വിശ്വാമിത്രന്റെ തപസ്സ്‌ ഇളക്കാൻ പോരുന്ന നക്കി വടിക്കാൻ കൊതിച്ചു പോകുന്ന മനോഹര കക്ഷം പ്രദര്ശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള നില്പ്….
സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു ആ കാഴ്ച്ച…
കള്ളൻ വിറങ്ങലിച്ചു നിന്നു.
“കള്ളാ… ഇപ്പോ സമയം 9.05. സമയമെടുത്തു കുളിച്ചു, വാ…. കൃത്യം 9.30 ന് എന്റെ ബെഡ്‌റൂമിന്റെ ചാരിയ കതക് തുറന്ന് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കാം…
ഓർക്കുക, 9.29 നും അല്ല, 9.31 നും അല്ല, ഷാർപ്പ് അറ്റ് 9.30…. ഒക്കെ !” സാധു പറഞ്ഞു.
കൊഴുത്തു തടിച്ച നിതംബ താളത്തോടൊപ്പം സാധുവിന്റെ മോഹിപ്പിക്കുന്ന പിന്നഴക് കണ്ട് സഹിക്കാഞ് സാധുവിന്റെ 3/4 ഇൽ സ്ഥാനം തെറ്റി കിടന്ന ജവാനെ തേടി കള്ളന്റെ കൈ നീങ്ങി…
പക്ഷേ, ഉപബോധ മനസ്സ് വിലക്കി……
സമയമെടുത്തു തന്നെ കിരൺ കുളിച്ചു.
ജവാന് പ്രത്യേക പരിഗണന കൊടുത്തു.
തൊലി നീക്കിയും അല്ലാതെയും ഭംഗിയായി “അവനെ ” പ്രത്യേകം കുളിപ്പിച്ചു…
സമയമെണ്ണി കിരൺ കാത്തിരുന്നു…
ഒടുവിൽ ആ സമയമെത്തി…
കൃത്യം 9.30.
പ്രൊഫസർ സാധനയുടെ കിടപ്പുമുറിയുടെ ചാരിയ വാതിൽ കിരൺ പയ്യെ തുറന്നു…
തന്റെ വിജൃംഭിച്ച ലിംഗം കഷ്ടിച്ചു മറയാൻ മാത്രം പോന്ന ഒരു കഷ്ണം തുണി മുന്നിൽ പിടിച്ചതൊഴിച്ചു മറ്റൊന്നും വസ്ത്രമെന്നു പറയാൻ കിരണ് ഇല്ലായിരുന്നു.
വൈദ്യുതി വിളക്കുകൾ ഒന്നും ആ വിശാലമായ മുറിയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നില്ല.
മുറിയിൽ സാമാന്യം പ്രകാശം പൊഴിക്കാൻ പാകത്തിൽ ഒരു റാന്തൽ വിളക്ക് തൂങ്ങി കിടപ്പുണ്ട്.
രസഭാവങ്ങൾ ഉണർത്തി, രതിമൂർച്ചയുടെ പാരമ്യത്തിൽ, പിച്ചും പേയും പറയുംപോലുള്ള കാമോദീപകമായ ശബ്ദ വീചികളിൽ AC യുടെ മുരൾച്ച അലിഞ്ഞില്ലാതായി…
മദഭരമായ, സിരകളിൽ കാമമുണർത്തുന്ന വശ്യഗന്ധം മുറിയിലാകെ….
മേല്പോട്ട് ഇരു കൈകളും ഉയർത്തി വെച്ചു, മനുഷ്യനെ മയക്കുന്ന മനോഹര കക്ഷം കാട്ടി ലാസ്യ ഭാവത്തിൽ ചാരികിടക്കുകയാണ്, സാധന ടീച്ചർ, അല്ല, കള്ളന്റെ സ്വന്തം സാധു..
