ഗോകുൽ ഓഫീസിൽ പോകുന്ന സമയം ജയന്തിക്ക് നല്ല നിശ്ചയമാണ്…
അടുത്ത നാളിൽ ഗോകുൽ പോകും വഴിയിൽ കാലിൽ ദർഭമുന കൊണ്ടെന്ന പോലെ, ഒരു കാരണം ഉണ്ടാക്കി, ജയന്തി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു…
സ്വാഭാവികമായും ഗോകുലിന്റെ കണ്ണുകൾ ജയന്തിയിൽ ചെന്നു തറച്ചു….
ഗോകുലിനെ കണ്ടതും, ജയന്തി ചിരിച്ചു..
എന്നാൽ, ഗോകുലിനെ അത്ഭുതപെടുത്തിയത് മറ്റൊന്നും ആയിരുന്നില്ല… എണ്ണ മയം ഇല്ലാത്ത പാറി പറക്കുന്ന മുടി ആയിരുന്നു, അവളുടേ….
തന്റെ അഭിപ്രായം ശിരസ്സാ വഹിച്ചതിൽ ഗോകുലിന്റെ സന്തോഷത്തിന് അതിരില്ലായിരുന്നു….
കൃത്രിമമായി എന്റെ അരികിൽ വരാൻ അവസരം ഉണ്ടാക്കി , പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ, മറ്റാരും കേൾക്കാതെ, ജയന്തി ചോദിച്ചു….,
” പോ… തു… മാ…? ”
മറുപടി പറയാൻ നില്കാതെ , നിറഞ്ഞ ചിരി മാത്രം ആയിരുന്നു, ഗോകുലിന്റെ….
അവൾക്ക് അത് മതിയായിരുന്നു…, ഗോകുലിന്റെ ചിരി….
അല്പം മുമ്പോട്ട് പോയി , ഗോകുൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കി…
അതും പ്രതീക്ഷിച്ചു അവിടെ വേഴാമ്പൽ കണക്ക് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു, ഒരാൾ…. ജയന്തി…
അന്ന് ഏറെ അടുത്തു കണ്ടപ്പോൾ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചു… കൊഴുത്ത കൈകളിൽ നല്ല മിനുമിനുപ്പ് ആയിരുന്നു, ഷേവ് ചെയ്തു കളഞ്ഞ പോലെ…
” ഇനി കക്ഷത്തും താഴെയും ഇത് പോലെ മുടി മാറി നിൽകുവാന്നോ…? ”
എന്റെ മനസ്സിൽ , നിരുപദ്രവമായ, വൃത്തി കെട്ട ചിന്ത കുമിഞ്ഞു കൂടി….
ഗോകുലിന്റെ സംശയം അസ്ഥാനത്താണ് എന്ന് വിവാഹ ശേഷം മനസ്സിലായി… ( കൈ കാലുകളിൽ ഒഴിഞ്ഞു നിന്ന മുടി ഒന്നാകെ കക്ഷത്തിലും പൂറ്റിലും കേന്ദ്രികരിച്ച പോലെ…!)
നിത്യവും ഒരു നേരം എങ്കിലും കാണാതെ വയ്യെന്നായി , ഇരുവർക്കും…
എന്തിനേറെ…?
