നിറകാവ്യമധുരം അമ്മ
“..ഉം…”
“…ഞാൻ നോക്കട്ടെ….”. മുലച്ചാലിൻ്റെ ഇടയിലൂടെ ഉയരുന്ന പുകച്ചുരുൾ നോക്കികൊണ്ട് ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ നിർമ്മലയോട് ചോദിച്ചു.
“….മോനെ അത്…അത്….”.
“…കൂടുതൽ പൊള്ളിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ…”.
“…എന്നാലും…”. നിർമ്മലക്ക് തൻ്റെ മാറിടം മകനെ തുറന്ന് കാണിക്കാൻ അതിയായ ആഗ്രഹം അതിനിഗൂഢമായി മനസ്സിൻ്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു. പക്ഷെ എവിടെ നിന്നോ കിട്ടിയ മനഃശക്തിയിൽ അവർ അത് കഷ്ടപ്പെട്ടൊതുക്കി
ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ അവൻ്റെ അമ്മയുടെ ബ്ളൗസ്സിൻ്റെ മുകളിൽ തലോടി. നിർമ്മലയിൽ അവൻ്റെ തലോടൽ ആയിരം പൂക്കളാലുള്ള വസന്തമായി പതിച്ചു. ഇനിയും എന്തേ മകൻ തൻ്റെ മുലകളിൽ കശക്കാത്തതെന്ന് അവൾക്ക് ഒരു നിമിഷം തോന്നി.
“…അമ്മേ പൊള്ളിയിട്ട് ഉണ്ടെങ്കിൽ നമ്മുക്ക് മരുന്ന് വയ്ക്കാട്ടോ….”.
“…ഉം….”
അവൻ്റെ സ്നേഹപരിചരണ മനസ്സിനെ നിർമ്മല.സാഷ്ട്രാങ്കം നമിച്ചു. മടിയിൽ നിന്നും നിവർന്ന മകനെ കണ്ണുചിമ്മാതെ നോക്കികൊണ്ട് അവൻ്റെ തോളിൽ കൈവച്ചു. അവൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് നെഞ്ചിലെ മാംസപേശികളിൽ വിരലോടിക്കുബോൾ ആ കരുത്തിനെ സ്വന്തം നെഞ്ചിലേക്ക് ആവാഹിക്കാൻ ഒരു തോന്നൽ.
അതിനാലാകും മകന്റെ കയ്യ് തന്റെ മാറിടത്തിലേക്ക് ഉയരുബോൾ നിർമ്മലക്ക് തടയാനൊരു മൗനം. അവൻ്റെ ഇരു കൈവിരലുകളും അമ്മയുടെ ബ്ലൗസ്സിന് മുകളിൽ ഉള്ള മുലയുടെ മേലേ തൊട്ടു.
മകന്റെ കൈതണ്ടയുടെ കുളിർചൂടിന്റെ മാസ്മരികതയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഇരിക്കുന്ന നിർമ്മല ആ നിമിഷം തൊട്ടറിഞ്ഞു. അതെ മകന്റെ കൈവിരലുകൾ മുലക്കിടയിലേക്ക് ചെറുതായി താഴുന്നു. പതുക്കെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ വേർപ്പെടുത്താനായി മകൻ തന്ത്രപ്പെടുന്നു.
ആദ്യ ഹുക്ക് അവൻ വേർപ്പെടുത്തി.
