ഞാൻ അവളെ വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…
മൊബൈയിലിന്റെ മറ്റെ തലക്കൽ നാൻസിയുടെ മധുരമുള്ള ശബ്ദം!
നാൻസി : “എന്താ മനോജ് ഉറങ്ങിയില്ലേ ഇതു വരെ? ”
മനോജ് : “ഇല്ലാ,
നാൻസി : എന്തു പറ്റി ഈ രാത്രിയിൽ?
മനോജ് : “ഒന്നുല്ലാ, നാളെ നമ്മുക്ക് ഒന്ന് പുറത്ത് പോയാലോ ??
നാൻസി : എവിടെ …?
മനോജ് : ഒരു സിനിമയ്ക്ക് , പിറന്നാൾ കാരിക്ക് ഒരു സമ്മാനം തരാൻ വേണ്ടി ..
നാൻസി: ഹേയ് അതൊന്നും വേണ്ട മനോജ്
മനോജ് : അങ്ങനെ പറയരുത് .. എന്റെ സമ്മാനം നിരസിച്ചാൽ എന്നെ നിരസിക്കുന്ന പോലെയാ ..
നാൻസി : അതുകൊണ്ടല്ല …ബിനോയ് അറിഞ്ഞാൽ പ്രശ്നമാകും
മനോജ്: അതിന് അവൻ രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞല്ലേ വരൂ …
നാൻസി : ഉം.. പക്ഷേ ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ !!!
മനോജ്: ആരും അറിയില്ല എന്റെ കാറിൽ പോയി നമ്മുക്ക് തിരിച്ച് വരാം എന്താ ഓക്കെ അല്ലെ ??
നാൻസി : ഉം!!! ഓ— …. കെ
അവൾ സമ്മതിച്ചു ..
മനോജിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരായിരം പൂത്തിരികൾ വിരിഞ്ഞതു പോലെ. മനസ്സിൽ എന്തെല്ലാമൊ വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റം!
നാൻസി : “ശരി നാളെ കാണാം ” “ഗുഡ് നൈറ്റ്,
മനോജ് : സ്വീറ്റ് ഡ്രീംസ്”
മധുരമുള്ള അവളുടെ ശബ്ദം ഫോണിന്റെ അങ്ങെ തലയ്ക്കൽ നിലച്ചിട്ടും നിശബ്ദനായി നിൽക്കാനെ മനോജിന് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ
പിന്നെ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ഉറങ്ങാനായില്ല, ഏറെ നാളത്തെ മോഹം സഫലമാകാൻ പോകുന്നു! രാത്രിക്കു എന്താണിത്ര നീളം? എവിടെയാണ് ഒരു രാക്കുയിൽ പാടുന്നത്? എവിടെ നിന്നാണു ഒരു പ്രതിരാപ്പൂവിന്റെ ലഹരിയുള്ള ഗന്ധം? പിന്നെ സുഖമുള്ള സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് അറിയാതെ മിഴികൾ അടഞ്ഞു.
ഉണരുമ്പോൾ ചുണ്ടിൽ ഒരു മൂളിപ്പാട്ടിന്റെ ഈണം ഉണ്ടായിരുന്നു. കുളിക്കുമ്പോഴും മനസ്സിൽ ആ മൂളിപ്പാട്ടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു
