“അയ്യോ സാര്‍…പ്ലീസ് സര്‍ ഇനി ഒരിക്കലും ചെയ്യില്ല സാര്‍ പ്ലീസ് സാര്‍,”
“ശരി,”
അവസാനമായി ഒന്നുകൂടി അവന്‍റെ കൈ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
“ഇനി മേലാല്‍ ഇവളെയെന്നല്ല ഏതേലും ഒരു പെണ്ണിനെ ശല്യം ചെയ്തൂന്ന് ഞാനറിഞ്ഞാ ഞാന്‍ റെഡ് കാര്‍ഡ് കാണിക്കും. നിന്നെ കളത്തീന്ന്‍ പെര്‍മനന്‍റ്റ് ആയി ഞാന്‍ പറപ്പിക്കും. മനസ്സിലായോ?”
“യെസ് സാര്‍…ഹാങ്ങ്!!”
“എന്നാ വിട്ടോ,”
അവന്‍ ബൈക്ക് സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്ത് ജീവനും കൊണ്ട് വിട്ടുപോയി.
“എന്നാ പൊക്കോ കൊച്ചേ. ഇനി കൊഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല,”
ആ രംഗങ്ങള്‍ അത്രയും അദ്ഭുതത്തോടെ വീക്ഷിക്കുകയായിരുന്ന സോഫിയ പെട്ടെന്ന്‍ പരിസരതിലേക്ക് കടന്നുവന്നു.
അന്ന് കൈവിട്ടുപോയ മനസ്സാണ് സോഫിയയുടെ.
അയാളോട് ആരാധനയായിരുന്നു ആദ്യം.
പിന്നെ അസ്ഥിക്ക് പിടിച്ച പ്രണയം.
പിന്നീട് ഒന്നുരണ്ടു തവണ അയാളെ കണ്ടു.
അയാളെ കാണുവാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം അവള്‍ സ്കൂട്ടറുമായി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലേക്ക് തിരിയുന്ന വഴിയില്‍ വന്നു നില്‍ക്കും.
എന്നാല്‍ രണ്ടു ദിവസമായി അയാളെ അവള്‍ കണ്ടില്ല.
ഇപ്പോഴത്തെ സങ്കടത്തിനു കാരണമതാണ്.
“എന്‍റെ സോഫീ,”
മീര അവളെ ആശസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“നീ ഇത്ര ഇമ്മച്ച്വര്‍ ആകാതെ. ഒന്നുവല്ലേലും നീ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്ന പെണ്ണല്ലേ? പത്താം ക്ലാസ്സോ പ്ലസ് വണ്ണോ ഒന്നുവല്ലല്ലോ.”
സോഫിയ മീരയില്‍ നിന്ന്‍ നോട്ടം മാറ്റി.
“ഹ…എന്‍റെ പൊന്നു മോളെ…”
മീര അവളുടെ താടിപിടിച്ചുയര്‍ത്തി.
“ആരും എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. ബെസ്റ്റ് ഫ്രെണ്ടായ നീ പോലും എന്നെ പരിഹാസത്തോടെ കാണുന്നു എന്നൊക്കെയല്ലേ നീ ഇപ്പോള്‍ ചിന്തിക്കുന്നെ…ഞാന്‍ ഉറപ്പ് തരാം. നമുക്ക് വഴിയൊണ്ടാക്കാന്നെ…”
മീരയുടെ അവസാനത്തെ വാക്കുകള്‍ സോഫിയയെ തൊട്ടു.
അവള്‍ പ്രതീക്ഷയോടെ മീരയെ നോക്കി.
“നെനക്കറിയാല്ലോ…പ്ലസ് വണ്‍ മൊതല്‍ ഞാന്‍ പോണ്‍ ക്ലിപ്പുകള്‍ ഒക്കെ കാണുന്നതാ. മിക്കവാറും എന്നും തന്നെ വിരല്‍ ഇട്ടില്ലേല്‍ ഒറക്കം വരാത്ത ആളാ ഞാന്‍…കാമം കയറുപൊട്ടിക്കുന്ന പെണ്ണാ ഞാന്‍ ഇതുവരേം ഒരാണും എന്നെ തൊട്ടില്ലേലും….ആ അങ്ങനെയുള്ള ഞാന്‍ ഇപ്പം രണ്ടാഴച്ചായി ക്രോം തൊറന്നിട്ട്. എന്ന്‍ വെച്ചാ എന്നാ അര്‍ഥം? ആ മനുഷ്യന്‍ പ്രാന്ത് പോലെ എന്‍റെ അസ്ഥിയേലും ചോരേലും ഞരമ്പേലും ഇങ്ങനെ കത്തി നിക്കുവാ…മീരേ എനിക്ക് അയാളെ വേണം. വേണം എന്ന്‍ വെച്ചാ…വേണം…”
മീരയുടെ അദ്ഭുതം നിമിഷം തോറും പെരുകി. അവള്‍ അതീവ വിസ്മയത്തോടെ സോഫിയയെ നോക്കി.
The Author
