നിമ്മി അറ്റാച്ഡ് ബാത്‌റൂമിൽ കേറി ….. വിരലിട്ടു…. ഓർമ്മയിൽ തന്നെ ഉറവ പൊട്ടുന്നു….
കിരന്റെ സമരായുധം സ്വൈപ്പ് ചെയ്ത നിതംബ പാളിയിൽ ഓർമ്മ പുതുക്കി വിരൽ ഓടിച്ചു, ഒരു കൗതുകത്തിന്…. !
“ആനയും… ആടും.. പോലെ…. ”
നിമ്മിക്ക് ചിരി വന്നു.
അവിടെല്ലാം വിരൽ ഓടിച്ചപ്പോൾ… നിമ്മിക്ക് നാണക്കേട് തോന്നി….
“കിരണ് മനസിലായി കാണുമോ… അവിടെയൊക്കെ മുടി ആണെന്ന്…. ഈയിടെ ആയി ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല… ഇനി അത് പോരാ… മാത്രോമല്ല… കുറച്ചു കൂടി ഒരു “ഇന്റിമസി ” തോന്നാനും അനുഭൂതിക്കും കളയുന്നതാ നല്ലത് ”
നിമ്മി ഒരു പാടൊക്കെ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി.
നിമ്മി മുടി വലിച്ചു നീട്ടി…. അര മുക്കാൽ ഇഞ്ച് വരും ….
“ട്രിമ്മർ വച്ചൊന്നൊടിച്ചാൽ പാതി മുക്കാലും കളയാം… ചമ്മലാ… പക്ഷേ…. അതിന്റെ കിരുകിരാ ശബ്ദം… കരക്കാർ ആകെ അറിയും…. ഇവിടെ ചെ രപ്പാണെന്ന്… !”
അല്പം കലിപ്പോടെ നിമ്മി ഓർത്തു…
നിമ്മി മുടി പിടിച്ചു കത്രിക വച്ച് പറ്റെ വെട്ടി… കുനിഞ്ഞു നോക്കി കൊതി പറഞ്ഞു,
“കിരന്റെ താടി പോലെ.. ”
“എടി… പെണ്ണെ…. നീ അവിടെ എന്ത് എടുക്കുവാ…. ചായ ഐസ് ആയി… ”
ശാരദ കിടന്ന് കാറി..
“അമ്മേ… ഞാൻ ഇവിടെ ചെരച്ചോണ്ട് നിക്കുവാ… ”
എന്ന് പറയാൻ കൊള്ളാവോ…. ?
“ദാ… വരുന്നു… ”
ചെരപ്പു സമയബന്ധിതമായി പൂർത്തിയാക്കാം എന്നുറച്ചു നിമ്മി കിച്ചണിലേക്ക് പോയി. .
വെപ്രാളപ്പെട്ടു അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി അമ്മയോട് പറഞ്ഞു,
“നാളെ ഒരു പ്രൊജക്റ്റ്‌ സബ്മിറ്റ് ചെയ്യാൻ ഉണ്ട്.. അതോണ്ടാ… ”
തന്നെക്കാൾ കഴപ്പിയാണ് അമ്മ എന്നത് കൊണ്ട് വിശ്വസിച്ചു കൊള്ളണം എന്ന് ഇല്ല. വിശ്വസിച്ചില്ലേലും ഒന്നുമില്ല…
ഓടി ബാത്‌റൂമിൽ കേറി കതക് കുറ്റിയിട്ടു…
കാലിനിടയിലെ പ്രൊജക്റ്റ്‌ തുടങ്ങി… ശ്രദ്ധിച്ചു ചെയ്യേണ്ട “പ്രൊജക്റ്റ്‌ ” ആയത് കൊണ്ട് സമയം എടുത്ത് വേണം ചെയ്യാൻ….
രണ്ടു ദ്വാരങ്ങൾക്കിടയില്…. കാട്ട് പാത വെട്ടി തെളിച്ചു ….
ഒരു കൗതുകം തോന്നി പൊക്കിൾ തൊട്ട് കീഴോട്ട് ഭംഗിയായി വടിച്ചെടുത്തു…
പൂർതട്ടൂ ഇപ്പോൾ കിണ്ണം പോലെ… മിന്നി തിളങ്ങുന്നു…. ഇത്ര ഭംഗിയായി വടിച്ചിട്ട് ഒന്ന് കണ്ട് കൊതി കൊള്ളാനോ…. ഒന്ന് അനുമോദിക്കാനോ ആരും ഇല്ലാത്തത് നിമ്മിയെ നിരാശപ്പെടുത്തി…
ഒരു മണിക്കൂർ എങ്കിലും കഴിഞ്ഞു കാണും പിന്നെ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ ചെന്നപ്പോൾ…
