അരണ്ട വെളിച്ചത്തിലും നേരം എടുത്ത് വടിച്ച പൂർതടം മരതകകാന്തിയോടെ െവട്ടിത്തിളങ്ങി
കുസൃതി ചിരിയോടെ കുത്തബ് മിനാറിനെ ഓമനിച്ച് നിന്ന വിഷ്ണുവിനെ ആർത്തിയോടെ നോക്കി ജയ കിടന്ന് കൂവി
” ഇട്ട് കൊതിപ്പിക്കാതെ……. എന്നെ നിറയ്ക്ക്…”
അല്പ നേരം പൂർ മുഖത്ത് മുരണ്ട് നിന്ന ശേഷം വിഷ്ണുവിന്റെ കോൽ ജയയുടെ ആഴം അളക്കാനായി സാവകാശം ഇരുളിൽ ഒളിച്ചു
െഞെരിഞ്ഞമർന്ന് കയറിയ െ കാച്ചു വിഷ്ണുവിനെ ഏറ്റുവാങ്ങി മുക്കിയും മൂളിയും ജയ പിറുപിറുത്തു
അവസാനിച്ചു
