നിറകാവ്യമധുരം അമ്മ
“..അമ്മെ…എനിക്ക് ഇന്ന് അമ്മയെ വേണം…..”.
“….മോനേ….നീ ….”.
“…എൻ്റെ അമ്മയെ അത്രമാത്രം ഈ മോൻ ആഗ്രഹിച്ചുപ്പോയി..”. പറയാൻ വന്ന അമ്മയുടെ വാക്കുകളെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.
“….മോനേ…ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയാണ് …അരുതാത്തതൊന്നും നീ ആഗ്രഹിക്കരുത്….”. അവന്റെ മുണ്ടിനിടയിലൂടെ തലപൊക്കി നിൽക്കുന്ന പെരുംകുണ്ണയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് നിർമ്മല വിങ്ങിക്കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തൻ്റെ കുലച്ച് നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയിലേക്ക് അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ പാളിനോക്കുന്നത് കണ്ടു.
“….അമ്മേ….എന്ത് കൊതിയാണെന്നോ….എൻ്റെ അമ്മയെ…അമ്മയെ….”. അവൻ നിർമ്മലയെ പോലെ തന്നെ വാക്കുകൾക്കായി വീർപ്പ്മുട്ടി.
“…അത് പാപമല്ലേ …കുട്ടാ……”. നിർമ്മല അവന്റെ പെരുംകുണ്ണയിലേക്ക് ഉറ്റു നോക്കി.
“…അമ്മ ആ പാപം ചെയ്യാൻ അമ്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലേ….”.
“…മോനെ…ഉണ്ണി….അമ്മയല്ലേടാ ഞാൻ ….എന്നോട്….നീ …”. നിർമ്മല അവൻ്റെ കുലച്ച കുണ്ണയിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ പറഞ്ഞു.
“…എൻ്റെ പൊന്നു അമ്മയല്ലേ…”. അവൻ മുട്ടുകാലിൽ ഇഴഞ്ഞ് അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് അരക്കെട്ട് അടുപ്പിച്ചു.
“…വേണ്ടാ ഉണ്ണിയേ …”.
“…അമ്മെ…”. വീണ്ടും മുട്ടുകാലിൽ ഒരടി വച്ചു.
മകന്റെ കുലച്ച് നിൽക്കുന്ന കുണ്ണ നിർമ്മലയുടെ ചുണ്ടിനടുത്തെത്തി. ഏത് നിമിഷവും അത് മുഖത്ത് അകലമായി.
“…ഉണ്ണീ വേണ്ടെടാ …”.
ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ കൽപ്പിച്ച് അമ്മയുടെ ചുണ്ടിന്റെ മുകളിലേക്ക് തൻ്റെ പെരുംകുണ്ണയെടുത്ത് വച്ചു,
