പക്ഷെ ലിംഗം വലിച്ചൂരിയെടുക്കാനും പറ്റില്ല…
അപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും?!
ഈശ്വരാ…
എല്ലാം വെറുതെയാവുമോ?
പെട്ടെന്ന് അയാളെ അദ്‌ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവളുടെ ദേഹത്തെ വിറയൽ അവസാനിച്ചു.
അവളുടെ അരക്കെട്ട് അയാളുടെ അരക്കെട്ടിനോട് ചേർന്ന് അമരാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം പതിയെ, താളത്തിൽ…
പിന്നെ പിന്നെ അതിന്റെ വേഗതയേറി…
കൊടുങ്കാറ്റിൽ ഉലയുന്ന താമരയിതൾ പോലെ അവളുടെ യോനി ദളങ്ങൾ അയാളുടെ ലോഹമുനയുടെ താഡനത്തിൽ തരിച്ചുയർന്നു.
അടുത്ത നിമിഷം…
അടുത്ത നിമിഷം അയാളുടെ അരക്കെട്ടിനെ നനച്ച് കുതിർത്തുകൊണ്ട് അവളിൽ നിന്ന് മദജലപ്രവാഹം ജലധാരയന്ത്രത്തിൽ നിന്നെന്നപോലെ ചീറ്റി തെറിച്ചു.
അതിന്റെ സുഖകരമായ തീവ്രവികാരത്തിൽ അവളുടെ കൈകൾ അവളുടെ ദേഹത്തെ വീണ്ടും വരിഞ്ഞ് മുറുക്കി.
പിന്നെ അവൾ അയാളുടെ മുഖം തന്റെ മുഖത്തോട് ചേർത്ത് ആ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തി ഉമ്മ വെച്ച് അയാളെ കൃതജ്ഞതയോടെ നോക്കി.
അയാളുടെ കൈകൾ അവളുടെ ദേഹത്ത് താളമുതിർത്തു.
അതിന്റെ സംഗീതത്തിൽ അവൾ പതിയെ കണ്ണുകളടച്ചു.
ദീർഘവും വിശ്രാന്തി നിറഞ്ഞതുമായ ഒരു ഉറക്കത്തിലേക്ക് അവൾ പ്രവേശിച്ചു.
ഡോക്റ്റർ അശോക് വരുമ്പോൾ രമ്യ കിടക്കയിലായിരുന്നു.
സമീപത്ത് ഉറങ്ങുന്ന ഷൈജുവിനെ അയാൾ നോക്കി.
“എല്ലാം പറഞ്ഞത് പോലെ നടന്നില്ലേ…”
അവൾ സന്തോഷത്തോടെ തലകുലുക്കി.
“എല്ലാം ഓക്കേ…പക്ഷെ അച്ഛനും മകളും എന്ന ഡ്രാമ മാത്രം….”
അവൾ അൽപ്പം വിഷമത്തോടെ അയാളെ നോക്കി.
“അങ്ങനെയൊക്കെ ആയെ പറ്റൂ രമ്യേ…”
അയാൾ അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
“രോഗം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞ് …രോഗിയെ ചികിത്സിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തേ പറ്റൂ…ആ ഫോൺ വിളിയും അപ്പോൾ ഞാൻ സ്വയം പിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതുമൊക്കെ അതിന്റെ ഭാഗമാണ് എന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ…ഇല്ലേ മോളേ?”
രെമ്യയ്ക്ക് എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.
“Everything is fair when it is duty …”
ഡോക്റ്റർ ചിരിച്ചു.
“അടുത്ത പേഷ്യൻറ്റിനെ വിളി…”
[അവസാനിച്ചു]
Comments are closed.