നിഷിദ്ധരതിക്ക് തങ്കവളകൾ ചിലമ്പ് കൊട്ടി ആരവം തീർത്തു.
തരുണീമണികൾ ശക്തമായി ചേർന്നുല്ലസിക്കുന്ന കാഴ്ച പ്രതാപന്റെ സിരകളിൽ അഗ്നി പടർത്തി.
അയാൾ വിരുന്നുകാരിയെയും മകളെയും ഒരുപോലെ കണ്ടാസ്വദിച്ചു..,അയാൾ പോലുമറിയാതെ.
മനഃസ്സാക്ഷിയില്ലാത്ത കാമം അയാളെയും മോചനമില്ലാത്ത പാപങ്ങളിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു.
ദേവികയും ഷജ്നയും പരിസരം മറന്ന് ശബ്ദമുയർത്തി.
“ന്റെ മെഹ്റീ ഒന്ന് വേഗം”
“ന്റെ മുത്തേ…മെഹ്റിനും വേണം പെട്ടെന്ന്”
നിഷ്കളങ്കനായ പ്രതാപന് അടിയിൽ നനവ് പടർന്നിരുന്നു.
അവർ പിടയുമ്പോൾ കൈകൾ തെന്നിപ്പോവാതിരിക്കാൻ നിതംബത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് വിരലുകൾ കുപ്പിച്ചില്ല്‌ കണക്കെ ക്രൂരമായി കുത്തിയിറക്കി.
ആരും പഠിപ്പിക്കാത്ത ചില പാഠങ്ങൾ!
ദേവികയുടെ അരിമുല്ലപ്പല്ലുകൾ ഷജ്നയുടെ പൂറിനെ കടിച്ചെടുത്തപ്പോഴൊക്കെ വഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഷ്ജ്നയ്ക്കത് അതിസുഖം പകരുന്ന ചെറുനോവായി. അവൾ തമ്പുരാട്ടിപ്പെണ്ണിന്റെ അൽപ്പം പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന പനിനീർപ്പൂറിൻ തെളിനീരിതളിൽ പല്ലിറുക്കിക്കൊടുത്ത് ദേവതയെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കാനയിച്ചു…മെഹ്റിന്റെ പല്ലുകൾ രാജവീഥിയിൽ വഴുതിത്തെറിച്ചപ്പോഴൊക്കെ ദേവികത്തമ്പുരാട്ടി ഉച്ചത്തിലൊച്ച വെച്ചു. ഷജ്നയുടെ കന്തിൽ നിന്ന് വരുന്ന മദജലം ആവുന്നത്ര നുണഞ്ഞിറക്കിയിട്ടും ദേവിയുടെ ദിവ്യാധരങ്ങളിലൂടൂർന്നൊഴുകി.
ഷജ്നയവളുടെ പൂറിൽ നിന്ന് അടങ്ങാത്ത രതിനീർ മുത്തിക്കുടിച്ചു.
രണ്ട് പെണ്ണുങ്ങളും ഒന്ന് ശക്തമായി പിടച്ചു.
ഒരേ സമയം രതിമൂർച്ചയ്ക്ക് തയ്യാറായ ശിൽപ്പങ്ങൾ ഒന്ന് പറന്ന് നടക്കാനാഗ്രഹിച്ചു.
