(ഭദ്രൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് മൂന്നു പേരും ഞെട്ടി നിൽക്കുക ആണ് )
സാബു…. താൻ എന്ത് മൈരൻ ആടോ കുണ്ണനെ
( ഒരലർച്ചെ ആയിരുന്നു അവിടെ പെട്ടന്ന് ആ കാട് പോലും വിറച്ചു പോയി അച്ചുവിന്റെ കണ്ണിൽ മരണ ഭയം അല്ലായിരുന്നു സർവ്വതും വെന്ത് ചാമ്പലാകാൻ ഉള്ള തീ ആയിരുന്നു അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ അവർ നാലു പേരും മരണഭയം കണ്ടു ഭദ്രൻ ആദ്യമായി തന്റെ ഭയം എന്നാ വികാരം തന്നെ ജയിച്ചു പോയത് അറിഞ്ഞു നിന്നിടത് നിന്ന് അനാങ്ങാൻ പോലും ആവാതെ നിശ്ചലം ആയി പോയി )
അച്ചു… ആാാാ എന്ന് അലറി കുതിച്ചു ഭദ്രന്റെ നേരെ ( കൈ കാലുകൾ ഒടിച്ചു നട്ടെല്ല് അടിയേറ്റ് തളർന്നു കിടന്ന അവൻ ശരീരം മുഴുവൻ ആയും കയറാൽ കെട്ടിയിട്ടും അവൻ ഭദ്രന്റെ നേരെ പൊന്തി അയാളുടെ കാലിൽ കടിച്ചു എല്ലാം നിമിഷ നേരത്തിനുള്ളിൽ ആയിരുന്നു എന്താ നടക്കുന്നത് എന്ന് അവരാർക്കും മനസ്സിൽ ആയില്ല ഷോക്കടിച്ച അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു ബാക്കി മൂന്നു പേരും
ഭദ്രൻ….. ആാാാ എടാ ആാാാ വിടാടാ ആാാാ അയ്യോ അമ്മേ ആാാ
ശേഖരൻ… അളിയോ എടാ അവനെ വീടികട
നാരായണൻ അച്ചുവിനെ കയറി പുറത്ത് പിടിച്ചു വലിച്ചു സാബു അവന്റെ വയറിൽ ചവിട്ടി ശേഖരൻ അവിടെ കിടന്ന വടി കൊണ്ട് വന്നു അടിക്കാൻ തുടങ്ങി തലയിക്കും കാലിനു എല്ലാം ഭദ്രൻ അവന്റെ തലയിൽ പിടിച്ചു തള്ളി നോക്കി ഇടിക്കുകയും ചെയ്തു പക്ഷെ അവൻ കടിച്ചു പിടിച്ചു അവന്റെ ശക്തിക്കും തന്നെ അവൻ പിടി വിട്ടില സാബു ചുറ്റും നോക്കി അവിടെ കിടന്ന ഇരുബ് റോള് എടുത്തു അത് എടുത്തു അച്ചുവിനെ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി കാലിനും കയ്യിന്റെ മുട്ടിനു അവൻ പക്ഷേ കടിച്ചു പിടിച്ചു ശേഖരൻ അവന്റെ മുഖം നോക്കി ചവിട്ടി നോക്കി അവൻ കടി വിടുന്നില്ല സാബു അവന്റെ പിടലിക്കും ഓക്കേ അടിച്ചു നോക്കി അവൻ പിടിവിടുന്ന മട്ടില്ല ഭദ്രൻ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി കൂടെ മൂത്രവും ഒഴിച്ചു പോയി സാബുവിന് മനസ്സിൽ ആയി അവൻ കടി വിടില്ലെന്ന് സാബു പിന്നോട് ആഞ് ഒരറ്റ ചവിട്ടു ഭദ്രന്റെ നെഞ്ചത്ത് അയാൾ തെറിച്ചു പാളത്തിന്റെ സൈഡിൽ വീണു അവർ നോക്കുമ്പോൾ അച്ചുവിനെ വായയിൽ തുണിയും ഭദ്രന്റെ കാലിന്റെ മാംസവും ഒരു വായയിൽ കൊള്ളാവുന്നത് അവൻ കടിച്ചെടുത്തു തുപ്പി ഭദ്രൻ വാവിട്ട് കരയുന്നുണ്ട് കാൽ പൊത്തിപിടിച്ചു ചോരയും പോകുന്നുണ്ട് അച്ചുവിന്റെ കണ്ണിൽ ഭദ്രന്റെ ഭസ്മം ആകാനുള്ള അത്ര പകയുണ്ട് അവൻ നാരായണൻറെ മടിയിൽ നിന്ന് കുതറി ഭദ്രനന് അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക് നോക്കാൻ ഭയം ആയി അയാൾ അവിടെ കണ്ടത് മാണിക്യന്റെ മകനെ അല്ലായിരുന്നു ഒരു ചെകുത്താനെ ആയിരുന്നു അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അതിവർധിത കോപം തന്നെ ഭസ്മമാകാൻ അതിന് കഴിവുണ്ട് അവന്റെ വായയിൽ നിന്ന് തന്റെ ചോര തന്നെ പറ്റി ഇരിക്കുന്നു ഭദ്രൻ ഒന്നും വിറകൊണ്ടു
