“ഇപ്പോൾ എന്തിനാ കണ്ണീർ ഒലിപ്പിക്കുന്നത് ഇടക്ക് ഞാൻ കേറി വന്ന്‌ തടസ്സം നേരിട്ടതിനാണോ”വീണ സുജയോട് ചോദിച്ചു.സുജ കണ്ണീർ ഒലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയതിൽ പിന്നെ വീണയുടെ ഗൗരവം കുറച്ചു കുറഞ്ഞിരുന്നു.
“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ മോളെ പെട്ടന്ന് എന്തോ എനിക്ക് നിയത്രിക്കാൻ പറ്റാതായപ്പോൾ.ഞാനും ഒരു പെണ്ണല്ലേ എത്ര കാലം എന്നു വെച്ചാ “.അത്ര പറഞ്ഞിട്ട് സുജ നിർത്തി.
“അപ്പോൾ ഞാനും ഒരു പെണ്ണ് തന്നെയല്ലേ.ഞാൻ ഇവനെ കേറി പിടിച്ചോ ഇല്ലല്ലോ”.
“അത് നി ഒരു പുരുഷന്റെ സുഖം ഇതു വരെ അറിയാത്തത് കൊണ്ടാ.അറിഞ്ഞാൽ ചിലപ്പോൾ നിനക്കും പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ പറ്റിയെന്ന് വരില്ല.” സുജ ദയനീയമായി പറഞ്ഞു. സുജയുടെ ദയനീയാവസ്ഥ കണ്ടിട്ട് വീണയുടെ ഗൗരവം കുറഞ്ഞുകൊണ്ടെയിരുന്നു.
“നിനക്കെങ്കിലും ഒന്നു ശ്രദ്ധിച്ചുടെ.അതങ്ങിനെയാ കിട്ടിയ അവസരം നീയും മുതലാക്കി അല്ലെ”.വീണ രാഹുലിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.ഒന്നും പ്രതികരിക്കാതെ രാഹുൽ നിന്നു.
“അവൻ അമ്മയുടെ അടുത്തു വന്നാൽ അമ്മയല്ലേ അവനെ പിന്തിരിപ്പിക്കേണ്ടതു”.വീണ സമാധാനത്തോടെ സുജയോട് പറഞ്ഞു.
അമ്മയെ കുറ്റപ്പെടുത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് രാഹുലിന് കൂടുതൽ സമയം കേട്ടു നിൽക്കാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു.അമ്മ വേണ്ട എന്നു പറഞ്ഞതാ എന്റെ നിര്ബന്ധംകൊണ്ട ഇന്ന് സമ്മതിച്ചത്. അതു കൊണ്ട് തന്നെ അമ്മയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് നിർത്തിക്കണം.രാഹുൽ തീരുമാനിച്ചു.
“അതു ചേച്ചി ആയാലും ചിലപ്പോൾ കണ്ട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറ്റിയെന്ന് വരില്ല.” രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് രാഹുൽ പറഞ്ഞു.
“ഒന്നു പോടാ നിന്റെ വെറും തോന്നാലാ അത്.അതിന് നി അല്ല ഞാൻ”.വീണയുടെ മനസ്സിന് കട്ടിയില്ലെങ്കിലും ആ വാക്കിനു കട്ടിയുണ്ടായിരുന്നു.
“അത് ചേച്ചി വീമ്പു പറയുന്നതാ”. ചേച്ചി ചീത്ത പറയുന്നതിന്റെ അപ്പുറം വേറെ ഒന്നും ചെയ്യില്ലാന്ന് ഉറപ്പുള്ള രാഹുൽ ധൈര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ഒരു വീമ്പു പറച്ചിലു അല്ല.എനിക്ക് എന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അറിയാം”. വീണ വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.
“എന്നാൽ ചേച്ചിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റുമോ എന്ന് നോക്കു”.അതും പറഞ്ഞ് രാഹുൽ വീണയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.സുജ മുഖമുയർത്തി രാഹുൽ എന്താ ചെയ്യുന്നതെന്ന് നോക്കി.
“നി എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാ”.അടുത്തേക്ക് വരുന്ന രാഹുലിനോടായി വീണ ചോദിച്ചു.വീണയുടെ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു പരിഭ്രാന്തി ഉണ്ടായിരുന്നു.
“ഞാൻ ചേച്ചിയെ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല.എന്നാലും ചേച്ചിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റുമൊന്നു നോക്കാലോ”. രാഹുൽ അതും പറഞ്ഞു വീണയുടെ പിറകിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.
The Author
