എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് അശോകേട്ടനും ആയിഷയും യാത്രയായി… നാട്ടിൽ അശോകേട്ടൻ എടുത്ത പുതിയ വീട്ടിലാണ് കൊറന്റൈൻ സൗകര്യം ഒരുക്കിയിരുന്നത്… ആയിഷാടെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഒരു പത്തു മിനുട്ട് ദൂരമേ അങ്ങോട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു…
എയർപോർട്ടിൽ അശോകേട്ടൻ കൂടെയുള്ളത് ആയിഷാക്ക് സമാധാനമായി… ഭാഷ തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെ പ്രധാന പ്രശ്‌നം…. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു വെയ്റ്റിങ് ഏരിയയിൽ ഇരിക്കുമ്പോ അശോകൻ അടുത്ത് വന്ന് അവളോട് ചോദിച്ചു…
“മോൾക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ടോ….??
ചെറുപ്പം മുതലേ അശോകേട്ടന്റെ മകൾ രമ്യക്കൊപ്പം കളിച്ചു വളർന്ന ആയിഷ അയാൾക്ക് മകളെ പോലെ ആയിരുന്നു….
“വേണ്ട ഏട്ടാ…. ഇതിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇരുന്ന് വീർപ്പു മുട്ടുന്നു….”
ചിരിച്ചു കൊണ്ടവൾ പിപി കിറ്റ് ഉയർത്തി കാണിച്ചു…
“വല്ലാത്തൊരു കാലം തന്നെ… ഒരാൾക്ക് മറ്റൊരാളുടെ അടുത്ത് പോലും ഇരിക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ….”
അതും പറഞ്ഞയാൾ അവൾക്കൊരു സീറ്റ് അകലം വിട്ട് ഇരുന്നു….
ആയിഷാടെ അടുത്ത് തന്നെയാണ് അശോകേട്ടനും ഫ്ലൈറ്റിൽ ഇരുന്നത്… എല്ലാവരോടും ബെൽറ്റ് ഇടാൻ പറഞ്ഞപ്പോ ആയിഷ അശോകേട്ടനെ ഒന്ന് നോക്കി….
“മോൾക്ക് അറിഞ്ഞൂടെ….??
“കഴിഞ്ഞ തവണ വരുമ്പോ ഒരു ചേച്ചിയാണ് ഇട്ട് തന്നത്… ഞാൻ കുറെ നോക്കി….”
അശോകൻ അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ബെൽറ്റ് വാങ്ങി കൊളുത്താൻ നോക്കുമ്പോ ബെൽറ്റിന്റെ ഒരു സൈഡ് അവളുടെ അടിയിൽ ആയിരുന്നു… പതുക്കെ വലിച്ചപ്പോ ബെൽറ്റിന്റെ കൂടെ അവളുടെ ടോപ്പിന്റെ സൈഡും ഉയർന്നു… ലോക്ക് ഇടാൻ നേരം അയാളുടെ വലത്തെ കൈ അവളുടെ വയറിൽ ഒന്നമർന്നു…. ആയിഷ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നേരെ ഇരുന്നു… ഇനി അവളുടെ പേടി ഫ്ലൈറ്റ് ഉയരുമ്പോൾ ആയിരുന്നു… നെഞ്ചിൽ നിന്നും ഒരു കാളൽ തലയോട്ടി വരെ എത്തും….അറിയിപ്പ് വന്നതും ഫ്ളൈറ്റിലെ ലൈറ്റ് എല്ലാം ഓഫായി… ആയിഷ വേഗം അശോകേട്ടന്റെ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു… ആ കയ്യിലെ നനവ് കണ്ടിട്ട് അയാൾ ചോദിച്ചു…
“നല്ല പേടി ഉണ്ടല്ലേ….??
“പൊന്തി കഴിഞ്ഞ കുഴപ്പല്ല…”
“ഹഹഹ….. പേടിക്കണ്ട…”
വലതു കൈ അയാൾ അവളുടെ തോളിൽ വെച്ചു … വിമാനം മെല്ലെ നീങ്ങി തുടങ്ങിയതും അയാളിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു….
അവളുടെ പേടി കണ്ട അയാൾ ഒന്ന് കൂടി തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു… ആയിഷ മുന്നോട്ട് ഒന്ന് കുനിഞ്ഞ് അയാളിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി ചേർന്നിരിക്കാൻ നോക്കിയതും ഷോള്ഡറിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അശോകന്റെ കൈ വഴുതി ആയിഷാടെ പുറത്ത് കക്ഷത്തിന് അരികിൽ വന്നു… കക്ഷത്തിലെ നനവ് ആ വിരലിൽ
