വിഷ്ണു : ഡാ ഇർഫാനെ നിന്റെ റൂമിൽ നമ്മൾക്കെല്ലാവർക്കും നിൽക്കാൻ സ്ഥലമുണ്ടോ ? ഇല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഒരു റൂം എടുത്തോളാം.
ഇർഫാൻ : അതൊക്കെ ഉണ്ട്. നിങ്ങൾ വാ.
ഞങ്ങൾ അവിടുന്ന് തന്നെ വേറൊരു ബസ് കയറി. ഇർഫാന്റെ റൂം അഞ്ചുറോഡ് എന്ന സ്ഥലത്താണ്. അവിടെ ഇറങ്ങി അവന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു. റൂമെന്നു പറയാൻ പറ്റില്ല. ഒരു വീടിന്റെ മുകളിലേ പോർഷൻ. അതിലേക്കു പുറത്തുകൂടി കോണി വഴി കയറി ചെല്ലാം. ഞങ്ങൾ ഗേറ്റ് തുറന്ന് പതിയെ ശബ്ദം ഒന്നും ഉണ്ടാകാതെ റൂമിലേക്ക്‌ കയറി.
റൂം അത്യാവശ്യം സൗകര്യപ്രദമായ ഒന്നായിരുന്നു. ഒരു ബെഡ്‌റൂം ഉണ്ട്. ഒരു ചെറിയ ഹാൾ ഉണ്ട്. പിന്നെ ഒരു ചെറിയ അടുക്കള. ബാത്രൂം അറ്റാച്ഡ് അല്ല. അതാണ്‌ ആകെയുള്ള പ്രശ്നം. അതിനകത്തു ഫർണിച്ചർ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല. നിലത്തു ബെഡ് വിരിച്ചു കിടക്കണം. കോളേജ് പിള്ളേരുടെ മുറിയല്ലേ ഇത്രതന്നെ സൗകര്യം ഉള്ളത് മഹാ ഭാഗ്യം.
എല്ലാവരും ഒരോ സ്ഥലത്തായി ഇരുന്നു. ഞാൻ അകത്തേക്ക് മുറിയിലേക്ക് പോയി. അകത്തു ഫാൻ എല്ലാം ഉണ്ട് പക്ഷെ ചൂട് ഭയങ്കരമായിരുന്നു. ഈ നിലക്കാണെങ്കിൽ ഉച്ച സമയത്തു ചൂട് ഞങ്ങൾക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരിക്കുമല്ലോ. എല്ലാവർക്കും നല്ല ഉറക്ക ക്ഷീണമുള്ളതുകൊണ്ടു പെട്ടന്ന് തന്നെ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. ഞാനും നബീലും റൂമിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചു. ബാക്കിയുള്ളവർ ഹാളിൽ. ഫർണിച്ചർ ഒന്നും ഇല്ലാണ്ട് തന്നെ അവർ മൂന്നുപേർക്ക് കഷ്ട്ടിച്ചു കിടക്കാൻ ഉള്ള സ്ഥലമേ ഉള്ളു അവിടെ.
മിനിഞ്ഞാന്ന് എന്നെ പറമ്പിൽ വെച്ച് കളിച്ചതാ. പിന്നെ ഇന്നലെ അടുക്കളയിൽ വെച്ചൊരു കിസ്സ് തന്നു അതല്ലാതെ നബീൽ എന്നെ പിന്നെ തൊട്ടിട്ടില്ല. അവൻ ക്ഷെമിച് നില്കുകയായിരിക്കും ഇന്ന് രാത്രി അവൻ ഒരു കളി കളിക്കുമായിരിക്കും. ഞാൻ മനസ്സിൽ കണക്കു കൂട്ടി.
ഞാൻ ഒരു മാക്സിയെടുത്തു അവന്റെ അടുത്ത് കിടന്നു. അവൻ ഷർട്ട്‌ ഇട്ടിരുന്നില്ല എന്നിട്ടും അവന്റെ ശരീരം വിയർത്തൊലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനവനെ കെട്ടി പിടിച്ചു. അവൻ എന്നെ എടുത്തു അവന്റെ മേലേ കിടത്തി.
നബീൽ : എന്താടി ഉറക്കം ഒന്നും ഇല്ലേ ?
ഞാൻ : എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ട്. നീ ഉറക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്നറിയില്ല.
നബീൽ : ഇവിടെ ഭയങ്കര ചൂടാണല്ലോ. നമ്മൾ കുറച്ച് കഷ്ടപ്പെടും.
ഞാൻ : അതു കുഴപ്പമില്ല. ചൂടുള്ളപ്പോൾ ഈ തോണിയൊക്കെ ഉരിയിട്ടാൽ പോരെ.
