“ടി പെണ്ണേ വെറുതെ അനാവശ്യം പറയരുത്” കല്യാണിയുടെ മുഖം ചുവന്നു
“ഓഹ് അനാവശ്യം കാണിക്കാം പറയുമ്പോൾ ആണ് പ്രശ്നം”
കല്യാണി വളരെ ദയനീയമായി ആതിരയെ നോക്കി
വെളിവില്ലാതെ ഇവൾ വല്ലതും വിളിച്ചു പറഞ്ഞാൽ തീർന്നു കഥ
” അറിയണോ എന്തിനാ ഇന്ന് അമ്പലത്തിൽ പോയത് എന്നു” ആതി തിരിഞ്ഞു എല്ലാവരെയും നോക്കി ചോദിച്ചു
“ദാ … ഇതിനു വേണ്ടി ആണ്”
അവൾ കയ്യിലെ പൊതി വിടർത്തി
വാഴയിലയിൽ വാടിയ ഒരു നീലതാമര
“ഏഹ് നീലത്താമര വിടർന്നു ?” ശില്പയ്ക്ക് ആകെ കൗതുകം
“താടി നോക്കട്ടെ “
“കണ്ടോ എല്ലാവരും കണ്ടോ .. ചെന്ന ഉടനെ ശാന്തി ചേച്ചിയെ ഏല്പിച്ചതാ … ദീര്ഘസുമംഗലി ആയിരിക്കാൻ” ആതിര വീണ്ടും കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു
“അതെന്തു സാധനം ആ ചേച്ചി” ഏഴു വയസുകാരൻ അരുണിനു സംശയം
“എടാ പൊട്ടാ അവളുടെ കേട്ട്യോൻ കൊറേ കാലം ജീവിക്കാൻ “
മുറിയിൽ ആകെ ഒരു കൂട്ട ചിരി ഉയർന്നു
കല്യാണിയുടെ മുഖം ചുവന്നു എങ്കിലും അവൾ ആതിരയെ നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു
ഹരിയേട്ടനെ കണ്ട കാര്യം പറയാൻ തോന്നിച്ചില്ലലോ
“കല്യാണപെണ്ണേ ….”
ഇതാരപ്പ കേട്ടു പരിചയം ഇല്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം
തിരിഞ്ഞു നോക്കും മുൻപ് ആരോ പിന്നിലൂടെ വന്നു കണ്ണു പൊത്തി
ഒരുവിധപ്പെട്ട എല്ലാവരെയും ഇപ്പൊ കണ്മുന്നിൽ കണ്ടു ക്വഴിഞ്ഞതാണ്
വേറെ ആരാണ്
ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ
“ശെടാ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് മറന്നോ എന്നെ ?”
ആരാണെന് അറിയാൻ ഉള്ള ആകാംക്ഷയിൽ കല്യാണി തിരിഞ്ഞു
“എടാ മനു നീയോ”
“അതേ ഞാൻ തന്നെ”
