സുമതി ചിഞ്ചുവിനേയും വിളിച്ചോണ്ടു പോയപ്പൊ രമേശന്‍ അവളുടെ തുള്ളിത്തുളുമ്പുന്ന കുണ്ടികളെ നോക്കി കൊതി വിട്ടു കൊണ്ടു ഓരോന്നോര്‍ത്തു കംബിയായി നിന്ന കുണ്ണയെ പതിയെ തഴുകി തലോടി.ആദ്യം തോന്നിയ ചമ്മലും വൈക്ലബ്യവും ഒന്നും അയാളുടെ മനസ്സില്‍ ലവലേശം പോലും ഇല്ലായിരുന്നു.അടുക്കളയില്‍ ചോറു വിളമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പൊ ചിഞ്ചുവിന്റെ മനസ്സിലും ഇതുതന്നെയായിരുന്നു.അവളുടെ മനസ്സില്‍ വല്ലാതെ തുടിക്കുകയായിരുന്നു.അച്ചന്‍ മനസ്സിലെന്തൊ ചിന്തിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്നുള്ളതു ഉറപ്പാ എന്തായാലും അമ്മ പറയുന്നതു പോലെ ഇനീം സമയമുണ്ടല്ലൊ കാത്തിരിക്കാം.
അന്നു പിന്നെ പതിവില്‍ കൂടുതല്‍ മുലപ്പാലു പോയതു കൊണ്ടും ഒന്നു രണ്ടു വട്ടം കുഞ്ഞും കുടിച്ചതു കൊണ്ടും ചിഞ്ചുവിന്റെ മുലയില്‍ പാലു കുറവായിരുന്നു.അതുകൊണ്ടു സുമതി അവളോടു പാലു പിഴിഞ്ഞു അച്ചനു കൊടുക്കുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞില്ല. രമേശനാണെങ്കി എന്തെങ്കിലും കാരണമുണ്ടാക്കി എങ്ങനെങ്കിലും അവളെയൊന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കാനൊ മറ്റൊ പറ്റുമൊ എന്നു കരുതി ചുറ്റിപ്പറ്റി നിന്നെങ്കിലും ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.ഇടക്കൊക്കെ ചിഞ്ചുവിന്റെ മുലയുടെ മുഴുപ്പും കുണ്ടിയുടെ തള്ളലുമൊക്കെ കണ്ടു സായൂജ്യമടയേണ്ടി വന്നു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്നെ ചിഞ്ചു അച്ചനെ എങ്ങനെ വളയ്ക്കും എന്നാലോചിച്ചു കൊണ്ടുകുഞ്ഞിനു പാലുകുടിക്കാനായി അവന്റെ വായിലേക്കു മുലക്കണ്ണു തള്ളിവെച്ചു കൊടുത്തു .പെട്ടന്നൊരു ഐഡിയ കിട്ടിയ പോലെ അവള്‍ കുഞ്ഞിനെ കട്ടിലില്‍ കിടത്തിയിട്ടു അടുക്കളേല്‍ നിന്നു പാചകം ചെയ്യുന്നസുമതിയുടെ അടുത്തു ചെന്നിട്ടു പറഞ്ഞു .
‘അമ്മേ ഒരു ഗ്ലാസ്സിങ്ങെടുത്തെ’
‘എന്തിനാടി ഗ്ലാസ്സു’
‘അമ്മേ കുഞ്ചൂസു കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും പാലു നെറഞ്ഞു നിക്കുവാ ഒരു മാതിരി അസ്വസ്ഥത തോന്നുന്നുണ്ടു കൊറച്ചു പിഴിഞ്ഞു കളയാനാണു.’
‘എന്തിനാടി കളയുന്നെ ‘
‘പിന്നെന്തൊ ചെയ്യും’
‘എടി ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞതല്ലെഅതു അച്ചനങ്ങു കൊടു അച്ചന്‍ കുടിച്ചോളും’
‘ങ്ങേ മൊലപ്പാലൊ?’? എന്റെയൊ? അച്ചന്‍ കുടിക്കുമൊ’
‘പിന്നെന്താ കുടിച്ചാലു.നിന്നെ വിളിച്ചോണ്ടു വരുന്നതിനു മുന്നെ തന്നെ ഞാന്‍ നിന്റെ കാര്യം സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു കൊച്ചു കുടിച്ചാലും പെണ്ണിന്റെ മൊല്‍ംലു പാലു പെട്ടന്നു നെറയുമെന്നും ബാബുവാണു പിന്നെ കുടിച്ചു വറ്റിക്കുന്നതെന്നും.അവന്‍ പോയാല്‍ പിന്നെ ഇവിടെ വരുമ്പൊ ചേട്ടന്‍ അവളുടെ പാലു കുടിച്ചൊന്നു സഹായിക്കണമെന്നൊക്കെ.’
അതു കേട്ടു ചിഞ്ചുവിനെ അല്‍ഭുതം അടക്കാനായില്ല
‘ശ്ശൊ എന്തൊക്കെയാ അമ്മേ ഈ പറയുന്നെ എനിക്കു വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല കേട്ടൊ.’
മനസ്സില്‍ തോന്നിയ സന്തോഷം പുറത്തേക്കു തികട്ടിവരാതിരിക്കാന്‍ വളരെ പാടു പെട്ടു കൊണ്ടു ചിഞ്ചു അല്‍ഭുതം കൂറി
‘നീ വിശ്വസിക്കണ്ട തല്‍ക്കാലംനീ ചെന്നു മൊല പിഴിഞ്ഞു താ ഞാന്‍ കൊണ്ടു കൊടുക്കാം അതു
