താ?”
അവളുടെ സ്വരത്തിൽ ആകാംഷ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
“ഇത്തിരി വലിപ്പമൊക്കെ ഉള്ള പെൺപിള്ളേരെ ആണുങ്ങൾ നോക്കും.. പക്ഷെ മിക്കപേരും ഒരു കാമത്തോടെ ഉള്ള നോട്ടം ആയിരിക്കും നോക്കുന്നത്.. പക്ഷെ നിന്നെ പോലുള്ള വളരെ ചെറിയ ഒരു ശതമാനം പെൺപിള്ളേർ ഉണ്ട്.. അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് മാത്രം ആയിരിക്കും ആണുങ്ങൾ നോക്കുന്നത്.. കാരണം നിങ്ങളുടെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ഐശ്വര്യം ആണ്.. നിങ്ങളുടെ തെളിഞ്ഞ മുഖം കാണുമ്പോഴേ ഞങ്ങൾ ആൺപിള്ളേരുടെ മനസ് നിറയും.. നിങ്ങളെ സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു പോകും.”
ദീപക് പെട്ടെന്ന് അവളെ പിടിച്ച് തന്റെ മുന്നിലേക്ക് നിർത്തി.
“നിന്റെ ഈ മുഖം തന്നെ ഉണ്ടല്ലോ ആർക്കായാലും കണ്ണിമ ചിന്മത്തെ എത്ര നേരം വേണമെങ്കിലും നോക്കി ഇരിക്കുവാൻ തോന്നി പോകും. ഗോതമ്പിന്റെ നിറമുള്ള പെണ്ണ് എന്നൊക്കെ ചില കവികൾ എഴുതി വച്ചിട്ടില്ലേ.. ശരിക്കും ആ വരികൾ
