ഒരു മകൻ എനിക്കില്ല എനിക്ക് നിന്നെ വേണ്ട നീ പൊക്കോ നീ നിന്റെ അധ്യാപികമാരുടെ കൂടെ പോയി എന്ത് വേണേലും ചെയ്തു ഞാൻ ഒന്നിനും എതിര് നിൽക്കുന്നില്ല.
ഞാൻ : ഞാൻ അല്ലല്ലോ അവർ പറഞ്ഞത് അനുസരിക്കാൻ അല്ലെ എനിക്ക് പറ്റു.
അമ്മ : ഇതൊന്നും ചെയ്യാൻ പാടില്ല നിന്റെ അധ്യാപിക ആണെന്നുള്ള ഒരു വിചാരം നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നീ ഇത് ചെയ്യില്ലായിരുന്നു. നിന്നിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ ഉള്ള ഒരു പ്രവർത്തി ഞാൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. നിന്നെ വളർത്തിയ രീതി അതായിരുന്നു. എന്നാൽ നീ എല്ലാം ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് അവസാനിപ്പിച്ചു. ഇനി നീ ഇവിടെ നിൽക്കണമെന്നില്ല. നിനക്ക് എവിടേക്കും പോകാം. ഇവിടെ നിന്നാലും ഒരു മകൻ എന്നുള്ള ഒരു പരിചരണവും എന്നിൽ നിന്നും നീ പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട. അത്കൊണ്ട് നിനക്ക് നിന്റെ ടീച്ചർമാരുടെ കൂടെ വേണമെങ്കിലും പോയി കിടക്കാം ഞാൻ ഒന്നിനും ഇനി കുറുക്ക് വരില്ല. ദയവുചെയ്ത് എന്റെ കണ്മുൻപിൽ നിന്നും ഒന്ന് പോയിതരുമോ…….
ഇതൊക്കെ പറയുമ്പോഴും അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുകയായിരുന്നു. അത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കും സഹിക്കാൻ പറ്റാതെ ആയി ഞാനും എവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകുകയായിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽപോലും അമ്മ എന്നോട് ഇത്ര കടുത്തു സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. എല്ലാം കേട്ട് വിഷമത്തോടെ ഞാൻ എന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയിരുന്നു. എനിക്ക് വീട്ടിൽ ഒരു വിലയും ഇല്ല എന്നത് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ അവിടെനിന്നും വീണ്ടും ഇറങ്ങി വേറെ എവിടെയും പോകാൻ വഴിയില്ലാത്ത ഞാൻ പിന്നെ അവസാനം മിസ്സിന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെ പോയി.
വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോഴും ഇരുവരും സോഫയിൽ തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട്. എന്നെ കണ്ട് അവിടെ വീട്ടിലെ അവസ്ഥകൾ എല്ലാം അവർ ചോദിച്ചു. ഞാൻ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞു. എന്റെ വിഷമം കണ്ടു ചേച്ചി അമ്മയെ ഒന്നുകൂടി വിളിച്ചു. എന്റെ നിരപരാധിത്വത്തെ പറ്റി പറയുമ്പോഴും അമ്മയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഒരു അപരിചിതയുമായി സംസാരിക്കുന്ന പോലെ ആയിരുന്നു. അപ്പോഴും അമ്മയുടെ വായിൽ നിന്ന് അവസാനത്തെ വാക്കുകളായിരുന്നു പിന്നെ എന്റെ ഭാവി തീരുമാനിച്ചത്.
അമ്മ : ആ നശിച്ചവനെ ഇനി എനിക്ക് എന്റെ മകനായി വേണ്ട നിങ്ങൾ എടുതോ അവനെ ഇനി എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കയറ്റുകയും ഇല്ല നിങ്ങൾ എന്തുവേണേലും ചെയ്തോ എവിടെ വേണേലും പോയി ജീവിക്കുകയും ചെയ്തോ എന്റെ കൺമുമ്പിൽ വരരുത്.
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ പിന്നെ എനിക്ക് ഒട്ടും സഹിക്കാൻ വയ്യാതെയായി. ഞാൻ തന്നെ വിഷമം സഹിക്കവയ്യാതെ ചേച്ചിയുടെ ഫോൺ മേടിച്ചു കട്ടാക്കി. ഞാൻ ചെയ്തത് തെറ്റാണെങ്കിലും ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യം വന്നപ്പോൾ എന്റെ കൂടെ നിൽക്കാത്ത എന്റെ അമ്മയെ എനിക്കിനി വേണ്ട നമുക്ക് എവിടേലും പോകാം.
