“അപ്പൂ, ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്ന് നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ നിക്കുവാ, എന്തെങ്കിലും വാങ്ങണോ നിനക്ക് ”
“പപ്പാ ഞാൻ രാവിലെ പറഞ്ഞ ബുക്ക് വാങ്ങാമോ..”
“ശരിമോളെ മമ്മയ്ക്ക് ഉള്ള മെഡിസിൻ എന്തെങ്കിലും വാങ്ങണോ മോളെ..”
“വേണ്ടചഛാ.. ഇനി പത്തു ദിവസത്തേക്ക് ഉള്ളത് ഉണ്ട്.”
“ശരി”
ഞാൻ അപർണ്ണ….
മമ്മയുടെയും പപ്പയുടെയും സ്വന്തം അപ്പു. കൂട്ടുകാർക്ക് അപ്പൂസ്.
അങ്ങനെ ഒക്കെയാണ്.
ഇപ്പോൾ പതിനെട്ട് വയസ്സ് ആവാൻ പോകുന്നു.
എൻറെ പപ്പ രവി 45 വയസ്സോടടുക്കുന്നു.
മമ്മയുടെ പേര് ജയലക്ഷ്മി വയസു 40. രണ്ടു വർഷം മുൻപു മമ്മക്ക് ഒരു യൂട്ടറസ് ഓപ്പറേഷൻ നടത്തിയപ്പോൾ ഡോക്ടർമാരുടെ അനാസ്ഥ കാരണം കോംപ്ലിക്കേഷൻ ആയി. നല്ല ചുറുചുറുക്കുള്ള അമ്മയുടെ പ്രസരിപ്പ് അതിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടു .
നാളുകൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശരീരമാകെ തളർന്നു കിടപ്പിലാകുകയായിരുന്നു. ആ ദുരന്തം എന്നെയും പപ്പയെയും വളരെയധികം ദുഃഖത്തിലാഴ്ത്തി. കേസുകളുമായി കുറേനാൾ കഴിഞ്ഞു. ഒടുവിൽ നഷ്ടപരിഹാരമായി നല്ല ഒരു തുക ലഭിച്ചെങ്കിലും മമ്മയുടെ സ്ഥിതിക്കു യാതൊരു മാറ്റവുമുണ്ടായില്ല. പിന്നെ മമ്മയുടെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാനായി ഒരു ഹോം നഴ്സിനെ നിർത്തേണ്ടി വന്നു. അതോടെ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ എൻറെ ചുമതലയുമായി.
രാവിലെ നേരത്തെ എണീറ്റു ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കാൻ ഒക്കെ ഞാൻ ശീലമാക്കി, പപ്പയും സമയം കിട്ടുമ്പോളൊക്കെ എന്നെ സഹായിക്കാൻ ശ്രദ്ധാലുവായിരുന്നു. എങ്കിലും എന്റെ പഠിത്തം കുഴപ്പമില്ലാതെ, നടന്നു പോയി, പ്ലസ് ടു അത്യാവശ്യം നല്ലമാർക്കോടെ തന്നെ ഞാൻ പാസ്സായി, നല്ല കോളേജ് കിട്ടുമായിരുന്നിട്ടും മമ്മയെ ശുശ്രൂഷിക്കാൻ വേണ്ടി, അടുത്തുള്ള ഒരു ട്യൂട്ടോറിയൽ കോളേജിൽ ഞാൻ ബി എ ഇക്‌ണോമിക്‌സ് നു ചേർന്നു.
പപ്പയുടെ കാര്യമായിരുന്നു ഏറെ പരിതാപകരം. ബാങ്കിലെ ജോലി കഴിഞ്ഞെത്തിയാൽ വീട്ടിലെ ജോലികൾ എന്നോടൊപ്പം ചെയ്യും.
അതുപോലെ സമയം കിട്ടുമ്പോൾ മമ്മയോടപ്പം ഇരിക്കും പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചുകൊടുക്കും.
പക്ഷെ മമ്മയുടെ ഈ അവസ്‌ഥയിൽ എന്റെ പപ്പ ചിരിക്കാൻ പോലും മറന്നു പോയെന്നു എനിക്കു തോന്നിയിരുന്നു.
മാത്രമല്ല പപ്പയുടെ സ്വഭാവത്തിലും മാറ്റങ്ങൾ വന്നിരുന്നു എന്നെനിക്കു തോന്നാതിരുന്നില്ല. പല അവസരങ്ങളിലും അകാരണമായിത്തന്നെ പപ്പ എന്നെ ചേർത്തു പിടിക്കുകയും ഓമനിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അതെല്ലാം സാധാരണമാണ് എന്നാണ് ഞാൻ ആദ്യം വിചാരിച്ചത്, പക്ഷെ അങ്ങനെ അല്ലായിരുന്നു.
അതിനു കാരണം ഈ ഞാൻ കൂടെയാണ്, പതിനേഴു വയസ്സിൽ തന്നെ ഞാൻ ഒരു ഒത്ത പെണ്ണായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മമ്മയുടെ ശരീരമൊഴിച്ച് സ്നേഹം മാത്രം ആണ് പാവത്തിന് കിട്ടുന്നത്. ഞാൻ പപ്പയോടു അടുത്ത് പെരുമാറുമ്പോൾ പപ്പയുടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന വികാരങ്ങൾ ഒരു പക്ഷെ ഞാൻ ഓരോ ദിവസം കഴിയും തോറും മനസിലാക്കി തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. എന്ന് വെച്ച് പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല.
