“ എനിക്കൊരു ചായ മാത്രം മതി.” അവളത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി. മുഖം കണ്ടാലറിയാം കക്ഷിക്ക് നല്ല വിശപ്പുണ്ടെന്ന്…! ഇനി ഞാൻ നേരത്തെ അങ്ങനെ കൊണ്ടാണോ?
“ ഡീ ഞാനത് വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ലേ? നീ എന്തെങ്കിലും വാങ്ങിച്ച് കഴിക്കാൻ നോക്ക്” വെയ്റ്റർ ചേട്ടൻ കേൾക്കാതെ ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.
“ ഇത് മാത്രം മതി ചേട്ട…” എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ആ ചേട്ടനെ നോക്കി ഐഷു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അതിശയിച്ചു. ഇവൾക്കിതെന്ത് പറ്റി…! ഫുഡിൻ്റെ കേസിൽ ഇങ്ങനൊരു സാക്രിഫൈസ് അവൾ ചെയ്യണതല്ലല്ലോ?
“ ആഹ് വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട…!” അത്രക്ക് വാശിയാണെങ്കിൽ കുറച്ച് വിശന്നിരിക്കട്ടെ എന്ന് ഞാനും വിചാരിച്ചു.
ഒരു രണ്ട് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദോശയും ചായയും വന്നു. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ ചായ പറഞ്ഞില്ല എന്നോർത്ത്.
“ ചേട്ടാ ഒരു ചായയും കൂടി.” ശരിയെന്നും പറഞ്ഞ് ചേട്ടൻ പോയി.
ഞാൻ എൻ്റെ പ്ലേറ്റിലും ഐഷുവിന്റെ മുഖത്തും നോക്കി. ചായ ഊതി കുടിക്കുന്ന തിരക്കിലാണവൾ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കുന്നു കൂടിയില്ല.
ഞാൻ പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല. ദോശ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷെ ഒരു പീസെടുത്ത് വായിൽ വെച്ചതും ഒരു കൈ വന്ന് എൻ്റെ പ്ളേറ്റിൽ നിന്നും ദോശയുടെ ഒരു വലിയ പെസെടുത്ത് കറിയിൽ മുക്കി പോകുന്നു. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ എൻ്റെ പ്ലേറ്റിൽ നിന്നും ദോശയെടുത്ത് കഴിക്കുന്ന ഐഷുവിനെയാണ്.”
ഒന്ന് നന്നയിക്കൂടെ എന്ന രീതിയിൽ ഞാനൊരു ലോഡ് പുച്ഛമിട്ടു. പക്ഷെ കക്ഷി ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പ്ലേറ്റ് കാലിയാക്കുന്ന പണിയിലാണ്. ഇതും കണ്ടോണ്ടാണ് വെയ്റ്റർ ചേട്ടൻ കയറി വരുന്നത്. പക്ഷെ ഐഷുവിനെ അതൊന്നും ബാധകമായിരുന്നില്ല.
“ ചേട്ടാ ഒരു മസാല ദോശ കൂടി.” ഈ ദോശ മുഴുവൻ ഇവളിപ്പോൾ തീർക്കും കൂടുതലെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പട്ടിണി. അത് കൊണ്ട് ഞാൻ ഓർഡർ ചെയ്തു.
“ അതിനിനി വേറെ പ്ലേറ്റ് വേണ്ടല്ലോ” ചേട്ടനൊരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ച് പുറത്തേക്ക് പോയി. എനിക്ക് നാണക്കേട് തോന്നിയെങ്കിലും അവൾക്ക് അതെന്തോ അവാർഡ് കിട്ടുന്ന പോലെ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ തീറ്റി തുടർന്നു.
മസാല ദോശ എത്തുമ്പോഴേക്കും മൂന്ന് ദോശയും ഞങ്ങൾ കാലിയാക്കിയിരുന്നു. അതിൽ ഒരെണ്ണമെങ്കിലും പൂർണ്ണമായും എനിക്ക് കിട്ടിയോ എന്നത് സംശയമാണ്.
