അപ്പോൾ നീ ഉറപ്പിച്ചോ….?
എന്നാൽ വേണ്ട ചേച്ചീ…. ഞാൻ വരുന്നില്ല..!
ചേച്ചിക്ക് ടെൻഷൻ ആണേൽ നമുക്ക് വേറെ എന്തെങ്കിലും മാർഗം കണ്ടുപിടിക്കാം
അതുവരെ ഇതുപോലെ ഫോണിൽ കൂടി സംസാരിക്കാം….
ടെൻഷൻ ഒന്നും ഇല്ലടാ…. അങ്ങേരുടെ കാര്യം ഓർക്കുമ്പോൾ എന്തോ ഒരിത്….
ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും എന്നെ താലി കെട്ടിയ
ആളല്ലേ….
എന്റെ രാധേച്ചീ…. രാധേച്ചി തന്നെ എന്നെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു വരാൻ അജയനെ പറഞ്ഞു വിടും… നോക്കിക്കോ..!!!
അജയൻ ചേട്ടാ എന്നു വിളിച്ചിരുന്ന നീയിപ്പോൾ പേരാണല്ലോ വിളിക്കുന്നത്‌…
ഓ… ഇനി ഞാൻ ചേട്ടാന്നു വിളിച്ചാൽ പുള്ളിക്ക് നാണം വരും… ഒരു പാത്രത്തിൽ
കഴിക്കുന്നവരായില്ലേ…!!!
ശരി രാധേച്ചീ… വൈകിട്ട് കാണാം….
ഫോൺ കട്ടായതോടെ രാധ ചിന്തിച്ചു..
ഗോപൻ പറയുന്നതിലും കാര്യമുണ്ട്….
പകൽ നേരത്തുള്ള അവന്റെ വരവും പോക്കും ആരേലും ശ്രദ്ധിച്ചാൽ കുഴപ്പമാകും… വെറുതെ ആൾക്കാർക്ക്
സംശയത്തിനിടകൊടുക്കണ്ട…..
അജയേട്ടനും അറിഞ്ഞല്ലേ…. എന്നാലും അവൻ വരുന്നതിനുമുൻപ് പറഞ്ഞേക്കാം…
അജയനും ഗോപനെ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടാണി
രുന്നത്…. അജയന്റെ ഹോട്ടലിൽ ഇരുന്നാൽ
ഓട്ടോസ്റ്റാന്റ് കാണാം …
അന്ന് പകൽ മുഴുവൻ അവൻ സ്റ്റാന്റിൽ ഉണ്ടായിരിന്നു….
ഇന്നെന്താണ് ഇവൻ രാധയുടെ അടുത്ത് പോകാത്തത്…???
അജയന്റെ മനസിന്റെ ഒരു വശത്ത്‌ ഗോപൻ പോകാത്തത് നന്നായി എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ മറുവശത്ത് അവൻ പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നും ചിന്തിക്കും…
എങ്കിലും ഗോപൻ ഇടയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് കടയിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അജയൻ അവന്റെ കണ്ണിൽ പെടാതെ മാറിക്കളയും…
എങ്കിലും ചിലപ്പോൾ അജയൻ ആലോചി
ക്കും… എന്തിനാണ് ഞാൻ ഭയക്കുന്നത്…
ഏയ്… ഭയം അല്ല… മറ്റെന്തോ ആണ്…
ഒരു പക്ഷെ എന്റെ ബലഹീനത അവൻ അറിഞ്ഞതുകൊണ്ട് തനിക്ക് അവനെ ഫേസ് ചെയ്യാനുള്ള വിഷമം കൊണ്ടായിരി
