വിവേക്: സനീഷേട്ടൻ ഇതിനുമുമ്പ് നാട്ടിൽ വന്നിട്ട് രണ്ട് വർഷത്തോളമായില്ലെ….ഇനിയൊരു ആറുമാസം തികച്ച് നിന്നിട്ട് പോകാം ‘
അച്ഛൻ: ഏയ്, അത്രയൊന്നും നടക്കില്ലടാ….അവിടെനിന്ന് അധികം വൈകാതെതന്നെ MD യുടെ കാൾ പ്രതീക്ഷിക്കാം. ഇപ്പോളവിടെയുള്ള ഓഫീസുകളിൽ നിന്നെല്ലാം അധികം എഫിഷ്യൻ്റല്ലാത്ത സ്റ്റാഫുകളെയൊക്കെ ഒഴിവാക്കികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം തന്നെ പ്രോബ്ലം. അതുകൊണ്ട് അധികം ലീവ് പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട ‘
രാജേഷ്: എങ്കിൽ പിന്നെ ജോബ് ക്യാൻസലാക്കി നമ്മുടെ നാട്ടിലെന്തെങ്കിലും ബിസിനസ് നോക്കിക്കൂടെ സനീഷേട്ടാ…..സമ്പാദ്യമൊക്കെ ആവശ്യത്തിൽകൂടുതൽ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാവില്ലെ, ഇനിയുള്ളകാലം വീട്ടുകാരുടെ കൂടെ ജീവിക്കാമല്ലൊ ഏ…ഹ ഹ ‘
വിവേക്: മ് ഹാ, അതുശരിയാ…സനീഷേട്ടാ…’
അച്ഛൻ: ഉം…കുറച്ചുകൂടി കഴിയട്ടെ. ഇവനൊന്ന് കാര്യപ്രാപ്തിയാവുന്നവരെ അവിടെ പിടിച്ചുനിൽക്കണം…..അതുവരെ ഇങ്ങനെതന്നെ പോകട്ടെ ‘
രാജേഷിന് അച്ഛൻ്റെ തിരിച്ചുപോക്കിനെ കുറിച്ചും ഭാവിപരിപാടികളെകുറിച്ചും
അറിയാനുള്ള തന്ത്രമാണ് അവരുടെ സംസാരമെന്ന് മനസ്സിലായി…അതിന് വിവേകും അറിയാതെ കൂടിയെന്നുമാത്രം.
വിവേകിന് പഴയപോലെ രാജേഷിൽ സംശയമൊന്നുമില്ല. അച്ഛൻ വന്നതുകൊണ്ടാണ് രാജേഷ് വീട്ടിലേക്ക് ഇടയ്ക്കിടെ വരുന്നതെന്ന് അവനറിയാം…..ഇനി അച്ഛൻ തിരിച്ചുപോയാൽ രാജേഷും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള അടുപ്പം ഒന്നുകൂടി ഡീപ്പാകും. രാജേഷ് അമ്മയെ പണ്ണിതകർക്കാൻ പല അവസരങ്ങളും ഉണ്ടാക്കും. അത് വിവേകറിയാതെ
രാജേഷ് എങ്ങനെയാണ് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ പോകുന്നതെന്ന് കണ്ടറിയണം.
അങ്ങനെ കുറച്ചുനേരത്തെ സംസാരത്തിനുശേഷം രാജേഷും വിവേകും വീട്ടിലേക്ക്പോകാൻ റെഡിയായി.
രാജേഷ്: സനീഷേട്ടാ…അപ്പൊ ഞങ്ങള് വിട്ടു. കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് എക്സ്പോയ്ക്ക് പോകാനുള്ളതാ…എന്നാൽ നാളെകാണാം ‘
അവർ രണ്ടുപേരും അച്ഛനോടും എന്നോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് ഗ്രൗണ്ട് വിട്ടു….
ഞങ്ങളും വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.
വീട്ടിൽ എല്ലാവരും കൂടി രാത്രിഭക്ഷണമൊക്കെകഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു നേരം വർത്തമാനമൊക്കെപറഞ്ഞ് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. ഉറങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ് അമ്മ രാജേഷിനയച്ച ഫോട്ടോ നോക്കി നല്ലൊരു വാണംകൂടി വിട്ടാണ് കിടന്നുറങ്ങിയത്.
പിറ്റേന്ന് പകൽ രാജേഷിൻ്റെ വിസിറ്റൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എപ്പോഴും കയറിയിറങ്ങിയാൽ ചിലപ്പൊ അച്ഛന് സംശയം തോന്നിയാലൊ എന്നൊരു തോന്നൽ രാജേഷിനുണ്ടാകാം…. വീട്ടിൽ പ്രത്രേകിച്ച് പരിപാടിയൊന്നുമില്ലാത്തകാരണം അച്ഛനും ഞാനും കൂടി വെറുതെ അങ്ങാടിയിലൊക്കെയൊന്ന് കറങ്ങി ഉച്ചയ്ക്ക് മുമ്പെ വീട്ടിലെത്തി. ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഒരു റെസ്റ്റൊക്കെ എടുത്ത് വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ പതിവുപോലെ രാജേഷ് പന്ത്കളിക്കാനുള്ള സെറ്റപ്പിൽ വീട്ടിലെത്തി. ആ സമയം ഞങ്ങളെല്ലാവരും കൂടി മൂവി കണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. കാളിങ് ബെല്ലടിച്ച് പുറത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്നു അവൻ. അച്ഛൻ എഴുന്നേറ്റ്പോയി അവനെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചിരുത്തി. മുമ്പ് കണ്ടസിനിമയായതുകൊണ്ട് ഞാനും സിറ്റൗട്ടിൽ പോയി അവരുടെയടുത്തിരുന്ന് മൊബൈലിൽ കുത്തികൊണ്ടിയിരുന്നു. അമ്മയും
The Author
