മുറിയില്‍ പ്രകാശം തീരെയില്ലായിരുന്നു. മുറിയുടെ മധ്യഭാഗത്ത്,കിടക്കയില്‍ ഒരു പെണ്ണിരിക്കുന്നത് അയാള്‍ കണ്ടു. മുഖമോ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങളുടെ നിറമോ മറ്റ് പ്രത്യേകതകളോ ഒന്നും തന്നെ വ്യക്തമല്ല. എങ്കിലും നേര്‍ത്ത ഇരുട്ടില്‍ അവളുടെശരീരത്തിന്റെ ഔട്ട് ലൈന്‍ അയാള്‍ കണ്ടു. വടിവൊത്ത ദേഹമാണ് അവള്‍ക്കെന്നു ആ വിഷയത്തില്‍ പരിചയ സമ്പന്നനായ മേനോന്‍ കണ്ടു.
അയാള്‍ സാവധാനം കിടക്കയെ സമീപിച്ചു.
അവളുടെ ശരീരത്തില്‍ നിന്നും വിലപിടിച്ച കൊളോണ്‍ അയാളുടെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് കയറി. അതിന്‍റെ ലഹരി അയാള്‍ മൂക്ക് വിടര്‍ത്തി ശ്വസിച്ചു.
അടുത്തെത്തി അയാള്‍ അവളുടെ കയ്യില്‍ പിടിച്ചു,അവളുടെ വിരലുകളുടെ മൃദുത്വം മാത്രം മതിയായിരുന്നു അയാളുടെ മദ്ധ്യപ്രായം കഴിഞ്ഞ ശരീരത്തെ ഉദ്ധീപിപ്പിക്കാന്‍. കടുത്ത വേനലില്‍ ആദ്യ മഴയേറ്റ ആലിലകള്‍ പോലെ അയാളുടെ ദേഹമപ്പോള്‍ തരിച്ചുയര്‍ന്നു. അവളുടെ ദേഹത്തുവുമപ്പോള്‍ ത്രസിച്ചുയരുന്നത് അയാള്‍ അറിഞ്ഞു. തന്‍റെ കൈ സ്പര്‍ശമേറ്റ നിമിഷം തന്നെ അവള്‍ സുഖാനുഭൂതിയില്‍ നേര്‍ത്ത സീല്‍ക്കാരമിട്ടത് അയാളെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു.
“കഴച്ച് പൊട്ടി നില്‍ക്കുവാണ്!”
അയാള്‍ സ്വയം പറഞ്ഞു.
“എന്താനിന്റെ പേര്?”
അവളുടെസമീപം കിടക്കയില്‍ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അയാള്‍ ചോദിച്ചു.
“സീമ,”
അവള്‍ പറഞ്ഞു.
അവളുടെ സ്വരഭംഗിയും അയാളെ ത്രസിപ്പിച്ചു. അല്പ്പം കൊഞ്ചലുള്ള മധുരമൂറുന്ന സ്വരം.
“സീമയും ജയഭാരതിയും ഒന്നുമല്ലെന്നെനിക്കറിയാം,”
അയാള്‍ ചിരിച്ചു.
“ഒരു പണി കഴിയുമ്പം അറിയാല്ലോ അത്…”
അപ്പോളവളുടെ കൊഴുത്ത കൈത്തണ്ടയില്‍ രോമഹര്‍ഷമുയര്‍ന്നു.
“ശരിക്ക് കഴ മുട്ടി നിക്കുവാ അല്ലേ?”
അയാള്‍ ചോദിച്ചു.
“എന്താങ്ങനെ ചോദിച്ചേ?”
“ഞാന്‍ തൊട്ടപ്പഴും എന്‍റെ വര്‍ത്താനം കേട്ടും നിന്‍റെ മേത്തെ പൂടയൊക്കെ പൊങ്ങുന്നുണ്ടല്ലോ!”
അവള്‍ അപ്പോള്‍ ഊറിച്ചിരിക്കുന്നത് അയാള്‍ കേട്ടു. പിന്നെ ഒരു നിശ്വാസവും.
“ചേട്ടന് പറഞ്ഞോ! ചേട്ടന് ഇതൊക്കെ തമാശയല്ലേ? ഈ സുഖം ഒക്കെ ഇഷ്ടം പോലെ എന്നും അനുഭവിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അതൊക്കെ താമശയാ. അതിന് ഒന്നും ഭാഗ്യം ഇല്ലാത്ത എന്നെപ്പോലെ ഉള്ലോര്‍ക്ക്…”
അവളുടെ സ്വരത്തില്‍ അനാവശ്യമായ ഒരു കൊഞ്ചല്‍ ഉണ്ടോ? മേനോന്‍ സംശയിച്ചു.
“എന്‍റെ ചക്കരെ, ഞാന്‍ കളിയാക്കിയതല്ല,”
മേനോന്‍ അവളുടെ കൈയ്യിലെ പിടി മുറുക്കി. എന്നിട്ട് മുഖം താഴ്ത്തി ചുണ്ടുകള്‍ അവളുടെ കവിളില്‍ അമര്‍ത്തി
“നിന്‍റെ വെഷമം എനിക്കറിയാം. അത് മാറ്റാനല്ലേ ഞാനിങ്ങു വന്നത്!”
