“ഏയ് ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു”
“ഓഹോ…അതെന്താ..” പറഞ്ഞ്
കഴിഞ്ഞാണ് അതെന്താണെന്ന് ഞാനും
ഓർത്തെത്. ശെ എടുത്തു ചാടി ഈ
ഞാനെന്തൊക്കെയാണ്!
“അല്ല..അത് പിന്നെ.. വൈഫും
അവരുമൊക്കെ കാലത്ത് തന്നെ
പോയി.. അപ്പോ ബോറടിച്ചിട്ട്” ഞാൻ
വൈഫിന്റെ കാര്യം തുറന്ന് പറഞ്ഞു.
“അപ്പോ കല്യാണം കഴിഞ്ഞല്ലേ..”
“അത് പിന്നെ, അതൊക്കെ അങ്ങനെ
കഴിഞ്ഞു..” ഇന്നലെ അവള് പറഞ്ഞ
രീതിയേക്കാൾ ഉദാസീനനായി ഞാനും
പറഞ്ഞു…
“ഉം…” എന്തൊക്കെയോ മനസിൽ
ഒളിപ്പിച്ച് അവളുടെ നീട്ടിയുള്ള
മൂളൽ… പിന്നെ അര മിനിറ്റ് മൗനം…
എനിക്കത് നീണ്ട അര മണിക്കൂറായി
തോന്നി…
“ അല്ല ആക്ച്വലി നീയിപ്പോ
എവിടെയാ… നിധി..” ഞാൻ തന്നെ
അസ്വസ്ഥതയുടെ മൗനം മുറിച്ചു..
“ഞാൻ നാട്ടിലാടാ.. വൺ മന്ത്
കഴിഞ്ഞാ യു.കെയ്ക്ക് പറക്കും..”
അവളൊന്ന് നിർത്തി.
“ അപ്പോ ഹസ്….”
“ഹസ് ആസ്ത്രേലിയാ…”
“ങ്ങേ… അതെന്താ…!?”
“ങ്ങാ… അതൊക്കെ അങ്ങനെയാ…”
വീണ്ടും ഉദാസീനമായ മൗനം…
അവൾക്കാ ടോപ്പിക്ക് പിടിക്കുന്നേ
ഇല്ലെന്ന് മനസിലായി…
“നിനക്ക് പഴയ കാലമൊക്കെ
ഓർമയുണ്ടോടാ..” ഇത്തവണ അവൾ
തന്നെ മൗനം മുറിച്ചു. പക്ഷെ വാക്കുകളിൽ നിറയെ ഉൻമേഷം…
എന്തോ നല്ല കാര്യം കേൾക്കാനെന്ന
പോലെ.
“അത് പിന്നെ ഓർക്കാതിരിക്കുമോ..
നീ മറന്നാലും ഞാൻ മറക്കുമോ…”
ഞാനെന്റെ തണുപ്പെല്ലാം മാറ്റി വെച്ച്
ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
“എന്ത് രസമായിരുന്നല്ലേ…
വലുതാവണ്ടായിരുന്നു..”
“ശരിയാ … വലുതാവണ്ടായിരുന്നു..”
ഞാനും ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ
ശരിവെച്ചു..
“നിനക്ക് അന്നത്തെ എന്താ
ഏറ്റവും ഓർക്കാനിഷ്ടം..”
“നമ്മുടെ ട്യൂഷൻ ക്ളാസ് … പിന്നെ
സ്കൂളിലെ ഓണാഘോഷ മത്സരം”
ഞാൻ മനപ്പൂർവ്വമെന്നോണം പറഞ്ഞു.
ട്യൂഷൻ ക്ളാസിലെ ഓർമകൾ കഴിഞ്ഞാൽ ഓണാഘോഷ മത്സരങ്ങൾ
ഇഞ്ചോടിഞ്ച് വാശിയോടെ നേർക്കുനേർ മത്സരിച്ചത് സുഖമുള്ള
അനുഭവങ്ങളായിരുന്നു..
“മം.. നിനക്കാ ഉറിയടി ഓർമയുണ്ടോ..”
ദൈവമേ ഇവളെന്താണിങ്ങനെ..!?
നിലാവത്തഴിച്ചിട്ട കോഴികളെപ്പോലെ
എല്ലാവരും ഉറിയടിച്ചപ്പോൾ ഒന്നും
രണ്ടും സ്ഥാനത്ത് വന്നത് ഞങ്ങൾ
രണ്ടു പേരായിരുന്നു.. അന്ന് കുട്ടിയിടിച്ച്
വീണ് കെട്ടി മറിഞ്ഞ് കിടന്നതിന്റെ
സുഖം ഞാനൊരിക്കലും മറന്നിട്ടില്ല..
ആകെക്കൂടി അവളുടെ പച്ചപുതച്ച
മൃദുമേനിയുടെ മണം നുകർന്ന്
രോമാഞ്ചം വന്ന് കിടന്നു പോയ
