“പിന്നെ പല്ലിയല്ലേ! ഒന്ന് പോ പപ്പാ…! പപ്പാടെ മടീൽ ഒരു പെരുമ്പാമ്പിന്റെ സൈസിലുള്ള സാധനോം കണ്ട് ഏത് പല്ലിയാ പപ്പാ ഈ ഭാഗത്തേക്ക് വരുന്നേ?”
പോത്തൻ ചിരിച്ചു.
“എടീ പെണ്ണെ! ഒന്ന് പോകുന്നുണ്ടോ!”
അവളും ചിരിച്ചു.
“ആഹ്! ചെലപ്പം പല്ലി ആരിക്കും.”
അവൾ പറഞ്ഞു.
“പപ്പാടെ അരേലെ സാധനം കണ്ടിട്ട് ഏതേലും പല്ലി പേടിച്ച് മുള്ളിപ്പോയത് ആയിരിക്കും!”
അയാൾ അവളുടെ നേരെ കയ്യോങ്ങി.
“നിന്നെ ഞാൻ!”
അയാൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇന്നലെ നല്ല കമ്പനി അല്ലാരുന്നോ നിന്റെ കൂടെ! അത് കാരണം സുഖമായി അങ്ങ് ഉറങ്ങി…അത്കൊണ്ട് തുണീം കൊണാനും ഒക്കെ മാറിപ്പോയത് അങ്ങ് അറിഞ്ഞില്ല…ഓ ..അപ്പന്റെ പുഞ്ചാണ്ടി അല്ലെ ..സാരമില്ല…”
“പിന്നെ എന്തിനാ തുണി എടുത്ത് അതങ്ങ് മൂടിയെ?”
ചായക്കപ്പ് അയാൾക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.
“അതിപ്പം അപ്പന്റെ ആണേലും സ്വന്തം മോളെ അങ്ങനെ കാണിക്കാവോടീ?”
ചായ കുടിച്ചിറക്കിക്കൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു.
“ഓ! മറ്റുള്ളോരു കാണുന്നത് കൊണ്ട് കൊഴപ്പം ഇല്ല അല്ലെ?”
പരിഭവത്തോടെ സങ്കടത്തോടെ അവൾ ചോദിച്ചു .
അയാൾ സംശയിച്ച് അവളെ നോക്കി.
“എന്നാ നോക്കി പേടിപ്പിക്കുന്നെ?”
അവൾ ചോദിച്ചു.
“മോളിന്നലെ ..ഇന്നലെ രാത്രീൽ ..ഇവിടെ നടന്നത് .അതൊക്കെ കണ്ടോ?”
അയാൾക്ക് അരുതായ്ക തോന്നി.
“അതിന് കൊഴപ്പം ഇല്ല..”
അയാളുടെ കണ്ണുകളിലെ കുറ്റബോധം കണ്ടിട്ട് അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“ആണുങ്ങടെ കാര്യമൊക്കെ എനിക്കറിയാം..പപ്പയെപ്പോലെ ഉഗ്രൻ മസിലും ആരോഗ്യോം ഒക്കെ ഉള്ള ഒത്ത ഒരാണിന് പല പെണ്ണുങ്ങളോടും ബന്ധം ഒക്കെ ഉണ്ടാവൂം എന്നൊക്കെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള വിവരം ഒക്കെ എനിക്കൊണ്ട് …’
“പക്ഷെ,…”
പോത്തൻ മകളെ നോക്കി.
“പക്ഷെ എന്റെ കാര്യം ഒക്കെ പപ്പായ്ക്ക് അറിയാവുന്നതല്ലേ…? മറ്റാരേക്കാളും പപ്പായല്ലേ എന്നെ മനസ്സിലാക്കീട്ടൊള്ളത്…അന്നേരം…”
Comments are closed.