നല്ല പുള്ളയായിരുക്കുമോടാ? അക്ക അണ്ടിയിലൊന്നൂടെ ഞെരിച്ചപ്പോൾ നോവെടുത്ത് അവൻ്റെ കുണ്ടികൾ പൊങ്ങിപ്പോയി. അക്കാ! അനുസരിച്ചോളാം… അവൻ വിക്കി. അക്ക മന്ദഹസിച്ചു. ഒപ്പം ആ വിരലുകളയഞ്ഞു….
നീ ഇവിടെ നിന്നേടാ! അവളവനെ താഴെ നിർത്തി. പൊന്തിയ കുണ്ണ മറയ്ക്കാൻ അവനൊന്നാഞ്ഞെങ്കിലും അക്കയുടെ കണ്ണുകളിൽ മിന്നിമാഞ്ഞ തീ അവൻ്റെ കൈകളെ താഴ്ത്തി. കുണ്ണയും കാട്ടി അവൻ അവളുടെയടുത്തു നിന്നു.
കമല, മുലകൾ അകത്താക്കി ബ്ലൗസിൻ്റെ കുടുക്കുകളിട്ടു. അവളവൻ്റെ പൊങ്ങിയ ശുണ്ണിയിലേക്കു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. നീ കുണ്ണേമണ്ടീമൊക്കെ ഷേവുചെയ്തല്ലോടാ കണ്ണാ… നല്ലത്..
അത്.. ചൊറി വരാതിരിക്കാനാ… അവൻ വിക്കി.
കമല ആറടിയോളം പൊക്കമുള്ള ഒരു കൊഴുത്ത കരുത്തുള്ള പെണ്ണായിരുന്നു. അവളെ പറ്റിയൊരുത്തൻ്റെ കൂടെ കെട്ടിച്ചുവിടാൻ അപ്പാവും അമ്മാവും കൊറേ പണിപ്പെട്ടതാണ്. ഏതോ ഭാഗ്യത്തിന് കുള്ളൻ മൂർത്തിയ്ക്ക് അവളെയിഷ്ട്ടപ്പെട്ടതാണ്. അങ്ങേരടെ തണ്ടിനു നീളം കുറവായതുകൊണ്ട് കമല കേറിപ്പൊതിച്ചിട്ടാണ് ഒരു കുട്ടിയുണ്ടായത്. പിന്നെ പതിയെ രണ്ടുപേർക്കും പരസ്പരമുള്ള താല്പര്യവും കുറഞ്ഞു. എന്നാലും കണവൻ്റെ വീട്ടുകാരേം ബന്ധുക്കളേം പിന്നങ്ങേരുടെ സ്വത്തുക്കളുമെല്ലാം ഭംഗിയായി മാനേജുചെയ്യുന്ന ഉത്തമഭാര്യയായിരുന്നു കമലാമാഡം. പിന്നെ ഇടയ്ക്ക് ഉള്ളിലെ ആണിനെ കീഴടക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം അവൾ തരം കിട്ടുമ്പോൾ പൂർത്തീകരിക്കാനുള്ള വഴികളും തേടിയിരുന്നു.. അപ്പോഴാണ് ഈ അമ്പിക്കുട്ടനെ കിട്ടുന്നത്. തുണിയില്ലാതെ ചെറിയ കുണ്ണയും മൂപ്പിച്ചു നിക്കുന്ന അവനെ അവൾ ആർത്തിയോടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടു കൊത്തിവിഴുങ്ങി.
വാടാ കണ്ണാ! അവളവനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് അടുക്കളയിലേക്കു നടന്നു. ഈ പാത്രമൊക്കെ മേശപ്പുറത്തു നിരത്തടാ! അവൾ അവൻ്റെ കുണ്ടിക്ക് പൊള്ളുന്ന ഒരടി കൊടുത്തുകൊണ്ട് ആജ്ഞാപിച്ചു.
തോമാച്ചൻ കമ്പിക്കുണ്ണയുമാട്ടിക്കൊണ്ട് ഇഡ്ഢലിയും സാമ്പാറും ചമ്മന്തിയും പൊടിയും എണ്ണയുമെല്ലാം മേശപ്പുറത്തു വിന്യസിച്ചു….
കമലയുടെ അഭിപ്രായത്തിനായി അവനക്കയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..
ഡാ അമ്പീ! ഇനി പ്ലേറ്റുകൾ നിൻ്റെയപ്പാ എടുത്തിട്ടു വരുമാ? അവൾ അവൻ്റെ കുണ്ടിക്ക് മൃദുവായി ഒന്നടിച്ചുകൊണ്ടു ചിരിച്ചു.
വാടാ കണ്ണാ. അവൾ മേശയ്ക്കടുത്തുള്ള കസേരയിലിരുന്നിട്ട് ഈസിയായി അവനെ പൊക്കിയെടുത്തു മടിയിലിരുത്തി. കുഴിപ്പിഞ്ഞാണത്തിൽ സാമ്പാറൊഴിച്ച് ഇഡ്ഢലിയതിൽ കുതിർക്കാനിട്ട് അവളവനെ തന്നിലേക്കു ചേർത്തു കൊഞ്ചിച്ചു…
അമ്പീ… അവളുടെ വിരലുകൾ അവൻ്റെ തുടയിടുക്കിൽ തഴുകി… അവൻ്റെ ചുരുങ്ങിയ അണ്ടികളിൽ അവൾ മെല്ലെത്തിരുമ്മി… കുണ്ടി ഇത്തിരി പൊക്കടാ..
