“കിച്ചൂ ഫുഡ്‌ എപ്പോ വരും ഇപ്പോൾ തന്നെ പന്ത്രണ്ടായി ” ദേവു വന്നു ഓർമപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ റോഷനെ വിളിച്ചു.
“എടാ നീ എവിടെ…..”
“എന്റെ കിച്ചൂ ഞാൻ താഴെ എത്തിയിട്ടുണ്ട്….. നീ ഒന്ന് ഇങ്ങട്ട് വാ ” റോഷന്റെ പരുക്കൻ ശബ്‌ദം.
” നീ ഇങ്ങു പോര് ഫുഡ്‌ ഒക്കെ കഴിച്ചിട്ട് പോകാം ”
“ഞാനില്ല എനിക്ക് പോയി വേറെ പണിയുണ്ട് നീ വേഗം താഴേക്ക് വന്നേ ”
“ശെരി “ഞാൻ ഫോൺ വെച്ചു താഴേക്ക് നടന്നു.
“എന്താടാ നിന്റെ മുഖം വല്ലാതിരിക്കുന്നെ ” അവന് ഒരാക്കിയ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചപ്പോ. ഞാൻ ചിരിക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു.
“ഒന്നുമില്ല ചെറിയ തലവേദന ”
“കൊറോണ വലതുമാണോടെ, നീ എന്നെ കുടുക്കോ ”
“ഒന്ന് പോടാ ” ഞാൻ അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് സാധനം വാങ്ങിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
“നീ വരുന്നില്ലേ ”
“ഞാനെങ്ങും ഇല്ല.”അവന് വണ്ടി തിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ വിളിക്കാം ”
“ശെരി ”
ഫുഡ്‌ എല്ലാവർക്കും ഞാനും ദേവൂവും കൂടെ വിളമ്പി. എല്ലാവരും അച്ചുവിന്റെ ചുറ്റിനുമായി റൂമിൽ തന്നെ ഇരുന്നു.
“കിച്ചൂ നീ അച്ചുവിന് ഒരു പാത്രത്തിൽ എടുത്ത് വാ ഞാൻ കഴിപ്പിക്കാം ” എല്ലാവർക്കും വെള്ളം കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്ന ദേവു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ കിച്ചനിലേക്ക് പോയി. ഒരു പത്രത്തിൽ ഫുഡ്‌ എടുത്ത് തിരിച്ചു റൂമിലെത്തിയപ്പോൾ എന്റെ ജീവൻ പോകുന്ന പോലെ തോന്നി ഋഷിഡോക്ടർ അച്ചുവിന്റെ അടുത്തിരുന്നു അവളെ കഴിപ്പിക്കുന്നു. അവൾ നല്ല സന്തോഷത്തോടെ അത് കഴിക്കുന്നുമുണ്ട്.എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കത്തികെട്ടുംനതുപോലെ തോന്നി. ചുണ്ടുകൾ വിറകൊണ്ട്. കണ്ണുകൾ കലങ്ങി. എന്നെ കണ്ടു ദേവു ചോദിച്ചു.
“എടാ നീ എടുത്ത് വന്നോ സാരല്ല അത് നീ കഴിച്ചോ അവൾ കഴിക്കുന്നുണ്ട് ”
“ഞാൻ പിന്നെ കഴിക്കാം ” നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കാണിക്കാതെ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.കാലുകൾ പതറുന്ന പോലെ തോന്നി തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ. അപ്പോഴാണ് ഒന്നുകൂടെ ഞാൻ കേട്ടത്.
