ഇതൊക്കെപ്പറഞ്ഞ് ഉമ്മാനെയൊന്ന് ഇരുത്തിനോക്കി പൂത്തുമ്പി കുളിക്കാൻ കയറി.
‘പിന്നെ തോന്നാണ്ടിരിക്ക്വോ’ സുഹറ പലതും കണക്ക് കൂട്ടിയും കിഴിച്ചും കൊണ്ടിരുന്നു.
ഷജ്ന കുളി കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴേക്കും മേശപ്പുറത്ത് ഊൺ റെഡിയായിരുന്നു. ഉമ്മാടെ തിരക്കും ബേജാറുമൊക്കെ അവൾ സംശയത്തോടെ വീക്ഷിച്ചു.
’12 മണിക്ക് തന്നെ ഉമ്മ ഊണെല്ലാം റെഡിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്, സാധാരണ രണ്ട് മണിക്ക് വിശന്ന് വലഞ്ഞതിന് ശേഷമായിരിക്കും ഊണെടുത്ത് വെക്കുക ഹും’ അവൾ ജെയ്സണെ നോക്കി പാവം മോട്ടോറിന്റെ കേട് കണ്ടുപിടിക്കാനാവാതെ ചമ്മിവലഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ഷജ്ന ഊറിച്ചിരിച്ച് വിശപ്പില്ലെങ്കിലും കഴിച്ചെന്ന് വരുത്തി പെട്ടെന്നിറങ്ങി.
‘ഉമ്മ സ്വർഗ്ഗമാഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ ഞാനൊരു കട്ടുറുമ്പാവണ്ട,വിലക്കപ്പെട്ട കനി ഒറ്റയ്ക്ക്‌ തിന്നട്ടെ പൊട്ടത്തിപ്പെണ്ണ്’ അവളൊന്ന് നിലത്ത് ചവിട്ടി കൊലുസ്സ് കിലുക്കി.
ഷജ്ന യാത്രപറഞ്ഞിറങ്ങുന്നത് സുഹറയൊരു ഉൾപ്പുളകത്തോടെ കണ്ടു. സുഹറയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി.
“താത്താ ഇതിനിപ്പോ കേടൊന്നൂല്ല ഇന്യെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാവ്ന്നെങ്കിൽ അറീക്ക്”
“ഉം, നീ കഴിച്ചിട്ട് പോയാ മതി”
“വേണ്ട ഞാൻ വീട്ടീന്ന് കഴിച്ചോളാം”
“അത് പറ്റില്ല ഞാൻ വിളമ്പുന്നുണ്ട്”
സുഹറ ഒരു വീട്ടമ്മയുടെ എല്ലാ കരുതലോടെയും ഊണെടുത്ത് വച്ചു അവനൊപ്പം അഭിമുഖമായി കഴിക്കാനിരുന്നു.
ജെയ്സൺ തല താഴ്ത്തിയിരുന്ന് ഒരു സ്ത്രീയുടെ മുന്നിലിരുന്ന് കഴിക്കുന്നതിന്റെ എല്ലാ അടക്കവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
“എന്തൊരു ഒതുക്കാ ജെയ്ക്ക്, നീയന്ന് തോട്ടത്തില് ശങ്കരേട്ടനൊപ്പള്ള പരിപാട്യൊക്കെ ഞാൻ കണ്ടു”
ജെയ്സൺ അപമാനിതനായി മുണ്ടും വാരിയെടുത്ത് ഓടിയ ആ ദിനം ഇടിമിന്നൽ പോലെ ഓർമ്മയിലെത്തി. അവനൊന്നും മിണ്ടാതെ വരിയെടുത്ത ചോർ ഉരുട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“നീയ്യെന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? ഇതൊക്കെ വെടക്കല്ലെ, നിന്നെപ്പറ്റി ഞാനങ്ങനൊന്നും കരുതീല്ല”
ജെയ്സൺ ഉരുകിയൊലിച്ചു. ‘
