വരുന്നില്ലെന്ന് പറയുന്നത്. സാധാരണ നാട്ടു നടപ്പിനെക്കാൾ കൂടുതൽ കാശ് കൊടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞതാണല്ലോ. അങ്ങനെ ഒരു ചിന്തകൾ മനസ്സിൽ ഇട്ട് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ നോക്കി. അവസാനം ഉത്തരമൊന്നും അവന് ലഭിച്ചില്ല.
ഭാരതി തമ്പുരാട്ടിയെ ചികില്സിക്കാനായുള്ള പച്ചമരുന്നുകൾ തയ്യാറാക്കുന്ന പണിയിൽ അവൻ മുഴുകി. എല്ലാം തയ്യാറായി വന്നപ്പോഴേക്കും സമയം വൈകുന്നേരം കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
നേരത്തെ ഇട്ട ചായപ്പൊടിയുടെ പാത്രത്തിൽ നിന്നെടുത്ത ചായപ്പൊടി ഇട്ട് നല്ലൊരു കട്ടൻ ചായയുണ്ടാക്കി. ഒരു ട്രേയിൽ വച്ച് പതുക്കെ ഭാരതി തമ്പുരാട്ടിയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
കിടക്കയിൽ ചടഞ്ഞുകൂടിയിരിക്കുന്ന അവളുടെ മുഖമാകെ വല്ലാതെ വാടി തളർന്നിരുന്നു.
“… ഒരു ചായ കുടിച്ചാൽ ഒരു ഉത്സാഹമൊക്കെ വരും ….”.
വളരെ ഭവ്യതയോടെ പ്രേമൻ ചായക്കപ്പ് അവളുടെ നേർക്ക് നീട്ടി. സ്ക്രിബിളിങ്ങ് പുസ്തകത്തിൽ ഏതോ ഒരു ചിത്രം കുത്തികുറിച്ചിരിക്കുന്ന അവൾ തലയുയർത്തി നോക്കി.
“…. ചായ കുടിച്ചാൽ പ്രശ്നമാകുമല്ലോ പ്രേമാ …”.
അവൾ കണ്ണിറുക്കിയ ശേഷം പറഞ്ഞു. പ്രേമൻ മനസ്സിലാകാതെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റു നോക്കി.
“…. പ്രേമാ …. രാവിലെ മുതൽ ടോയിലെറ്റിൽ പോയിട്ടില്ല…. നടന്ന് പോകാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയല്ല ???”.
അവളുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ സത്യത്തിൽ അവനിൽ അനുകമ്പയോടെ പ്രവാളമുണ്ടാക്കി.
“…. വേലക്കാരി ഗീത വന്നപ്പോൾ സഹായിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ മതിയാരുന്നല്ലോ ….”.
“…. പറയാഞ്ഞിട്ടല്ല പ്രേമാ …. അവൾക്കൊരു എന്തോ ഒരു വല്ലായ്‌ക ….”.
“….. ഉം,… ഞാൻ സഹായിക്കണോ ….”.
“…. പ്രേമന്റെ സഹായം തേടുകയല്ലാതെ മറ്റൊരു പോംവഴി ഞാൻ കാണുന്നില്ല….”.
“…. കൊച്ചമ്മയെ സഹായിക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ …”.
ചായ ഊതി കുടിക്കുന്ന ഭാരതി തമ്പുരാട്ടിയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. അവൾ ചായ കുടിക്കുന്നതിൽ വ്യാപൃതയായി.
സമയം നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“…. കൊച്ചമ്മ എപ്പോഴാണ് പോകേണ്ടതെന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി … “.
“…. പ്രേമാ …. നീയ്യെന്നെ പിടിച്ചെ ….”.
ഇനിയുമൊരു ഭാഗ്യപരീക്ഷണത്തിന് കാത്തിരിക്കേണ്ടെന്ന് അവൾ കരുതിക്കാണും, അവൾ പ്രേമന്റെ നേർക്ക് കൈ നീട്ടി.
“…. പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റാൽ മതീട്ട്യോ ….”.
“…. അങ്ങനെയേ പറ്റുകയുള്ളൂ പ്രേമാ …. ശരീരം മുഴുവൻ മൊത്തം നീര് വച്ചിരിക്കുകയാണ് …”.
