അവന്‍ ചിരിച്ചു.
“അല്ല! ചോദിക്കാതേം പറയാതേം ഇരുന്നാ എങ്ങനെ ശരിയാകും? മമ്മി എന്നെത്തിനാ മൊലേടെ വലിപ്പം കൊറയ്ക്കുന്നെ? ഇപ്പം എന്നാ അതിന്‍റെ ആവശ്യം?”
“എടാ അത്…”
അവര്‍ പറയാന്‍ തുടങ്ങി. പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ലജ്ജ വന്നു പൊതിഞ്ഞതിനാല്‍ അവള്‍ സംസാരം നിര്‍ത്തി അവനില്‍ നിന്നും മുഖം മാറ്റി.
“അവമ്മാര് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണോ? മമ്മി എന്നാ വിചാരിച്ചേ? അവമ്മാരെക്കൊണ്ട് മമ്മീടെ മൊലേല്‍ ഞാന്‍ പിടിപ്പിക്കൂന്നോ? അങ്ങനെയാണോ എന്നെപ്പറ്റി വിചാരിച്ചേ?”
“എടാ അതല്ല…”
“പിന്നെ?”
“എടാ ഞാന്‍ എവടെപ്പോയാലും ആള്‍ക്കാര് എപ്പഴും അതേലേക്കാ ആര്‍ത്തി പിടിച്ചു നോക്കുന്നെ! ചെലരൊക്കെ ഒരു കണ്ട്രോളും ഇല്ലാതെ! അതിനു കാരണം അതിന്‍റെ ഒടുക്കത്തെ ഈ വലിപ്പം കാരണവല്ലേ?”
“എത്രയാ മമ്മീടെ സൈസ്?”
അവന്‍ ചോദിച്ചു.
“ആ ബെസ്റ്റ്!”
അവര്‍ പറഞ്ഞു.
“ഞാനിത് ആരോടാ ഈ പറയുന്നേ! സ്വന്തം മമ്മീടെ മൊലേടെ സൈസ് ചോദിക്കുന്ന മകന്‍!”
“ഒന്ന് പോ മമ്മി!”
അവന്‍ നിസ്സാര മട്ടില്‍ പറഞ്ഞു.
“മൊലേടെ മാത്രം അല്ല. കുണ്ടീടെ അളവ് പോലും ഇക്കാലത്ത് അമ്മമാര് മക്കളോട് ഫ്രീ ആയി ഡിസ്ക്കസ് ചെയ്യുന്ന ടൈം ആണ് ഇപ്പം! എന്നിട്ടാ…! എല്ലാം മനസ്സില്‍ വെച്ച് കെട്ടിപ്പൂട്ടി വീര്‍പ്പടക്കി വെക്കാതെ ഫ്രീ ആയി പറഞ്ഞാ അത്രേം കൊടെ സമാധാനം ഒണ്ടാവും! അല്ലാതെ ഞാന്‍ മമ്മീടെ മൊലേടെ കാര്യം പറഞ്ഞാ എനിക്കിപ്പം എന്നാ കിട്ടാനാ?”
“മിണ്ടാതെ ഇരിക്ക് പന്ന ചെറുക്കാ! ഇവനെ ഒക്കെ ആരാ പോലീസില്‍ എടുത്തേ! എടാ ആള്‍ക്കാര് കേക്കൂടാ!”
“ഒന്ന് പോ മമ്മി! എന്ന് വെച്ചാ ഞാന്‍ മൈക്കും വെച്ച് പ്രസംഗിക്കുവല്ലേ ആള്‍ക്കാര് കേള്‍ക്കാന്‍! വെളച്ചില്‍ എടുക്കാതെ സൈസ് പറ മമ്മി!”
“ഒഹ്! ഈ പട്ടിച്ചെറുക്കന്റെ ഒരു കാര്യം! നാല്‍പ്പത്! നാല്‍പ്പതാ സൈസ്! മതിയോ?”
“എന്നാ മതിയോന്ന്‌?”
അവര്‍ അബദ്ധം പറ്റിയത് പോലെ നാക്ക് കടിച്ചു.
“മതിയോന്ന്‌ എന്നോട് ചോദിച്ചിട്ട് എന്നാ കാര്യം? പപ്പായോട് ചോദിക്ക്!”
“ചോദിച്ചിട്ട് ഇപ്പം എന്നാ വിശേഷം എന്നറീത്തില്ല!”
ദേഷ്യത്തോടെ ലിസ്സി ശബ്ദം താഴ്ത്തി മുരണ്ടു.
“അല്ലേലും ഈ പപ്പാടെ ഒരു കാര്യം!”
