മുറിയിലെ ലാന്‍ഡ് ഫോണ്‍ കനത്ത ശബ്ധത്തില്‍ അടിച്ചു. അതിന്‍റെ വലിയ ശബ്ദത്തില്‍ അവരിരുവരും ഒരുമിച്ച് ഞെട്ടി. പാത്തൂമ്മ ഫോണ്‍ എടുക്കാനായി ഒരിഞ്ച് പോലും അനങ്ങിയില്ല. അവരുടെ മാംസകുണ്ടിയുടെ ഇരുവശങ്ങളില്‍ നിന്ന് കൈകള്‍ മാറ്റാനും അവനും കഴിഞ്ഞില്ല. രണ്ടു ശിലകളെ പോലെ അവരങ്ങനെ നിശ്ചലരായി.
“….പാത്തൂമ്മോ…..ഫോണ്‍ടിക്കുന്നു….”.
എന്നീട്ടും അരടി പോലും മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുകയോ, മിണ്ടുകയോ അവര്‍ ചെയ്തില്ല. എടുക്കാത്തതിനാല്‍ പിന്നീട് ഫോണ്‍ മണി മുഴങ്ങിയില്ല.
സത്യത്തില്‍ മരണമണിപ്പോലെ എന്തോ റിയാസിന്റെ മനസ്സില്‍ മുഴങ്ങികൊണ്ടിരുന്നു.
“….സത്യത്തില്‍ എന്താണവിടെ നടന്നതെന്ന് ഞാന്‍ പറയാം….”.
അവന് സംഭവങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി പറയാന്‍ തുടങ്ങി. പാത്തുമ്മ ചെറുതായി വിറക്കുന്നുണ്ടോ എന്നവന് തോന്നി തുടങ്ങി.
“…പാത്തൂമ്മോ….” അവന് പതുക്കെ വിളിച്ചു.
“….ഉം….”. പാത്തൂമ്മ മൌനം ഭജിച്ചു.
അവന്‍റെ സത്യസന്ധമായ വിവരണത്തില്‍ പാത്തൂമ്മ കനത്ത നിശ്വാസങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തി വിട്ടു. ആ ശരീരം വിറയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത് കോപത്തിന്റെ ആധിക്യം മൂലമാണോ ????.
ഇല്ല. അങ്ങനെയല്ല എന്നവനുള്ളില്‍ മുഴങ്ങി കേട്ടു. റിയാസ്സ് കഠിനമായി ചിന്തിച്ചു പാത്തുമ്മയിലെ നിശ്വാസത്തിന്റെ അവരോഹണങ്ങളുടെ അളവെടുത്തു. അവരുടെ കോപം അടങ്ങീരിക്കുന്നുവോ., തന്‍റെ വിശദവും സത്യസന്ധവുമായ വിവരണം കേട്ടുകൊണ്ട് കാമമായി പരിനാളങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തിയതാണോ ????.
റിയാസ്സ് പതുക്കെ പതുക്കെ പാത്തൂമ്മയുടെ മാംസകുണ്ടിയുടെ വശങ്ങളില്‍ തഴുകികൊണ്ട് മുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. പാത്തുമ്മ പെരുവിരലില്‍ പതുക്കെ ഉയര്‍ന്ന് കനത്തില്‍ ശ്വസിച്ചത് എന്തിനായിരുന്നു ?????.
“….ലൈലമ്മായിയെ പോലെ ഇത്രക്കും സുന്തരിയായ പെണ്ണ് മൂടും മുലയും ഉരച്ചാല്‍ ….ഞാന്‍….ഞാനെന്തുചെയ്യും….ഞാനും ഒരാണല്ലേ…”.
