വിദൃാലക്ഷ്മി കാർഡ് വാങ്ങി പോയി,ചന്ദിയൂടെ ഇളക്കം നോക്കി ഞാൻ ഇരുന്നു,പാൻെറിനുളളിൽ കുട്ടൻ ശക്തി പ്രാപിച്ചു,……
വെെകിട്ടു വിദൃാലക്ഷ്മി കാർഡ് തന്നു,നന്ദിയും പറഞ്ഞു, ശരിക്കും ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ…. വൗ…കെെ ഉയർത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ വിയർത്ത കഷം കണ്ടു…മുഖമിട്ടു ഉരുട്ടാൻ തോന്നി…..
ജീവിതത്തിലെ മറക്കാത്ത ദിവസങ്ങൾ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു പിന്നീട്…. ഭവാനിയുടെ അമ്മക്ക് കൃാൻസർ!!!!!, പാവം അവൾ തകർന്നുപോയി, ഞാൻ അവളെ അശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെകിലുംപരാജയപ്പെട്ടു, പാവപ്പെട്ട കുടുംബമാണ്, നാലുദിവസത്തെ ലീവ് എടുത്തു ഞാൻ മധുരക്ക് പോയി, ഭവാനിയുടെ അമ്മയെ കണ്ടു,നേരിൽ…. പക്ഷേ ഞാൻ ചെന്നപ്പോൾ പലർക്കും എന്നോടു ദേഷൃം ആയി., മലയാളി പയ്യൻ തിരക്കി വന്നു എന്നായി കാരൃങ്ങൾ,രണ്ടാം ദിവസം തന്നെ എനിക്ക് മടങ്ങേണ്ടി വന്നു,
പക്ഷേ ഭവാനിയുടെ അമ്മയും അച്ഛനും ചേർന്ന് അവളുടെ കലൃാണം നിശ്ഛയിച്ചു,പേരുദോഷം വരുന്നതിനുമുബ് അമ്മയുടെ അവസാന ആഗ്രഹം എന്ന നിലയിൽ …
ഞാൻ എന്തുചെയ്യാനാണ് , അവളുടെ ഫോൺ കൂടി വീട്ടുകാർ പിടിച്ചു വച്ചു,
വെളളമടിച്ചു മരിക്കുക അതായി ലക്ഷൃം, ലീവ് വീണ്ടും നീട്ടി, ഒരാഴ്ചത്തേക്കൂ. വെളളമടി തുടങ്ങി,വെഷമം,
വിദൃാലക്ഷ്മി കബനി ഫോണിൽ സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കാനും മറ്റും വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി, സൗണ്ട് വൃതൃാസം വന്നതോടെ ഭാനുമതി വിദൃാലക്ഷ്മിയോടു ഏൻെറ സകടത്തിൻെറ കഥ പറഞ്ഞു,
കബനിൽ ആർക്കും കാരൃങ്ങൾ അറിയില്ലായിരുന്നു….
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ലേറ്റായിട്ടണ് ഉണർന്നതു,അവിനാശി വന്നു ഭക്ഷണം വാങ്ങി,കുപ്പിയും പിന്നെ മനോരമ പേപ്പറും,ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു…..
രാജീവ് കട്ടിങ്ങ്-“എവിടെയാണ് ചങ്ങാതീ…..
ഞാൻ-എന്താണു കാരൃം
രാജീവ്- റെഡ് കളർ തുണിപഴയ ലോട്ടീന്നു 5കിലോ വേണം ,
ഞാൻ- ലീവ് ആണന്നു അറിയില്ലേ?
രാജീവ്-പ്രേമ നെെനാശൃമാണോ, ചതിച്ചോ കർത്തോവേ, ഇവൻ ഭവാനിയുടെ കഥ അറിഞ്ഞാൽ ബായ്ക്ക് മെയിൽ ചെയ്യും
ഞാൻ-“”എടാ നീ ആവശൃമുളള കാരൃം പറഞ്ഞാൽ മതി…
രാജീവ്- ഉം, തൂണീ വേണം
ഞാൻ -തരാം ഗോഡൗൺ താക്കോൽ എൻെറ കെെയിലാ, ഞാൻ മൺഡേ വരെ ലീവാണ്, നിനക്കു അർജൻെറ് ആണെകിൽ റൂം മിലോട്ടുവാ താക്കോൽ തരാം
രാജീവ്- ” ഉച്ചക്കു വരാം…..
