“നെഞ്ചില്‍ നോക്കിയാണോ പ്രായം അറിയുന്നത്” കുടുകുടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ ചോദ്യം. ഗോപാലന്‍ ചേട്ടന്‍റെ പ്രഭാഷണം എന്റെ മനസിലേക്ക് ഓടിയെത്തി.
“പെണ്ണുങ്ങളുടെ പ്രായം ഊഹിക്കാന്‍ പിന്നെ എവിടാ നോക്കേണ്ടത്?”
“എന്നാല്‍ പറ…എത്ര വയസുണ്ട് എനിക്ക്?”
“ഇതിന്റെ അളവ് വച്ച്…ഒരു ഇരുപത്തി അഞ്ച്..അതും പ്രസവം നടന്ന ഒന്നാം മാസത്തെ കാര്യമാണ് പറയുന്നത്…”
സാദിയ വീണ്ടും കുപ്പിവള കിലുങ്ങുന്നത് പോലെ ചിരിച്ചു.
“അതെന്താ പ്രസവവും ഒന്നാം മാസവും?” ചിരിക്കിടെ അവള്‍ ചോദിച്ചു. വലതുകൈയുടെ ചൂണ്ടുവിരല്‍ അവള്‍ കടിച്ചു ചപ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“പ്രസവം കഴിഞ്ഞു പാല്‍ നിറഞ്ഞു വീര്‍ത്ത് നില്‍ക്കുന്ന ഒരു ഇതുണ്ടല്ലോ..അത്..അതാ ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്”
“എന്നാലെ..എനിക്ക് ഇപ്പോള്‍ പതിനേഴു വയസേ ഉള്ളു…”
“ങാഹാ..എന്നാല്‍ നാളെ ഒരു വക്കീലിനെ കണ്ടിട്ടുതന്നെ കാര്യം..പ്രായപൂര്‍ത്തി ആകാതെയാണ് കല്യാണം കഴിച്ചത് അല്ലെ?”
“യ്യോ…അപ്പൊ ഫൈസല്‍ ഇക്കയും കുടുങ്ങില്ലേ?”
“കുടുങ്ങട്ടെ..”
“അനുജനോട് ഒരു സ്നേഹോം ഇല്ല അല്ലെ..”
“അനുജനോട് ഉള്ളതിനേക്കാള്‍ അനുജത്തിയോട് ആണ് സ്നേഹം..പക്ഷെ തിരിച്ചും അതൊക്കെ വേണ്ടേ…” ഞാന്‍ അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.
“തിരിച്ച് എന്ത്?”
“സ്നേഹം”
“ഉണ്ടല്ലോ”
“ഉണ്ടോ”
“ഉം”
“ആ..ആര്‍ക്കറിയാം”
“എന്ത് പറഞ്ഞാലാ ഇക്ക വിശ്വസിക്കുക..”
“പറഞ്ഞാല്‍ പോരാ..ചെയ്യണം..”
“എന്ത്?” അവള്‍ വിരല്‍ കടിച്ചു ചപ്പി.
“സ്നേഹം ഉണ്ടെന്നു തെളിയിക്കണം എന്ന്”
“എങ്ങനെന്നു പറ..”
“ഉം..കൊച്ചു കുഞ്ഞിനോട് സ്നേഹം ഉണ്ടേല്‍ നമ്മള്‍ എന്ത് ചെയ്യും?”
“എന്ത് ചെയ്യും?’ അവളുടെ മുഖം തുടുക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.
“അറിയില്ലേ? ഉമ്മ കൊടുക്കും..ഉമ്മ്മ്മ്മ്മ..” ഞാന്‍ ഉമ്മ വയ്ക്കുന്നത് കാണിച്ചു.
“അയ്യട..ഞാന്‍ ഇയാള്‍ടെ അനിയന്റെ ഭാര്യയാ..” നാണത്തോടെ അവള്‍ പറഞ്ഞു.
“ഭാര്യ ഉമ്മ വയ്ക്കരുത് എന്ന് കിത്താബില്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?’
“ഉമ്മ വയ്ക്കാം..പക്ഷെ ഭര്‍ത്താവിനെ മാത്രം..”
“കണ്ടോ..അപ്പം സ്നേഹമില്ലല്ലോ..”
“പോ..എന്നെ ഫോണിന്റെ സെറ്റിംഗ്സ് പഠിപ്പിക്ക്’ അവള്‍ ചിണുങ്ങി.
“ങാ..എന്ത് ചെയ്യാം..സ്നേഹമില്ലാത്ത പെണ്ണ്…” ഞാന്‍ മെല്ലെ കസേരിയില്‍ ഇരുന്നു ഫോണ്‍ ഓണാക്കി. സാദിയ മെല്ലെ എന്റെ അടുത്തു വന്നു നിന്നു.
(എല്ലാവരും ചോദിക്കുന്നതുപോലെ ഞാനും ചോദിക്കുന്നില്ല തുടരണോ എന്ന്..ബാക്കി നിങ്ങള്‍ ഊഹിക്കുക..അതല്ലെങ്കില്‍ നന്നായി ഊഹിക്കാന്‍ പറ്റുന്ന ആള്‍ പൂരിപ്പിക്കുക..)
