ഹലൊ സഹീറെ…
ഹലോ എന്റെ പേരങ്ങനെ അറിയാ?
ആനി അയച്ച്‌ തന്നിരുന്നു….
നീ വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ കിച്ചണിലായിരുന്നു. അവിടുന്ന് വന്നപ്പോഴേക്കും ഫോൺ കട്ടായി.
ആ അത്‌ കുഴപ്പല്ല…
നീ എപ്പോഴാ വരാ…
ഞാൻ ഒരു ഉച്ച ഉച്ചേമുക്കാൽ….
ആ ഒക്കെയ്‌… എന്നാ നീ വരുമ്പോ വിളിക്ക്‌… വീട്‌ അറിയില്ലെ…
ആ അറിയാ…
ഓക്കയ്‌ ഡാ
Okay
നമ്മൾ മനസ്സിൽ കണ്ടൊരു സുന്ദരി നമ്മളോട്‌ സംസാരിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക്‌ കിട്ടുന്ന ഒരു എനർജ്ജിയില്ലെ അതായിരുന്നു അന്നേരം എനിക്ക്‌ കിട്ടിയേ… ബെഡിൽ മൂടി പുതച്ച്‌ ഉറങ്ങിയിരുന്ന ഞാൻ എണീറ്റ്‌ പെട്ടന്ന് ഫ്രഷായി. ഒന്ന് ബ്യൂട്ടി പാർലറിലൊക്കെ പോയി ഫേഷ്യലൊക്കെ ചെയ്തു. പിന്നെ പോകാനുള്ള ഡ്രെസൊക്കെ എടുത്ത്‌ വെച്ചു. ഈ പോക്ക്‌ എല്ലാ ആഴ്ച്ചയും ഉള്ളതാ…
ഞാനും ആനിയും കൊച്ചിയിലെ ഒരു ഐ ടി കമ്പനിയിലെ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനിയർമ്മാരാണു. എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു പത്ത്‌ കിലോ മീറ്റർ അകലെയാണു അവളുടെ വീട്‌. ഇപ്പോൾ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെ കൊച്ചിയിൽ സെറ്റിൽഡ്‌ ആയി.
അവളെ കെട്ടിയത്‌ ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയിലെ സ്റ്റാഫ്‌ തന്നെയാണു. അവളുടെ കല്ല്യാണം കഴിക്കുന്നതിനു മുന്നെ ആഴ്ച്ചക്കാഴ്ച്ചക്കുള്ള ഈ യാത്രയീൽ അവളും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്‌. വെള്ളിയാഴ്ച്ച വൈകീട്ട്‌ നാട്ടിലേക്ക്‌ ഞായറാഴ്ച്ച വൈകീട്ടോ ഉച്ചക്കൊ ആയിട്ട്‌ വീണ്ടും കൊച്ചിക്ക്‌…
ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ച്‌ വീട്ടുകാരോട്‌ യാത്ര പറഞ്ഞ്‌ ഞാൻ നേരെ ഷംലയുടെ വീട്‌ ലക്ഷ്യമാക്കി കാറോടിച്ചു. ഞാൻ ഷംലക്ക്‌ വിളിച്ചു… വീണ്ടും ഫോണെടുത്തില്ല. ഞാൻ വീണ്ടാമതും വിളിച്ചു. ഫസ്റ്റ്‌ റിങ്ങിൽ തന്നെ അവൾ ഫോണെടുത്തു.
അപ്പൊ എന്റെ ടെക്ക്നിക്ക്‌ മനസ്സിലായല്ലെ…
അവൾ ഫോണെടുത്ത്‌ ചിരിച്ചു കൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു….
ഞാനും ചിരി പാസാക്കി.
എത്തിയോ ഇവിടെ??
ഇല്ല പോന്നിട്ടെയുള്ളൂ…
ആ ശരി… ഞാൻ പാക്കാക്കി വെച്ചിണ്ട്‌.
ഒക്കേയ്‌…
ഒക്കെയ്‌…
അതും പറഞ്ഞ്‌ അവൾ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു. ശ്ശെ ഇത്തിരി നേരം കൂടി സംസാരിക്കാമയിരുന്നു… എന്റെ മനസ്സിൽ ഷംലയെ കാണാനുള്ള വെമ്പൽ കൂടി കൂടി വന്നു. മുമ്പ്‌ അവളെ കണ്ട ഓർമ്മകളൊക്കെ മനസ്സിലെക്ക്‌ വന്നു. പക്ഷെ ഇത്‌ വരെയായിട്ട്‌ അടുത്ത്‌ നിന്ന് സംസാരിക്കുകയോ നേരിട്ട്‌ സംസാരിക്കുക പോലും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഇന്ന് നേരിട്ട്‌ സംസാരിക്കാം, അടുത്ത്‌ നിന്ന് കാണാനും പറ്റും. മനസ്സ്‌ വല്ലാതെ സന്തോഷിച്ചു. അൽപ നേരം കൊണ്ട്‌ തന്നെ ഷംലയുടെ വീട്ടിലേക്ക്‌ കാർ പാഞ്ഞെടുത്തു. വീടിന്റെ പുറത്ത്‌ നിന്ന് വീണ്ടും ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു ഇത്തവണ പെട്ടന്ന് തന്നെ ഫോണെടുത്തു.
